“కొందరి జ్ఞాపకం ఎప్పుడూ అంతే
దేహాన్ని నీట్లో ముంచి
ఎవరో గట్టిగా పిండేస్తున్నట్టే..
లోపల నీరంతా ఎవరో బయటకు తోడేస్తున్నట్టే…
రక్తదాన కేంద్రాల్లాగా
కన్నీటిదాన కేంద్రాలున్నాయేమో చూడాలి…”

ఈ నెల ముషాయిరాలో కవిత ‘అరుణ్ సాగర్’ స్మృతిలో, ‘ఎర్రని జ్ఞాపకం’, డా. ప్రసాదమూర్తి కవితా సంపుటి “చేనుగట్టు పియానో” నుంచి.

ఎర్రని జ్ఞాపకం

కొందరి జ్ఞాపకం ఎప్పుడూ అంతే
దేహాన్ని నీట్లో ముంచి
ఎవరో గట్టిగా పిండేస్తున్నట్టే
లోపల నీరంతా ఎవరో బయటకు తోడేస్తున్నట్టే-
రక్తదాన కేంద్రాల్లాగా
కన్నీటి దానకేంద్రాలున్నాయేమో
చూడాలి.. తమ్ముడు ఒకటే తవ్వి పాడేస్తున్నాడు
మిత్రులారా.. !
గుండెకు గుచ్చుకుంటున్న అశ్రు శిఖరాల అగ్గి ముక్కలు
కళ్ళను తాకుతున్న మన్వంతరాల మహాస్వప్నాలు
భుజానికి రాసుకుంటున్న ఇంద్రధనుస్సుల దరహాస చిత్రధ్వనులు
జీన్ ప్యాంటూ టీషర్టూ
ఇంపోర్టెడ్ గాగుల్స్.. పాయింటెడ్ షూ వేసుకుని
ఎర్రగా రెపరెపలాడే జెండా ఊపిరి చప్పుడు
మీక్కూడా అనుభవంలోకి వస్తే
అది తప్పకుండా తమ్ముడే అయ్యుంటాడు
కాస్త కబురు చేయండి
ఊపిరితిత్తుల్ని ఒక లెక్కప్రకారం కొరుక్కుతినే ఉద్యోగం
హార్ట్ బీటింగ్‌తో ఆటలాడే రేటింగ్ రాకాసి ప్రేయసి
ఫ్రేములు ఫ్రేములుగా రక్తంలో నాట్యం చేసే
ఆధునికానంతర వివస్త్ర సంగీతాలు
ఎటు కదిలితే నీడకు ఏ బాణం గుచ్చుకుంటుందో
తెలీని అభద్ర జీవన బీభత్స సౌందర్యం
మీకూ ఎప్పుడైనా ఎముకల మీద
రాతి చినుకులై కురుస్తూనే వుంటాయి
అవన్నీ నా తమ్ముని గుర్తులే
ప్లీజ్.. నాతో షేర్ చేసుకుంటారా
ఎగిరే సరస్సులు..ఖండిత శిరస్సులు
చిట్లుతున్న కొండలు..చిటపట అడవులు
చనుమొనలకు కవిత్వం అద్దుకు తిరుగుతున్న
కొన్ని సాలభంజికలు..కొన్ని తడి స్వప్నాలు
పెఠిల్లుమంటున్న టెస్టోస్టిరాన్లు..ఆండ్రోజెన్లు
విల్లంబులు..కొమ్ముబూరాలు
గ్రామాల కళ్ళల్లో ఒరుసుకుంటున్న గోదారి గట్లూ
దోస్తులారా మీకెక్కడైనా కనిపిస్తే
అక్కడ నా అనుంగు సోదరుడు..
సాగరుడు తచ్చాడుతూ వుంటాడు
దయచేసి సమాచారం అందించండి
నిద్రపోవడానికి మందులున్నాయి కదా
మర్చిపోవడానికీ మంత్రం ఏదైనా వుంటే
కాస్త ఉపదేశించి ఎవరైనా పుణ్యం కట్టుకోండి
పడుకున్నప్పుడు రెప్పల మీద
నడుస్తున్నప్పుడు పాదాల్లోనూ
కూర్చున్నప్పుడు వెన్నుపూస లోపలా
తమ్ముడు కదులుతూనే వున్నాడు
ఫ్రెండ్స్.. మీకేదైనా అక్షరం గలగలా శబ్దమైతే
మీకేదైనా వాక్యం రెపరెపా నాదమైతే
మీకేదైనా పద్యం ధారాపాత వర్షమైతే
అది మావోడే అయ్యుంటాడు
కొంచెం కనికరించి వార్త పంపండి
పడుతూ లేస్తూ వస్తాను
బతికినప్పుడూ దొరకలేదు
దొంగ.. కనీసం ఇప్పుడైనా దొరుకుతాడేమో
తమ్ముడూ తమ్ముడూ

-ప్రసాదమూర్తి, (అరుణ్ సాగర్ కోసం)

బాధాగ్ని కుసుమాన్ని ఆఘ్రాణిస్తున్నప్పుడే
క్షణాల మధ్య అగాధంలో స్వప్న చక్షువులకు నిషా
ఖడ్గ ధారల మధ్య క్షతగాత్రుడైనా అప్పుడు ఉజ్వలంగానే ఉంటాడు
వైరుధ్యాలను వెన్నెముకగా ధరించిన నేను
ఎడారిలో వానజల్లుల రహస్యాన్ని ఏనాడో మౌనంగా స్వీకరించాను

కాలం మరెవరో కాదు నేనే

క్షణక్షణ సంహార క్రీడలో గతం, వర్తమానం, ఉదయాస్తమయాలు
ఉన్మత్త క్షేత్రాలలో రాక్షసుల ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాలు
జీవన కుడ్యాలలో ఆకలి ఆకర్ణాంత నేత్రాలు
కన్నీళ్ళలో ప్రేమికుల ప్రతిబింబాలు
అన్నీ ఒకే దృశ్యం వెనుక చీకటి భాస్మరాసులే!

కంటక చతురస్రాల మధ్య నిరీక్షణ అసహ్యం నాకు
నిరాశ, నిట్టూర్పులు, నిద్రారణ్యాలు నిషిద్దం
ఆధునిక మానవుడు అనల నేత్రుడు కదా
హతుడు, హంతకుడు అతడే
క్షణ క్షణ బీభత్సాలు నా అలంకారం
ఎర్ర దీపాలే జీవన సామాగ్రి
జీవన సంగ్రామంలో క్షణం ఆలస్యంగా అడుగుపెట్టిన నేను
చెట్ల ఆకులలో బీభత్సం చూశాను
మనిషి ఆలోచనలపై చీకటి అంగరక్షకుల పాషాణ హస్తాలు చూశాను
నిషిద్ధాక్షరాల మధ్య నరబలి చూశాను
ఎర్రని గాయాలపై సూర్యకిరణాల చిత్రలిపి చూశాను

భయ విభ్రమాల మధ్య విషాద వాక్యం వలెసాగే జీవితంలో
మృత్యువు ఒక్కటే నిజం
హటాత్తుగా తలుపు తెరుచుకోవడం మృత్యువు
నడుస్తున్న రోడ్డు మధ్యలో మటుమాయం కావడం మృత్యువు
శిరస్సు తెగిన దీపస్తంభం మృత్యువు
నగర ప్రాకారాల మధ్య ఫ్యాక్టరీల జిహ్వాగ్రాల నుంచి వెలువడే నరవాసన మృత్యువు

మృత్యు గృహంలో నగ్నంగా నిలబడిన క్షతగాత్రుడిని నేనే
బాధ నా ముఖచిత్రం
బాదాగ్నిలో పునీతుడైన మనిషి పాదధూళిలో
మరణానంతరం నేను పాడే స్వేచ్చా గీతాన్ని రచిస్తాను
అప్పుడే నా అక్షరాలకు నిషా
అగ్ని వృక్షం క్రింద రేపు నేను మరో మనిషిని.

-అజంతా