వాకిలి » కాశి రాజు

భూమధ్యరేఖ

వాకిలి — Fri, 31 Oct 2014 21:10:34 +0000

కాశిగాడిగురించి మాట్లాడమంటే చాలా మాట్లాడొచ్చు.. అందరిలో కలిసిపోతాడు. అన్నం మెతుక్కి అతుక్కుపోతాడు. ఎవన్నీ వదలకుండా love you లతో హింసపెడతాడు. ఎటువంటి మనుషుల్తో అయినా అల్లుకుపోవడం, ఎటువంటి పరిస్థితుల్లో అయినా సర్దుకుపోవడం తెల్సినవాడిగా కనిపిస్తాడు.

“చేపలకి ఎవడైనా వలవేస్తాడు, సముద్రానికే వలవెయ్యాలి” అన్నట్లు ఉంటుంది వాడి వ్యవహారం. అదే అదే. వాడి ఫ్రెండ్ లిస్ట్ సంగతి చెప్తున్న. తనని ఎవరు ఏమనుకుంటున్నారనే స్పృహలేకుండా ఎంతమందినైనా ప్రేమించగలవాడు, ఎవరు అన్నం పెట్టినా మర్చిపోకుండా కన్నీళ్ళతో అమ్మని తల్చుకునేవాడు, అదేంపెద్ద విషయం కాదన్నట్టు ఎంతదూరమైనాపోయి మనుషుల్ని కలిసొచ్చే ఓపిక ఉన్నవాడు కాశిలో ఉంటాడు. ఎంతకి అంత ఎటకారంగా సమాధానం చెప్పేవాడూ వాడిలోనే ఉంటాడు.

ఇంకా మాట్లాడ్తే- బతకడం నేర్చుకున్నతనాన్ని సహించలేక బరిబాతగా ఉండటాన్నే తన stutus గా update చేసుకుంటాడు కాశి. మాటలు తగిలించుకోవడం అలవాటు చేసుకోలేక చమక్కులు విసరడాన్ని prefer చేస్తాడు. లేనిపోని మాటలంటే I’m pervertly alright అని సర్దుకోగలిగే నిబ్బరం ఉంది కాశికి.

***

అసలిట్లా ఉండేవాడు కాదు వీడు. రెండేళ్ళ ముందు- అమీర్‌పేట్ అమ్మాయిల మైత్రివనం స్నేహాలగురించి, పంజాగుట్ట సెంట్రల్లో పర్సులు ఎగరిపోవడంగురించి పిచ్చిరాతలు రాస్కుంటూ అల్లరిగా నవ్వేవాడు. కార్టూన్లని పోలి ఉండే కార్టూన్లు గీసుకునేవాడు. ఎప్పుడు మారిందో తెలీదు ఆ phase. బహుశా జేబులు ఖాలీ అయిన రోజూ, ఆత్మీయులచేతినుండి కొన్ని అన్నం మెతుకులు కురిసి అమ్మనాన్నల్ని గుర్తుచేసిన రోజూ..అది ఏ రోజో-

దేనిగురించి గొంతు చించుకోలేదు. ఆ రోజు, కాస్తంత దుఃఖపు జీరతో కంఠంలోంచి వాడి మాటలెట్లా వస్తాయో అట్లే వచ్చింది వాడి కవిత్వం. ఒక emotional plane లోనూ, silenceలోనూ తనని తాను ప్రకటించుకుంటూ, చూసింది చూసినట్టు గీయాలని తపించిపోయే పిల్లాడిలా అనుభవించింది అనుభవించినట్టు రాసేందుకు బాల్యంలోకి వలసపోయాడు కాశి. సమకాలీన సామాజిక విషయాలు వాడికి పట్టలేదు. పడవలరేవులో కలుసుకునే మనుషులు, కలిసి వెతలు కలబోసుకుని నవ్వుకునే మనుషులూ, ఒడ్డునానుకునున్న ఊరూ, నల్లచీర కట్టుకున్న నిశిసుందరెవరో వీధులెంబడి తిరుగుతున్నట్టు చీకటిపడే దాని తీరూ- వాడి కవిత్వమయింది. అమ్మా,నాన్నా వాడి ఆత్మలో ఒదిగిపోయారు. గోదారిలో గంగమ్మ సీర, కోటిపల్లి తిరునాళ్ళలో కొనుక్కున్న నెమలీకలు వాడు కథలయ్యాయ్. అంతకంటే చాలముందే -”నా వానా, నా పడవ నాకిచ్చేయ్/నా చద్దిబువ్వ, నా బెల్లం ముక్క/నా టైరుబండి, నా మట్టిరోడ్డు నాకు తెచ్చిచ్చేయ్ /దేవుడా నా బాల్యం నాకిచ్చేయ్” అన్న వాడి అరుపు అందరిలోకి చొచ్చుకుపోయి అందరిలోనూ వాన్ని కలిపేసుకుంది.

***

కవిత్వంగురించీ, “భూమధ్యరేఖ”గురించీ మాట్లాడటమంటే ఏమంత తోచదుగానీ..

గోదావరిలో కలిసే పిల్లకాల్వని వినడం ఎలా ఉంటదో, అలా ఉంటది వాన్ని వినడం. పుల్లలు పోగేసి చేపలు కాల్చిచ్చే నాన్న ప్రేమ, ‘ఒరేయ్.. ఒరేయ్’ అని పిల్చుకునేంత చనువు ఎంతమందికి దొరుకుతుందిగనక?! దాన్ని రాసుకునే అదృష్టం ఎంతమందికి వస్తుందిగనక?

అక్కడ- “గిన్నెలో గుప్పెడు మెతుకులు ఎంతకీ అయిపోవు ” అని ఒడ్డునానుకుని ఉన్న ఒక ఊరిగురించిన సంగతులు చెప్తూ మొదలైన “భూమధ్యరేఖ” – దడేలుగాన్నీ,సలాది సుబ్బయ్యనీ,రాజాగాన్నీ.. తన గుర్తుల్లోకి అసంకల్పితంగా చొరబడే ఇంకెందరో వ్యక్తుల్నీ, ఇంకెంతో అమాయకత్వాన్ని కన్న నేరేడులంకనీ-

అప్పుడప్పుడూ..వానొస్తుంటే టిక్‌టిక్‌మనే గిన్నెల సంగీతాన్నీ, రాత్రంగా మెలిదిరిగిపోయిన వరిచేల దుఃఖాన్నీ, దుప్పట్లోపడ్డ సిగ్గుల్ని చూడలేక చీకటి సిగ్గుపడ్డ వింతైన విషయాల్నీ, బద్దెమంచెంతోపాటే బిగించి కట్టిన వొదులొదులు బంధాల్నీ-

అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా పిల్లలకి ఆకలైతే మెతుకుల్లాగా మారిపోయే అమ్మనీ,నాన్ననీ..తిరిగే నగరంలో అన్నం పెట్టిన ప్రతీ చేతినీ, కలిసిన మనుషుల్లోని ఆత్మీయ స్పర్శనీ, అరువుతెచ్చుకున్న ఏకాంతంలో కూర్చుని ఆలోచిస్తుంటే ఎరుకలోకి వచ్చే అనుభవాలసారాన్నీ.. తల్చుకుంటూ తల్చుకుంటూ గుక్కపెట్టకుండా సాగిపోతది.

అంతేనా? పిల్లానెత్తుకున్న నాన్ననిచూస్తూ దేవగన్నేరైన అమ్మల ముఖాల్నీ, సైకిల్ తొక్కుతూ ఫెడల్ జారి పడిపోయినప్పుడు కొట్టుకుపోయిన పిల్లాడి చేతుల్నీ చూపించుకుంటూ భూమినంతా ఒకసారి చుట్టివస్తది.

“అరుగుమీది సున్నంబొట్లన్నీ అమ్మలాగానే నవ్వుతున్నపుడు” ఆ తాటాకిల్లు మనదే అనిపిస్తది. “గుల్లముగ్గు మెలికల్లో” మన కళ్ళు కూడా చిక్కుకుంటాయ్. సుళ్ళు తిరిగే కన్నీళ్ళని ఆపుకుంటున్న క్షణంలో మనమూ అక్కడే ఉన్నామని అనిపిస్తది.

***

వాడు రాస్తున్న భాషలో ఉండే సందిగ్ధం మన గమనింపులోకిరాకుండాపోదు. చదివిన భాషకీ, బతికిన భాషకీ ఉన్న difference అందులో కనిపిస్తుంటుంది. గోదావరి భాషకున్న ప్రాకృతిక సౌందర్యమేదో వాడి expression ని elevate చేస్తూ వస్తోందనడంలో ఎటువంటి సందేహంలేనందున భయాన్ని బయమని రాసినా, కూర్చోవడాన్ని కుచ్చోవడం అని రాసినా అభ్యంతరం అనిపించదు- కూరదాక, గాలిబొమ్ము లాంటి పదాలెన్నున్నా అడిగి తెల్సుకోవాలని కుతూహలంగా ఉంటది కూడా..

మరి complaints ఏం లేవా? అంటే ఉన్నాయనే చెప్తాను. “but poetry is such a stubborn thing” అన్నాడు ఎవడో .వీడు అంతే monotony గురించి పెద్దగా పట్టించుకోడు. జీవితంలో ఉన్నదే రాసుకోవాలి కదా?! తప్పదు మరి-

ఒక్కోసారి పేదరికానికి పేటెంట్ రైట్ తీస్కున్నట్టుగా ఉంటది వాడి కవిత్వం. విసిగిపోతాంగానీ, ఎక్కడో ఓ చోట ఆ భావోద్వేగతీవ్రతలోకి తప్పిపోకుండా ఉండలేం. కొన్నిసార్లేమో ఆశ్చర్యపరిచే విరుపులేవిలేకుండా సాధారణంగా నడిచిపోతది వాక్యం. పోనీ-

“నిన్ను చూడ్డానికొనే నేనొచ్చాను/మా ఊళ్ళో చలేసినపుడు మంటేసి/ నువ్వొస్తావని కూచున్నాను/ చలేస్తే ఏడవకూడదని అమ్మొచ్చి చెప్పేదాక / పుల్లలు ఎగదోస్తూ నువు మాట్లాడ్తున్నావనే అనుకున్నాను”

ఇట్లా కవిత్వం వాన్ని రాసుకుంటూపోయిన చోట వాడు రాసింది కవిత్వంకాకుండా ఎట్లాపోతది?

-నందకిషోర్

కాశి రాజుతో కాసిన్ని కబుర్లు

1. హాయ్ కాశీ! పుస్తకం పని ఎందాకా వచ్చింది?

పుస్తకం పనులన్నీ అయిపోయాయి. నాకు తెలిసిన వాళ్ళందరూ ఈ ప్రశ్నే అడుగుతున్నారు . అక్టోబర్ లో బుక్ వస్తుందని ప్రోమోషన్స్ చేశా కదా! అందుకయ్యుంటుంది. అన్నిపనులూ ఎవరికీ చెప్పకుండా చేసేస్తున్నావే అని మీలాంటి వారు కొందరు అంటూ ఉన్నారు. మరీ డీటీపీ లకు ప్రూఫ్ రీడింగులకు అందర్నీ వాడేసుకుంటామా ఏంటి? ఎవర్ని ఎక్కడ వాడాలో అక్కడే వాడుంకుందామని చాలా మందికి పని చెప్పలేదు. బుక్ రిలీజ్ అయ్యాక వాడుకోవాల్సిన వాళ్ళు నానుండి తప్పించుకోకుండా ఉంటే వాళ్ళనీ వాడుకుంటానండీ.

2. పేరు భలే ఉందే “భూమధ్య రేఖ”. ఎందుకు పెట్టావ్ ఆ పేరు? మీ ఊరి పేరో, గోదారొడ్డో, కాశీ మజిలీలో ఎందుకు పెట్టలేదు?

పేరు చూశాక ఎంతో కొంత ఇంట్రస్ట్ కలగాలి ఆ బుక్ ముట్టుకోడానికి. గోదారొడ్డు, గడ్డిపరక అనేవి ఎవరూ పెట్టుకోకపోయినా వినేసిన టైటిల్సే. అయినా ఇంత ఆలోచించి టైటిల్ పెట్టలేదు. “బువ్వగాడు” అని మా నాన్న గురించి రాసిన పోయెం లో ఓసోట ఆకలిని, అత్మాభిమానాన్ని కలిపిన భూమధ్యరేఖ రా ఈ ఏడుపు అని మా నాన్నన్నాడు. ఆత్మాభిమానం చంపుకోలేక ఆకలితో ఉన్న రోజు మా ఇద్దరిమధ్య ఇంటరాక్షన్ ఈ పోయెం. ఆ పేరే కాస్త బాగుంది అనిపించి పెట్టేశా . నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్ ఒకన్ని అడిగాను. ఆడూ సరే అన్నాడు. మా నాన్నకి చెప్పాను టైటిల్ ఇదిరా అని. “ఒరేయ్ ఎదవనా కొడకా అప్పుడు నేను నాటకాలెసెవోన్ని కనక అలాంటి డైలాగులు సెప్పాను. అది పట్టుకుని నువ్విప్పుడు నాటకాలేస్తున్నావా ? అని నవ్వాడు. తర్వాత నీ తిక్కకి నువ్వే మంచి పేరెట్టుకోగలవ్ నీ ఇష్టం అనేసాడు. ఇంకొటోరోయ్ నీ బుక్ రిలీజ్ కి రమ్మన్నావ్ కదా! ఓ రొండ్రోజులు ముందే సెప్పు. నేను ఇల్లొదిలి రావాలంటే మరీ కవిత్వం కాకపోయినా ఏదో ఒకటి చెప్పాలి మీ అమ్మకి లేపొతే పంపియ్యదది అన్నాడు.

3. ఈ పుస్తకం గురించి మూడు ముక్కల్లో చెప్పాలంటే ఏం చెప్తావ్?

మరీ మూడుముక్కలా? ఈ మాట మా ఊళ్ళో బెమ్మంగాడితో, మక్కిశేషుగాడితో పేకాడినపుడు ఇన్నమాట. పేకాట గురించి మూడు ముక్కలు చెప్పమంటే చెప్తా గానీ పుస్తకం గురించి కుదరదండీ.

4. ఎందుకు రాస్తావోయ్ కవిత్వం? మొదటిసారెప్పుడు రాశావ్? దేని గురించి రాశావ్? స్కూల్ నోట్ బుక్ లోనా, కాలేజ్ లో గ్రీటింగ్ కార్డ్ లోనా? డైరీలోనా?

నవ్వొస్తుంది. పెద్దగా ఇంట్రెస్టింగ్ ప్రశ్నేం కాదు. కానీ సమాదానం చెప్పాలనే ఉందిలే. నా తొమ్మిదో తరగతిలో రాశాను. స్కూల్ గోడమీద రాశాను. ఇచ్చట మూత్రం పోయరాదు అని గోడమీద రాసుండేది. మనుసులు తప్ప మరెవరూ అనే టాగ్ లైన్ మా హిందీ మాస్టారు పోస్తూ చూస్తుండగా రాశాను. మొన్నీ మధ్య ఫేస్ బుక్ లో ఆయన ఫోటో పెడితే. ఆయనే గుర్తుతెచ్చుకుని. ఒరేయ్ కాసోడా నువ్వింకా కవిత్వం రాస్తానే ఉన్నవా అన్నాడు. ఆయనంటే భలే ఇష్టం నాకు.

5. అమ్మ, నాన్న, అన్నం ముద్ద, గోదారి, మీ ఊరు, నీ చిన్నతనం- వీటి మీద నాలుగు మాటలు చెప్పు?

నాలుగేంటి బొల్డన్ని మాటాడే ఓపికుంది. మా అమ్మంటే నా డార్లింగు. ఎప్పుడాకలేసినా గుర్తొస్తాది. మా నాన్న దొంగనాకొడుకు (ఇలా మా తమ్ముడు తిడతాడు) . అన్నం ముద్ద అంటే అది మేడ్ బై మా అమ్మానాన్న. నా చిన్నతనమా! కాస్త సిగ్గేస్తాది. ముక్కుచీమిడీ దాన్ని తుడుచుకునే ముడ్డీ ఇంకా అలాగే ఉన్నాయ్. ఇప్పుడు కూడా అలాగే చేస్తాను. ఎప్పుడైనా బైటకెళ్తే ముక్కుచీమిడి సీదినపుడు వెంటనే ముడ్డికి తుడుచుకుంటా. ఆ తర్వాతే జేబులో కచ్చీపు ,దువ్వెన ఉన్నాయన్న సంగతి గుర్తొస్తాది. చిన్నతనం అంటే ఎప్పటికీ పోనీ మంచి బుద్దబ్బా.

6. ప్రేయసి 1,2,3,……13,14… ఇది ఆగదా? ఏంటి కత?

అది లవ్ సిరీస్ కదా ఆపితే ఎట్టా! ఇది సినిమా డైలాగే అయినా చెప్పడానికి బాగుంది కదా ! నాకు ఎక్కువగా వాగడం అంటే (అదే మాటాడ్డం) అంటే ఇష్టమండీ. నేను లేదా నాతో బాగా కొందరు మాటాడిన మంచి సందర్భాలను అలా రాశాను. ఇంకా రాస్తాను.

7. నీ పుస్తకం లో మొదటి కవిత గురించి, చివరి పేజీ గురించి కాస్త మాటాడు (5 మార్కుల ప్రశ్న).

మొదటి కవిత గురించి అని కాకుండా మొదటి పేజీ గురించి మాటాడమంటే బాగుండేది. “అమ్మనో నాన్నో పెంచలేనోడివి ఎందుకన్నావ్ అనడిగిన నాలాంటి దొంగనా కొడుకుల్ని కన్న నాన్నలందరికీ ఇది అంకితం” అనుంటుంది. ఇక చివరి పేజీలో అంటారా అక్కడ కాస్త తెలివిగా అందరికీ ధన్యవాదాలు అని ఒక ముక్కలో తేల్చేసా. నాకు మిత్రులు ఎక్కువ, పేర్లు రాస్తే అదొక పుస్తకమైపోతుందని.

8. బాగా రాయాలని ఎప్పుడనిపిస్తది? రాయకుండా ఉండలేనని, ఇదిప్పుడు రాయకపోతే వల్ల కాదని?

మరీ అంత ప్రొఫెషనల్ కవినీ, లేదా కథలు చెప్పేవాన్ని కాదు కదండీ, రాయాలని ఎప్పుడనిపిస్తే అప్పుడు రాస్తాను.

9. ఎక్కువసార్లు చదివిన పుస్తకం ఏది? కవిత్వం ఎక్కువ చదూతావా కతలా, ఇంకేమన్నానా? పాత వాళ్లలో ఎవరివి చదివావు, ఇప్పుడు రాసేవాళ్లలో ఎవరివి బాగా అనిపిస్తాయి, ఎందుకు?

చదవాలనిపించే ప్రతిదీ చదూతాను, అదీ ఇదీ అనేంలేదు. ఇప్పుడు రాసేవాళ్లలో మనం ఏం రాస్తున్నామో తెలిసి రాస్తున్నారే వాళ్ళు రాసినవన్నీ చదూతాను.

10. వంశీ పసలపూడి కథలు, నామిని పచ్చనాకు ఇవి చదివావా? ఎందుకో నీ కాశీమజిలీలు చూస్తే ఇట్లాంటివి గుర్తొస్తాయి. ఏముంది నీ కాశీమజిలీల వెనక?

వంశీ నామినీ లు కధలు అందులో పాత్రలూ మాత్రమే రాయరు. ఒక ముసలోడు ఇంటినుండి ఏదో పనిమీద బయటకెళ్తున్నాడు అని రాసేటపుడు వాళ్ళిద్దరూ ఆ ముసలాడితో బయటకొచ్చి వీధి చివరిదాకా ఆ ముసలోడితో నడుస్తారు. వీధి చివర మలుపు తిరిగే ముందు ఇల్లు ఎలా ఉందో రాస్తారు. దానికి రెండిళ్ళ ముందున్న ఇంటి అరుగుమీద తిరగలి గురించీ దానిమీద నుంచున్న కోడిపుంజు గురించి రాస్తారు. కధలంటే రాసిచ్చిన పేజీలు కాదండీ బతుకులు అవి నామినీ వంశీలే కాదు ఎవర్రాసినా బాగుంటాయి. నేను రాసిన కాశీ మజిలీల వెనక కూడా బతుకులే ఉన్నాయ్. అందుకే రాయడం నాకు చాలా సులువవుతుంది.

11. ఫోటోలు తీస్తన్నట్టున్నావ్ ఈ మధ్య? ఇకనుంచి కవితకో ఫోటో పెడతావా? ఇంకేం చేస్తుంటావ్ హాబీగా? కొత్త భాషలు నేర్చుకుంటావని తెలిసింది, నిజమేనా?

అవును పొటావులు తీయడం కూడా ఓ మంచి కల అందులో ఓ కిక్కుంటది. మా ఊళ్ళో అంట్లు తోముతూ నేను చూస్తుండగా చెంగు పక్కన గుచ్చమని భర్తని ఒకావిడ అడిగింది. అతను మొగుడు చేసే పనే చేశాడు. లాగొక్కటి పీకింది. అప్పుడు ఫోటో తీశా. భలే అనిపించింది నాకు.
“ఇక నుంచి కవితకో ఫోటో పెడతావా?” అన్నది మరీ సిల్లీ కొచ్చన్. ఏదొస్తే అదడిగేస్తారా అనిపించింది. కొత్త భాషలు నేర్చుకోవాలని ఉంది. తమిళ మలయాళీ అమ్మాయిలు నాకు నచ్చేవిదంగా ఉంటున్నారు.

12. ఇంకేంటి సంగతులు? తర్వాత్తర్వాత రాయాలనుకునేవి, చెయ్యాలనుకునేవి ఏమన్నా ఉన్నాయా?

ఉన్నాయి. నవల రాయాలని ఉంది. మా అమ్మతో ఎక్కువ టైమ్ గడిపే అవకాశం దొరికితే వెంటనే అది పూర్తైపోతాది. రెండేళ్ల నుంచీ NIC లో జాబ్ కి ప్రిపేర్ అవుతున్నా అది సాదించాలి ఈసారి.

13. బావుంది. అభినందనలు. ఆల్ ద బెస్ట్ కూడా.

థాంక్ యూ చెప్పడం తప్పదు కదా. అందుకే థాంక్స్.

తలుపులమ్మ

వాకిలి — Wed, 02 Jul 2014 19:17:00 +0000

దుబ్బుగడ్డి కోసే పనికెళ్లినోళ్ళకి అన్నాలట్టికెళ్ళిన తట్ట తలమీదనుండి దించి కుదేసి నామలో పడేసింది తలుపులమ్మ “ ఏంటే తలుపులూ! మాంచి ఇసురుగా వొచ్చావ్! ఏడిమీదున్నట్టున్నావ్ దుబ్బులంకలో ఏమన్నా గొడవయ్యిందా ఏంటీ? అన్నాడు నాగేశరావు. మా రేవునుండి దుబ్బులంకని దాటుకుంటా అటేపున్న చేర్లంకకి ఎల్లాలంటే నామ్మీదే ఎల్లాలి మేము ఆ నామల్ని నామాల నాగేశరావు, పడుసప్పారావు తొళ్తారు.అయేల లంకలో దుబ్బుగడ్డి కొయ్యడానికి సూరమ్మ , పెదలచ్చిమీ, గొంతమ్మా , బూరిగాడి పెళ్ళాం ఇంకా సేనా మంది ఎల్లారు. వొచ్చేది వానాకాలం కదా రాజులందరూ ఇళ్లదగ్గర వంట పాకలు దుబ్బుగడ్డితోనే నేయించుకుంటారు.

అందుకే మాయూరోళ్ళందరూ మే నెల సివర్లో చేలల్లో పైరుతీతలయ్యాక కూలి కూడా ఎక్కువుంటాది కదా అని దుబ్బుగడ్డి పనికెళ్తారు పనిలోకెళ్ళినోళ్ళకి అన్నాలట్టికెళ్లిన మనిసి మిగతావోల్లకంటే ముందులెగిసితట్టా బుట్టా అన్నీ సర్దుకుని బయల్దేరాక మిగతావోల్లు కూడా పనిమీదనుండి లెగుత్తారు. తలుపులమ్మ అసలే కంగారూ మనిషి నడక కూడా యమా స్పీడు కదా నామకాడకి పడదుగుల్లో వొచ్చి పడిపోయింది.మిగతా జనాలంతా ఎనకాలొత్తున్నారు. ఏం కంగారుమీదుందో ఏమో గాని నాగేస్రావేసిన ప్రెస్నికి సిర్రెత్తుకొచ్చి “ఆ ఏటీ గొడవా! ?నాతోటా? ఎవత్తదీ! ఎవడాడు? ఆడడైతే జుంపట్టుకూని రేవులో ముంచేత్తాను, మొగోడైతే” అన్నీ నాగేశరావొంక పంచికేసి సూసి “ సెప్పమంటావా?” అన్నాది. “ ఒద్దులేయే బాబూ అనాసరంగా గెలికానే నిన్ను” అన్నాడు. ఈ లోపు లచ్చుముడు బెల్లం బుట్టట్టుకొచ్చి నామలో ఏసాడు.

“ఏరా బట్టీ ఎట్లేదా? ఇయ్యేల మూర్తమ్ బోగుందని బట్టీ ఎడతానన్నాడు కదా మీ అన్నియ్య” అని సారా బటీ గురించి అడిగాడు నాగేశరావు. తలుపులమ్మ కలగజేసుకుని “ఏంటీ ఈల్లా ! ఈ అన్నాదమ్ములా! సారా ఏపారమే? సాళ్ళొద్దూ” అని అదోలాగా నవ్వుతా అంది. “ ఒరే నాగేశరవన్నా మేమంటే లోకువురా దీనికి ఊల్లమ్మటా ఎలిపోయినదాన్ని తీసుకొచ్చి తగువెట్టి దీని కాపరం నిలబెట్టాం కదా! తింగరముండ కదా అని అప్పుడు సనువిచ్చాం. అందుకే సంకనెక్కెసిందిరా ఇది” అని నాగేస్రావుతో అంటన్నాడు లచ్చుముడు.

లచ్చుముడికీ రాముడు మాయకీ వరసకి మరదలవుతాది తలుపులమ్మ ఆళ్ళిద్దరి సిన్నమ్మ కొడుకు బొంతు బీమన్నగాడికి తలుపులమ్మనిచ్చి పెళ్లిసేశారు. ఆడేమో తింగరోడు కదా అందుకే బీమన్ని ఏలనని మాయూర్లోకి ముగ్గమ్మడానికొచ్చిన ముత్తాల్రావుతో లెగిసిపోయింది. ఓ నెల రోజులకి మురాముల్లా సంతలో పట్టుకూనొచ్చి తగువెట్టి మళ్ళీ భీమన్నగాడింట్లో ఉంచారు. నాగేశరావేసిన ప్రెస్నికి “ అన్నియ్యా! లేదెహే ఎల్లుండ అమాసంట కదా! అదైపోయాక పెడదామన్నాడు మా అన్నియ్య అందుకే బెల్లం బుట్టలు ఎనక్కట్టుకొత్తున్నాను అన్నాడు.

“ ఓలమ్మో ఓ వోరంరోజుల సంబడానికి అమాస పున్నాలు కూడా సూసుకోవాలేటీ?” అని ఎక్కిరించిది తలుపులమ్మ “ అదంతేరా లచ్చుముడు అలాగే ఉడికిత్తాది నిన్ను ఎటకారం బాయతో కాపోతే ఎవల్తో ఆడతాదేటీ? అన్నాడు నాగేశరావు. ఆ మాటతో కాత సల్లబడ్డాడు లచ్చుముడు. బెల్లం బుట్టలు కాత పక్కకి జరిపి బుట్టల మీద అన్నాల తట్టెట్టిఆ సెక్కమీదకి జరిక్కుచ్చో పిల్లోడా అన్నాది నన్ను తలుపులమ్మ. అమ్మియ్యా ఈ నామలో నేను కూడా ఉన్నానని కనిపెట్టరనమాట అనుకున్నాను. లేపొతే ఎక్కిన దగ్గరనుండి ఎవలూ నన్ను పట్టించుకొట్లేదు ఇంతకీ నేను లంకలోకెందుకెల్లానంటే మేము పుట్టక ముందు మా నాన రికార్డింగు డేన్సులేసేవోడంట. అప్పుడు అక్కినేని గెటప్పు మానాన మాతరమే సెయ్యాలని అన్నూల్లో జనాలూ పట్టట్టేవోరంట .

పేమాభిసేకం పాటలకి మనా డేన్సులేత్తుంటే ఓ ఊరంతా ఈలలేసెవోరంట. అయ్యన్నీ అప్పుడప్పుడూ మాయమ్మ సొప్తాది. ఇయ్యేల పొద్దున్న ఎవలో పెదపేద్ద మీసాలేసుకుని ఓ పెద్దాయనొచ్చాడు. తిన్నగా మాయింటికొచ్చి కాశి సత్తియ్య ఇల్లిదేనా అనడిగాడు. అవునండీ మీరెవలూ అన్నాన్నేను. మీ నానున్నాడా అనడిగాడాయన. “అమ్మా” అని పిలిసాన్నేను . లోపలనుండి మాయమ్మ వొత్తానే “ నానగారూ బోగున్నారా” అనడిగింది. ఇదేంట్రా బాబూ నేను పుట్టకుండానే మాతాత సచ్చిపోయాడు కదా! నానగారు అంటంది ఈయనెవరబ్బా అనుకున్నాను.

ఎవలమ్మా అని మాయమ్మనడిగితే సెప్తానుండ్రా అని ఆయనకి మొక్కలపీటేసి కుచ్చోబెట్టింది నేను ఆడుకోడానికి బయటకెళితే ఓ అరగంట తరవాత కేకేసి నాన దుబ్బులంకలో ఉన్నాడు ఎల్లి ఇంటికి సుట్టాలొచ్చారని తీసీరా అన్నాది. మా నాన రికార్డేన్సులేసినపుడు ఈయనే కాంట్రాట్టుకి అన్నీ ఊళ్లలోనో డేన్సు ట్రూపులు కుదుర్సేవోడంట. సరేనని బుర్రూపి పెద్ద మంచం కోడికి తగిలించిన సొక్కాయేసుకుని రేవుకాడికొచ్చి నామెక్కి లంకలోకొచ్చాను. మా నానకి కబురు సెప్తేనేమో ఇంకో అరగంటలో వొచ్చేతాను పనైపోయిందని సెప్పు అన్నాడు. నువ్వు ముందు నామలో ఎలిపో అని పంపించేసాడు. అలా పడవెక్కినోన్ని ఇప్పుడికి సూసారు కనక. సూసార్రా నాయనా అనుకున్నాను.

పనిలోనుంచొచ్చిన మిగతావోళ్ళందరూ నామెక్కి కుచ్చున్నారు. “ఏరా ఎలిపోదామా ?” అని లచ్చుమున్నడిగాడు నాగేశరావు. “పదరా అన్నియ్యా ఇంకెవలొత్తారు” అన్నాడు లచ్చుముడు. ఓ పక్క తెడ్డి తిప్పుతా ఇంకోపక్క తిప్పమని లచ్చుముడికి తెడ్డిచ్చాడు నాగేశరావు అదేమో తలుపులమ్మ లాక్కుని “ఈ జీవలేనోడు తెడ్డేమేత్తాడు! ఇప్పుడు కదుల్తాది సూడు” అని నీట్లో తెడ్డేసి తిప్పితే మొగోడు తెడ్డేసిన దానికన్నా సులుగ్గా ముందుక్కదిలింది. మిగతా ఆడోళ్ళందరూ లచ్చుముణ్ణి సూసి నవ్వారు. లచ్చుమూడేమో నీట్లో నామ్మీద కుచ్చున్నట్టు లేడు. పొయ్యిలో పెనం మీదున్నట్టున్నాడు .

ఇవతలొడ్డుకొచ్చాక అందరూ దిగాక ఒలే పెదలచ్చిమప్పా ఈ తట్ట బయటకి తియ్యే అన్నాది తలుపులమ్మ . పెదలచ్చిమి తట్ట బయటకి తీశాక కచ్చ ఎగేసుకూని నామ దిగింది తలుపులమ్మ . ఆ తరవాత నేనూ దిగిపోయాను.

ఈసర్రావుగారని సెప్పావా అన్నాది మాయమ్మ . సెప్పానే వొత్తానన్నాడు అన్నాను. కాసేపడికి నేను తానం సేసొచ్చాక నిక్కరు తీసేసి బొందులాగూ ఏసుకుంటుంటే మానానొచ్చాడు. మానానొచ్చాక కూసేపు మాటాడి ఆ పెద్దాయన ఏదో కార్డు మాయమ్మ సేతికిచ్చాడు. మాయమ్మ తీసుకెళ్లి దేముడి బల్లమీదెట్టింది. ఓహో అది శుభలేకేమో అదియ్యనాకే వొచ్చాడేమో! అనుకుని ఆడుకోడానికి ఎలిపోయాను.

బడిదగ్గరా గంగులింటికాడా సేలా సేపు ఇసగ్గుట్టలో దూదూపుల్ల ఆడుకున్నాక మెల్లగా శీకతడతుందికదా అని దాగుడుమూతలాడదామని పంటలేసుకున్నాం సివరికి నేనే మిగిలాను. అందరూ ఎల్లి దాక్కున్నారు. ఓ ముప్పై అంకీలు లెక్కెట్టి ఆ తరవాత ఇంకో పదీ పదిహేను వందదాకా లెక్కెట్టి అందర్నీ ఎతకడానికెల్లాను. పుల్లల గుట్ట సాటునీ, కాల్లోనుంచి బయటకి తీసేసిన పాత తూములోని మంగియ్యమ్మ మరుగుదొడ్లోని అన్నీ సోట్లా ఎతికాను. ఎవాలూ కనపల్లేదు. ఊళ్ళో అందరూ రేవుకాడకి పరిగెడుతున్నారు. నాకేమీ అర్ధమవట్లేదు. దాకున్నోళ్ళు కూడా ఎవలూ కనిపిత్తాలేదు. మొండీదిలో నుండి సొమిటి సుబ్బమ్మ సెంగెగేసుకుంటా వొత్తంది. యాయే సుబ్బియ్యిమామా ఎక్కడకే అంతా పెరిగెడుతున్నారు అంటే “ ఇంకెవలూ ఆ తలుపుల్ది” అన్నాది. నేనడిగింది ఎలా ఇనబడిందో ఏమనుకుందో తెలీదుగాని నాకు కంగారు మొదలై సుబ్బియ్యమ్మ ఎనకాలే రేవుకాడికి పరిగెట్టాను. అందరూ రాయిసెట్టు మొదల గుమిగూడున్నారు ఏం జరిగిందో అని కంగారులో అందర్నీ తోసుకూనెల్లి సూత్తే తలుపులమ్మ నోట్లో పక్కనుంచి రత్తం కారతా పడుకోబెట్టుంది. ఆ సెవాన్ని సూత్తా ఒక్కొకలూ ఒకో మాటంటున్నారు.నాకేదీ అర్ధమవతాలేదు.

“ అయినా వొయుసులో ఉన్నాది తింగరోడితోటీ, పెళ్లమంటే తెలీనోడితోటీ ఏం సుకపడతాడి? సెప్పుకోలేక ఎన్నాలనుండేగుతుందో” అని ఒకలంటుంటే “ నిన్న దాచ్చరంలో ఏక్సడెంటయ్యి ముత్తాల్రావు సచ్చిపోయాడనీ అందుకే ఈయమ్మి కూడా ఉరేసుకుందనీ ఇంకొకలంటున్నారు. ముగ్గమ్ముకునే ముత్తాల్రావుతో లెగిసిపోయినా మళ్ళీ మొగుడితో బాగానే కాపరం సేసింది కదా! సచ్చిపోడానికి దీనికేం పోయేకాలమని ఇంకొకలంటున్నారు. ఎవలకొచ్చిన మాటలాలంటుంటే బీమన్న గాడు అందర్నీ తోసుకుని ముందుకొచ్చాడు. అమయ్యిందిరా మా తలుపులుకి అని అదోరకంగా సూసడిగాడు. నాగేశరావూ, లచ్చుమూడూ ఇద్దరూ ఓసారే! యేమవలేదురా మీయావిడ నిద్దరోతుంది మేమింటికి తీసుకొత్తాం నువ్వెళ్లిపో అన్నారు.

బీమన్న గాడు అందరొంకా కోపంగా భయంగా సూసి రత్తమెందుకొత్తంది మా తలుపులుకి? తలుపుల్ది నిద్దరొత్తాలేదు సచ్చిపోయింది. అని ఏడుత్తా అన్నాడు. ఓ నిమసమాగి తలకాయ పైకెత్తి సచ్చిపోలేదు సంపేశారు. ఈ ఊరోల్లే సంపేశారు అన్నాడు. అందరూ తప్పుసేసినట్టే బీమన్నగాడి మాటలకి తలదించుకుంటంటే సెవం ఎదమీద సెదిరిపోయిన సెంగుకప్పి మా తలుపుల్ది మంచిది అని బుగ్గలు తుడిశాడు బీమన్నగాడు. ఆడోళ్ళందరూ పొయ్యిలెలిగించకుండా ఎవరి గుమ్మాల్లో ఆల్లు కుచ్చూనున్నారు మొగోళ్ళందరూ మందుతాగి తలుపులమ్మ సెవాన్ని కాట్టాల్లోకి మోసుకెళ్లారు. బీమన్ని ఆ సెట్టుకాన్నుంచి తీసుకొద్దామంటే రాట్లేదాడు. కాసేపు అలాగే ఉండిమ్మని మిగతా జనాలకి సైగసేసి నన్ను తీసుకుని మానాన ఇంటికొచ్చేసాడు. తెల్లారగానే ఆ సెట్టు దగ్గరకుచ్చూని దార్లో పోయేవోళ్ళందరినీ పలకరిత్తున్నాడు బీమన్నగాడు ఎంతమంది జాలితో సమాదానం సెప్పారో తెల్దుగానీ, నేను సూత్తునంత సేపూ నవ్వుతానే ఉన్నాడు బీమన్నగాడు.

ఆ రాయిసెట్టు మొదలున్న ముత్తాలమ్మ తల్లిని ఇది మా తలుపులమ్మ అని పిలుత్తున్నాడు. ఆ రోజంతా ఆదారినొచ్చిపోయేవోళ్లందరికీ ఆ సెట్టుకింద ముత్తాలమ్మ తల్లిని సూపించి ఇది మా తలుపులమ్మే అంటున్నాడు. అందరూ అవును మీ తలుపులమ్మే అన్నట్టు సూసెళ్లిపోతున్నారు. అయేల కూడా సీకతడతుంది అందరూ పొయ్యిలెలిగించేటయమయ్యింది. కానీ అందరూ ఎందుకో ఆగారు. ఎవాలూ ఇంకా పొయ్యెలిగించట్లేదు.

“అమ్మా నానేడే” అనడిగితే కాట్టాలనుండి తానం సేసి వొత్తాడుండు అన్నాది. అప్పుడర్ధమయ్యింది నాకు ఇయ్యేల మా ఊళ్ళో ఆడోళ్ళందరూ పొయ్యెలిగించలేదనీ , మొగోళ్ళందరూ మళ్ళీ మందుతాగారనీ , బీమన్నగాడు కూడా మానాన పచ్చగడ్డి కోసేకాట్టాల కాడ తులసి మొక్కలాగా మొలుత్తాడని.
అన్నిరోజుల్లాగే మళ్ళీ తెల్లారింది మాయూల్లో ! అదే సూరీడు ఏటి గట్టుమీద ఎర్రగా పైకొచ్చాడు. మరకాళ్ళందరూ వలలట్టుకూని సైకిళ్లమీద రేవుకెళ్తున్నారు. మా ఇంటిముందునుంచి డప్పాల సూర్రావు సెంటర్లోకి ఎల్తా! “ తలుపులమ్మ సెట్టుకాడుంటాను మీ ఆయన్ని రమ్మను సేంతా” అన్నాడు. మాయమ్మెమో
“అలాగే మాయా ”అన్నాది.

సద్దికూడు తినేసి లింగీపంచి కట్టుకూని బుజంమ్మీద తుమాలేసుకుని బయటకెల్నాకి సైకిలి తీశాడు మానాన. “ డప్పాల సూర్రావు తలుపులమ్మ సెట్టుకాడ ఆగుతానన్నాడు” అని సెప్పింది. ఊకడతా ఎలిపోయాడు మానాన అప్పున్నుంచీ ఇప్పుడిదాకా ఆ రేవుకాడ ముత్తాలమ్మతల్లి రాయిసెట్టుని తలుపులమ్మ సెట్టు అంటానే ఉన్నారు. మొన్నీమద్ద నేనుకూడా మా బుజ్జిగాడికి ముత్తాలమ్మని సూపెట్టి తలుపులమ్మకి దన్నమెట్టుకో అన్నాను. పదేళ్ళు గడిసినా ఆ సెట్టుని ఎవలూ ముత్తాలమ్మ తల్లిడి అంటాలేదు. అందరికీ అక్కడ సచ్చిపోయిన తలుపులమ్మే గుర్తుంది .

సచ్చిపోయినప్పుడు బీమన్నగాడు కప్పిన నీలం రంగుసెంగు ఇప్పుడీ తల్లికి పూజారి కట్టిన నీలంరంగు సెంగూ ఒకేలా ఉన్నాయి.

బేగొచ్చేత్తా..

వాకిలి — Mon, 02 Jun 2014 21:48:57 +0000

మా రాయుగారి సెట్టుల్ని రాలిన పిందులన్నీ ఏరుకొచ్చి గుమ్మాలో ఏసాడు మానాన . అందులో కొన్ని పెద్దయ్యన్నీ ఏరి మాకు తీసేసి, మిగతాయి ఊరోల్లకి పంచేది మాయమ్మ. బడున్నప్పుడు ఎలాగా పెద్దగా ఆడుకునేవోన్ని కాదు. సెలవల్లో కూడా ఆడనియ్యకపోతే సిర్రెత్తుకోచ్చేది నాకు. నేలాబండాట ఆడుకోడానికి బడిబిల్లింగు దగ్గరికెల్లినోన్ని పిలిపించి గుమ్మాలో సంచిమీద మామిడికాయలేసి గీత్తా కుచ్చుందిమాయమ్మ.

” ఎందుకు పిలిసావే” అనడిగితే ” ఇయ్యాల బోల్డు పనున్నాది ఇల్లు కదిలావంటే ఒల్లో సీరేత్తాను” అన్నాది మాయమ్మ. తైతిక్కలు తొక్కి ఏడిసినా ఏమాత్రం పట్టించుకోలేదు. తెగీ తెగని బండకొడవలొకటి తీసుకుని నేనూ మామిడి కాయలు గీత్తా కుచ్చున్నాను. టెంక ముదిరిన కాయలన్నీ అరిసేతిలో పెట్టుకుని సిన్నతొక్కులా కొట్టింది మాయమ్మ. మిగతాయేమో సిన్న సిన్న ముక్కలుగా కోసేవోన్ని నేను.

సంసారానికొచ్చిన కొత్తలో సారెక్కువట్టుకొచ్చిందంట మాయమ్మ మా ఇంట్లో ఏడెనిమిది ఇత్తడి పల్లాలున్నాయి . ఓ ఐదారు స్టీలుపల్లాలు కూడా ఉన్నాయి . ఉప్పు కలిపిన ముక్కల్ని పల్లాల్లో ఆరేసి తడారిపోయాక మళ్ళీ సంచిమీద అరిసి ఆరబెట్టింది మాయమ్మ. నా మనసంతా నేలాబండాట మీదే ఉంది. పనిమానేసి ఎలిపోదామన్నా ఓ పక్క మాయమ్మ కుచ్చుంటే లెగలేదు. మొన్న అరుగెక్కుతూ పడిపోతే ఈ అరుక్కూడా ఎక్కలేవేంటే అనడిగాను. వొచ్చీరాని నవ్వు నవ్వి “కడుపులో సెల్లుంది కదరా” అందుకే ఎక్కలేనని సెప్పింది.
యిప్పుడు గురుతొచ్చి ఇల్లు కదలలేదు నేను. రోజూఉన్న ఎండకంటే ఇయ్యాల ఇంకాత గట్టిగా ఉంది ఎండ. ఒంటిగంటైపోయినా ఇంకా పన్లోనుంచి అన్నానికి ఇంటికి రాలేదు మా నాన. ఒకలిద్దర్ని అడిగిసూసింది. నన్ను కూడా ఎల్లి గుడుకాడ తాతయ్యని అడిగిరమ్మంది.

నేనెళ్లి అడిగితే. మీ నాన బేపనమ్మగారి సుబ్బయ్యకి ఇల్లు కట్నాకి ఎల్లాడన్నాడు. వొచ్చి మాయమ్మతో సెప్పాను. గీసిన మామిడి కాయలన్నీ తొక్కు తీసేసి సేతులు కడుక్కొచ్చి టిపినికర్రలో అన్నమెట్టుకొచ్చింది. పెద్ద తూము దాటాక ఏటిగట్టెక్కే ముందు పరలో ఉంటాడు మీనాన అక్కడకెళ్ళి, కాలవ దాటి ఓ కేకేయ్యి ఒత్తాడుమీనాన అన్నాది. సరేనని ఎల్లబోతుంటే ” ఒరేయ్ ఆగరా” అని నా సేతిలో ఓ అద్దురూపాఎట్టింది. అమ్మా కాత ఒంగే అని మాయమ్మని బుగ్గ మీద ముద్దెట్టుకోబోతుంటే పైకి కాత బాధపడుతూ లెగిసింది.ఓహో కడుపులో మా సెల్లుంది కదా ! అందుకే మాయమ్మ లెగలేదేమోనని మాయమ్మ కడుపుమీద. ఓ ముద్దెట్టుకూని టిపినికర్రట్టుకూని బయల్దేరాను. సేతిలో అద్దురూపాయుంది కదా కాలు కుదురుండదు. కాలవరేవుకాడ అచ్చమ్మ కొట్టుకాడ పావలాకి నాలుగు నారింజ తొనలు కొనుక్కుని రొండు నా జేబులో ఏసుకుని మిగతారొండూ ఎనక్కెల్లి మాయమ్మకిచ్చాను. నీకొగిటి, సెల్లికొగిటి అని సేతిలో పెడితే, నవ్వుతా అంది. “సెల్లి అప్పుడే తినదురా నేను తింటే మీ సెల్లి తిన్నట్టే” అని మాయమ్మొగిటి తీసుకుని నాకొగిటియ్యబోయింది. నువ్వు తింటే సెల్లి తిన్నట్టే కదా అయితే నువ్వేతిను అని అది మాయమ్మ సేతిలో పెట్టేసి పరిగెట్టుకొచ్చేసాను.. ” ఒరేయ్ నాన అన్నానికి ఆల్చిమవుతాది బేగా ఎల్లరా” అని అరిసింది మాయమ్మ. ఇనబడింది గనక నేను కూడా ఆ ఎల్తున్నానే” అని అరిసాను.

రెండిల్లుదాటి మొండీదికెల్లాక ఆ సివార్న మలుపు దగ్గర పుల్లల మోపుతోవొత్తా కనిపించాడు మానాన . నేను కాత ముందుకెళితే మానాన ఇంకాత ముందుకొచ్చాడు. గంగులిల్లి దాటగానే బత్తులోల్లింటి అరుగుమీద తిరగలిమీదున్నాది కోడిపెట్ట. సిట్టిబాబోల్ల కోడిపుంజు దాన్ని ఎప్పుడూ తరుముతా ఉంటాది. నేను గంగులిల్లి దాటగానే భూషణం మాయోల్ల వంటపాక మీన్నుంచి గబాల్న దూకింది. అడిలిపోయిన కోడిపెట్టేమో ఎగిరి నామీద దూకింది . సేతిలో కేరేజీ కిందుదిలేతే మూతూడిపోయి అన్నమొలిగి పోయింది. గబుక్కున మా నానసూసి పుల్లల మోపు కింద పడేసి నన్ను లెగదీసాడు. ” ఏరా నాకు అన్నమట్టుకొత్తున్నావా” అనడిగాడు కేరేజీ పైకితీత్తా అవునని తలూపాను . కోడిపుంజు దూకడం వాళ్ళ పడిపోడం సూసాడు కదా ! పుల్లల మోపులోది ఓ కర్రలాగి పుంజు మీద ఇసురుతూ ఎంత తొక్కినా దీని ఏవ తీరదు , ఆ పెట్టేమో దొరకదు దాన్నీ, దీన్నీ కోసి ఒండేయాలొరేయ్” అని తిట్టుకున్నాడు. అ తరవాత ఎండని అన్నమిచ్చిరమ్మందని మాయమ్మని కూడా తిట్టుకున్నాడు. పుల్లల మోపు బరువుగా ఉండి తల నొక్కుతుందేమో, మొలనున్న లింగీపంచి ఇప్పేసి మొలకి తలనున్న రుమాలు సుట్టుకున్నాడు. లింగీ పంచి మడతసుట్టి నా సేతికిచ్చి ” ఒరేయ్ మోపెత్తుకుంటుంటే ఇది నా తలమీదెట్టు” అన్నాడు. సరే అని నాకు మానాన తల అందదు కదా అందుకని పక్కనున్న అరుగుమీదెక్కాను మానాన బరువుగా ఎత్తుకునే సరికి నేనాలింగీపంచిని తలమీదేశాను ఆదేమో సరిగా పల్లేదు, కాత ముందుకొచ్చి మానాన కళ్ళు కప్పేసింది. ” ఒరేయ్ కంట్లో పడ్డాది తియ్యిరా అన్నాడు”. అది తీసి పుల్లల మోపులో ఉన్న ఓ పుల్లమద్దికి తోశాను. అరుగుదిగాక నా సెయ్యి అందిమ్మని, మానాన నాకు సెయ్యందిచ్చాడు. ఇంటికాడ పెద్దరుగుమీద పుల్లలమోపు పడేసి , సేలా ఇకారంగా “ఒలే శేంతా” అని మాయమ్మని కేకేసాడు. మాయమ్మ ఎందుకో ఇబ్బందిగా నడిసొచ్చింది. అమ్మ నన్ను ఎండలో పంపిదనే కోపంతో అమ్మని గసిరాడు. మానానలా తిడతా ఉంటే , మాయమ్మ మాటాడలేదు. గట్టిగా అరుత్తా కాత ముందుకొత్తే పులరుపుకి జడుసుకున్న లేల్లాగ భయంతో తలుప్పక్కకి జరిగింది. గోలుం దగ్గర కాళ్ళు కడుక్కుని వచ్చి పీట ముందేసుకుని , గుద్దకింద సంచరుసుకూని అన్నానికి కుచ్చున్నాడు మానాన. మాయమ్మెదో సెప్పబోయి భయం భయం గా నక్కుతా ఉంది. అన్నమింక లేదేమో అని నా అనుమానం. మెల్లగా దగ్గరకొచ్చి ” సత్తియ్యా అన్నమింక లేదు ” అన్నాది. ” ఎంతొండావే ” అని అడిగితే “మాయుడు బియ్యమే ఉన్నాయి , సందాలెల్లి బియ్యం కట్ట తెత్తానన్నావు కదా అందుకే మాయుడుంటే ఒండేసాను అన్నాది. నాగమ్మ దగ్గరతెచ్చి ఎసరెట్నా అంటే వొద్దులేయే అని కాత పక్కకు జరిగి గడపనట్టుకూని పైకి లెగిశాడు. నాకు మొదట జాలేసింది. తర్వాత సిట్టిబాబోళ్ళ కోడిపుంజుమీద కోపమొచ్చింది. పుల్లల మోపులోనుండి ఓ కొబ్బరి కమ్మలాగి మా ఈదిలో ఎతుక్కుంటా బయల్దేరాను ఆ పుంజెక్కడ కనపడ్డా సంపేద్దామని. నీతిపూడోళ్ళ సింత సెట్టుమీదా, బుంగావోల్ల ఇటుగ్గుట్ట కాడా ఎతికాను, సత్తివోతమ్మ గుడుసుమీద కూడా ఎతికాను అక్కడా కనపల్లేదు. ఎలాగైనా మళ్ళీ కనబడకుంటా ఉంటాదా అని ఇంటికొచ్చేటప్పటికి మానాన లింగీ పంచి కట్టుకుని సొక్కాయేసుకున్నాడు. ఇందాక మొలక్కట్టుకున్న రుమాలు కోసం ఎత్తుకుతున్నట్టున్నాడు, దండిమ్మీదా , సూర్లోనూ ఉన్న బట్టలు తీత్తాకనబడ్డాడు. నేను గుమ్మాలోకెళ్లి ఆ కొబ్బరికమ్మట్టుకూని నిలబడితే ” ఒరేయ్ ఎదవనా కొడకా! ఆ రుమాలిలాగియ్యిరా దానికోసమే నేను ఎతుక్కుంటున్నాను” అన్నాడు. ఎక్కడికెళ్తున్నావ్ అనడిగితే “రేపు వొచ్చే పున్నానికి యానాపెంకన్న తీర్ధం కదా రధానికి రంగులెయ్యాలంట రమ్మనారు ఎళ్తే రొండొందలిత్తారు” అన్నాడు. అలాగే ఎళ్ళు. మరి ఈ ఏడు నన్ను తీర్థానికి తీస్కెల్లి రంగులరాటం ఎక్కించాలి. కాగితం పువ్వు, కల్లాజోడు కొనియ్యాలి. ఒచ్చేటప్పుడు రంగునీళ్లు కూడా కావాలిఅన్నాను. ” అలాగేరా ఈ ఏడు పండగే నీ దగ్గరకొస్తాది సూడు” అన్నాడు . నాకామాట అర్ధమవలేదు.

మానాన సైకిలెక్కి ఎలిపోతుంటే ఒరేయ్ పిల్లోడా అన్నం పడేసావా? మీనాన పన్లోనుంచొచ్చి అన్నం తినలేదు సూసావుకదా అన్నాది. నీకు అన్నమెట్టిచ్చాక మాటిట్టోల్ల ఎంకన్నొచ్చాడు. ” ఓలప్పా అన్నమెట్టే అని నోరు తెరిసి అడిగితే ఉన్న కాతంతా ఆడికెట్టేశాను” అన్నాది. పర్లేదులేయే రంగెయ్యనాకే కదా సందాల బేగొచ్చేత్తాల్లే అన్నాను. అన్నాను గాని కడుపు కాళీ లేకపోయినా నాకు ఆకలిగా ఉన్నట్టు అనిపించింది . ఇంక మాయమ్మయితే గడపట్టుకూని జారతా కుచ్చుండుపోయింది. అలాగే ఈదమ్మటా మానానసైకిలికేసి సూత్తా అది కనపడకుండా పోయేదాకా అలాగే సూత్తాఉండిపోయింది. మలుపు తిరిగి మానాన సైకిలి మాయమైతేనేగానీ మాయమ్మ నన్ను పట్టించుకోలేదు.

అన్నమెలా ఒలిగిపోయిందిరా అని అడిగింది కాసేపాగి. “గంగులిల్లి దాటాక భూషణ్ణంమాయోల్ల పాకమీన్నుండి కోడిపెట్ట దూకిందమ్మ! గబాల్నా అది మీద పడితే కంగారులో పడిపోయాను అన్నమొలిగిపోయింది” అన్నాను. మనుసులమీద దూకనాకి ఆనాసైతికి ఏం పోయే కాలం ? అని కోడి పెట్టని తిడుతుంటే “అదిగో ఆ సిట్టిబాబోళ్ళ కోడిపుంజే దాన్ని తరిమింది ఆదేమో నామీద దూకింది “ఆ రెండాటిల్నీ సంపేతానియ్యాల” అన్నాను. ఆ కోళ్ళుమీదున్న మాయమ్మ కోపాన్ని పంచుకున్నందుకో, మానాన తినలేదని నేనూ బాదపన్నందుకో మాయమ్మ ననుకాత దగ్గిరికి లాక్కుని తలనిమిరింది.

సందాల అయిదున్నారా ఆరు గంటలవుతుంటే సూరీడెలిపోయి సీకటడింది మాయూల్లో. సీకటడిందని సెప్పడానికన్నట్టు ఈదిలైన్లు ఎలిగారిపోయాయి . ఒక అరగంట దాకా దీపాలెలిగించకుండా సూసాము. అయినా కరెంటు రాట్లేదింకా!. ” ఇల్లి సీకటిగా ఉండకూడదురా గూట్లో దీపం బుడ్డున్నాది తీసుకురా ఎలిగిద్దిగాని” అని పొయ్యెలిగిత్తా అన్నాది మాయమ్మ . దీపం కిందెట్టాక మూత్తీసి ఒత్తి పెద్దదిసేసి ఎలిగించి సేతికిచ్చింది. “గాలేత్తుంది కదా ఆరిపోతాది అందుకే కాత పెద్దొత్తెట్టాను లోపలకెళ్ళాక వొత్తి సిన్నదిసెయ్యి అన్నాది” దీపం గూట్లో దీపమెట్టేసి వొత్తి తగ్గించి వొచ్చేశాను.

“ఇంట్లో బియ్యం లేవుకదే పోయ్యెలిగించావేటీ” అన్నాను. “ముందు కూరొండుతాను మీ నాన బియ్యమట్టుకొత్తానన్నాడు” అన్నాది. మంచం కింద సంచిమీదరిసిన ఉల్లిపాయలూ, బియ్యంపెట్టి మూల్లో ఎండ్రొయ్యల డబ్బా ఉంటాయి పట్రా అన్నాది. ఇంట్లోకెళ్లి తెచ్చిచ్చాను.

“అయ్యో అక్కడే తడిగుడ్డలో సుట్టిన తోటకూర కాల్లుంటాయి పట్రా” అన్నాది. అయ్యికూడా తెచ్చిచాను. ముదిరిపోయిన తోటకూరకాల్లని ఎండ్రొయ్యలేసుకుని ఒండుకుంటే బలే రుసిగా ఉంటాయి. అన్నీ కలిపేసి పొయ్యిమీద కూరెట్టింది మాయమ్మ . ఇంకా కరెంటు రాలేదు. సీకటి ముదురుతా ఉన్నాది. నాకు మెల్లగా ఆకలేసినట్టు అనిపిత్తుంది. పొయ్యి దగ్గర కుచ్చునందుకు సెమటలెట్టాయి. లెగిసొచ్చి గుమ్మాలో కుచ్చుంది మాయమ్మ. నేను మెల్లగా పక్కకు సేరి ఒల్లో తలపెట్టుకూని పడుకున్నాను. ఎప్పుడు నిద్దరట్టిందో తెలీలేదు నిద్దరోయినట్టున్నాను ఒరేయ్ రాజూ లెగరా లెగరాఅంటే మెళుకువొచ్చింది గానీ లెగలేదు. మాయమ్మ మంచమ్మీద పడుకోబెట్నాకి తీసుకెళ్తుంటే సైకిలు బెల్లు ఇనపడింది . అడ్డ కర్రలో బియ్యం మూటేసుకుని దొర్లించుకొచ్చాడు మానాన. మాయమ్మ నన్ను పడుకోబెట్టేసింది. నాకోసం తెచ్చిన గార్లూ , ఒక రస్కుల పేకట్టు నాతల దగ్గరెట్టేసి. బయట పొయ్యికాడ కుచ్చుంది మాయమ్మ. మరిగిన ఎసర్లో బియ్యమేస్తుంటే పుల్లలెగదోశాడు మానాన. అందరూ నిద్దరోయారు కదా! కాసేపుడికి కుతకుతమని అన్నం ఉడుకుతున్న సప్పుడు ఇనపడతుంటే అళివేలు మంగా, ఎంకన్నబాబూ మా పొయ్యి దగ్గరున్నట్టే ఉంది.

పిల్ల నచ్చింది

వాకిలి — Wed, 30 Apr 2014 14:27:51 +0000

మా మాలపేట్లో బత్తులోల్లంటే తెలీనోల్లు లేరు. ఎవలన్నా మాయూరికి కొత్తగా ఒత్తే ఆల్లు గనక బత్తులోల్ల సుట్టాలైతే దారి పొడుగునా ఆల్లకి సుక్కలే కనబడతాయి . ఎందుకంటే మాయూల్లో నామాడోల్ల తర్వాత బత్తులోల్లె ఎక్కువుంటారు .

నామాడోల్ల పేటని పేరే గాని సేనామంది బయటూరోల్లకి బత్తులోల్లె ఎక్కువ తెలుసు. మయూరి అంబేట్ గారి బొమ్మ దాటగానే మంచినీల నూతి దాటాక పెత్తాత కిళ్ళీ కొట్టుంటాది. ఆ తర్వాత సుబ్బన్నగాడి ఇల్లు దాటాక , తోర్రోడి కోల్లు ఇల్లుంటాది. తోర్రోడి కోల్లంటే బత్తుల సూర్రావు కోల్లు. అదేనండీ కుంటి పెసాదం పెళ్ళం…. కుంటోడని అందరూ కుంతీ పెసాదం అంటారు గానీ మామూలు మనుషులకంటే ఎక్కువ జివున్నోడు మా పెసాదం మాయ .

అందుకే ఏకాండ పదారుమందినికన్నాడు. ఎసోదమ్మని అందరూ తోర్రోడి కోల్లు అంటారు గానీ, ఎవలూ ఎసోదా అని పిలవడం ఎరగన్నేన్ను. మాయమ్మది ఎసోద బాప్పది ఒకూరే గనక మాయమ్మా ఎసోదమ్మ కలిసే పెరిగారు గనక మాయమ్మొక్కతే ఒలేయ్ ఎసోదా అని పిలుత్తాది. మాయూరిగురించి మొదలెట్టి తోర్రోడి కోల్లు ఇల్లని సెప్పి అంతా సాగదీత్తన్నాడేట్రా అనుకోకండి . అంత పనోడైనా మా బత్తులోల్ల పెసాదం మాయని కొందరు తోర్రోడి కొడుకనీ, కొందరు ఎసోద్దాని మొగుడనీ అంటారు . అందుకే నాకూ అలాగే గుర్తు. సెలవుపెట్టింది రెండ్రోజులే కదా ! రేపు సందాల హైదరాబాదు ఎలిపోతా కదా అని మా కాలవ గట్టుని కొబ్బరి బొండాల కోసం మా మక్కిసేసుగాడు, నేనూ, మా సినతమ్ముడి కొడుకు బుడ్డంగాడు ఎల్తన్నాం, నూతినీలు తాగి సేనాలయ్యింది కదా అని నూతికాడాగాము .

ఎవల్దో టేక్షీ వొచ్చి మా ముందాగింది . మేము నీలు తాగేసి ఒత్తుంటే , టేక్షీ ఆపినతను బత్తులోల్లింటికి ఎల్లాలి ఇది నేరేల్లంకే కదా అన్నాడు . ఎనకేమో సెట్లో ఉన్న పెద్దమనిషి తెల్ల సొక్కాఏసుకుని , తలకి నూనె రాసుకుని , తగువుకెల్లే పెద్దమనిషి ఏసంమీదున్నాడు. “ బత్తులోల్లా” “ఏ బత్తులోల్లూ?” అన్నాన్నేను. బత్తుల సూర్యారావు ఇంటికన్నాడు. అంత పద్దతిగా పేరు మొత్తమన్ పలికే సరికి అబ్బో ఈల్లెవరో టౌనుసరుకు లాగున్నారు అనుకున్నాను.

బత్తుల సూర్రావు అనేసరికి ఉన్న పళంగా గుర్తురాలేదు నాకు . మళ్ళీ అడిగాను “ ఏ బత్తుల సూర్రావండీ?” అని ఆ పెద్దాయన సూసిన సూపుకి ఆయనకి కోపమొచ్చిందో , చిరాకొచ్చిందో నా ఎదవబుర్రకి ఎలిగింది కాదు . మా మక్కిసేసుగాడు ఇన్నాడుకామోసు “అదేరా బాయా కుంటోడింటికి “ అన్నాడు. నాతో కాకుండా మళ్ళీ ఆ పెద్దయనైపు తిరిగి కుంటాయనుంటాడు కదండీ ఆల్లింటికేనా అనడిగాడు . అవును బాబూ అన్నట్టు సూసాడాయన. ఆ పెద్దాయన మొకంలో అదోరకం సూపు కొట్తోచ్చినట్టు కనబడింది నాకు.

మా పెసాదం మాయ పెద్దోడు కదా ఈడికేమో పదారు, పదేడేల్లుంటాయి . పెద్దోన్ని ఈడు అలా అనేసరికి ఆయనకి నచ్చలేదేమో ఉడికీ ఉడకని అన్నం మెతుకులాటి కోపం మొకానేసుకున్నాడాపెద్దాయన ఆయనింకా కోపం తాలుక కిల్లీని నములుతుంటే మక్కిసేసుగాడు “ ఒరేయ్ కాసోడా తోర్రోడింటికి ఒచ్చారెహే” అన్నాడు. బత్తుల సూర్రావు తాతని అందరూ తోర్రోడనే అంటారు. అదేదో ఆళ్ళ ఇంటిపేరన్నట్టు అందరికీ అలాగే గుర్తుండిపోతాది . ఎవలూ సూర్రావుతాతని బత్తుల సూర్రావు అని పిలవరు అందుకే నాకు అర్ధం కాక ఎవలండీ అని అడిగాను. మా సూర్రావు తాతకీ , మా పెసాదం మాయకీ మేమిచ్చిన గౌరం సూసేమో అయన కారుదిగి మీరు ప్రసాదం కి ఏమవుతారు అనడిగాడు. మక్కిసేసుగాడేమో పెసాదం గాడు నాకు బుల్నానవుతాడండీ, నేనాడికి కొడుకొరస అన్నాడు. నేనేమో కాస్త పద్దతిగా , నాకు మావయ్యవుతాడండీ అన్నాను. కారు లోపలకెల్లదు ఇక్కడాపి నడిసెల్లాలి అన్నాను . తోడురా బాబూ అన్నాడు కాత పద్దతిగా.

సేసుగాడు నాతోపాటు కదులుతూ పదరా బాయా మల్లోచ్చి ఎల్దారి బొండాలకి అన్నాడు. ఆ పెద్దయనేమో ఒకరు సాల్లే బాబూ నీ పని ఎందుకు డిస్టబ్బవడం అంటుంటే. ఓహో బాగుందండీ మీయొరస నాకు ఏపనీ లేదనే ఈ పొడుగోడు కొబ్బరి బొండాలు తియ్నాకి నన్ను సెట్లెక్కిద్దామని తీసుకొచ్చాడు. మధ్యలో మీరొచ్చి ఎడ్రెస్సడిగి ఆన్ని మాత్రమే తీసుకెళ్తున్నారు! ఆడిపనే నా పని , నా పనే ఆడి పని వుదిల్తే ఇద్దర్నీ వొదిలేయాలి లేపోతే నేనూ ఒత్తానంతే అన్నాడు . రా బాబూ అని ఆయననేదాకా సెయ్యట్టేసుకున్నాడు సేసుగాడు. సరేరాబాబూ కాదు , సరే రా బాబూ అనండి అన్నాడు. ఆయన రాజకీయ నాయకుడిలాగా వొచ్చీరాని నవ్వునవ్వాడు.

ఇంటికి సుట్టాలొత్తారని ఎసోదమ్మకి ముందే తెలుసేమో! ఇల్లు బాగా సర్దింది. గలాసులూ, సేమ్బులూ కిటికీల మీదలేవు ఒబ్బిడిగా బల్లమీద దబ్బిదించింది. వొకట్లో గోలుం దగ్గర ఎంగిలి కంచాలు వొదిలేసి లేవు. సుబ్బరంగా సబ్బెట్టితోమి అలమార్లో పెట్టినట్టుంది. అంతా సక్కగా కనబడతుంది. బద్ది మంచమరిసి తలకాడ రొండు దిండ్లేసి పైన తెల్లదుప్పటరిసి వోచ్చేవోల్ల కోసం సిద్దం సేసినట్టుంది. నన్నూ ఆ పెద్దాయన్నీ సూడగానే గుమ్మలోనుండి పైకి లెగిసింది. అగున్న అర నిమసంలోనే అన్నీ సూత్తానని తెలుసు మా ఎసోద బాప్పకి. అల్లుడా చినపిల్ని సూన్నాకి అమలాపరానుండొచ్చారు అన్నాది. ఓహో మరి సెప్పలేదేంటే! మరి మాయేడీ అనడిగాను. కూల్డింకులు తెత్తానని ఊళ్ళోకెల్లాడ్రా అన్నాది. కుచ్చోండిబాబూ అని మోడు కుర్సీలేసి, ఆ పెద్దాయన్ని ఆయనతో పాటోచ్చిన ఆ ముసలాయన్ని , ఆ పెద్దాయన భార్యనీ కుచ్చోమంది . ఇంకో కుర్రోడున్నాడు పెళ్ళికొడుకు కామోసు! కాత హడావుడిగా వున్నాడు కదా పెల్లికొడుకే అయ్యుంటాడు నేను ఎవర్నీ ఏమీ అడగలేదు. మా బాప్పేమో నన్ను పక్కకి రమ్మని కేకేసింది. నాకేదో పని సేప్తాడని అర్ధమయ్యింది నాకు. అనుకున్నట్టు గానే ఒరేయ్ అల్డా ! రొండో తోము దాటగానే ఒంకరసెట్ని బొండాలున్నాయ్ లాక్కురారా అన్నాది. గెడ్డమట్టుకుని కూడా బతిమాలింది. ఇంకా తప్పదని సరేలే అన్నాను. బొండాలు తీయించుకొచ్చి సెలిపి అందరికీ అందించాను. పెద్దాయన బొండం తీసుకుని నా పేరడిగాడు” రాజండీ “ అన్నాన్నేను . మంచోడండీ ఆ రెండిళ్ళ తర్వాత ఈడిల్లు అని మా ఇంటోపు సూపించాడు. ఇంజెనీరు సదుంకున్నాడు అన్నాడు మా పెసాదం మాయ. అవునా “పద్దతిగా ఉన్నాడు పిల్లోడు అన్నాడాయన” సేనా పద్దతైనోన్నేగానీ నాకు మాత్రం పిల్లనియ్యకుండా మీదాకా వొచ్చాడు మా పెసాదం మాయ అన్నాను . అందరూ నవ్వారు. మేముండగా ఎవలూ ఏమీ మాటాడుకోలేదు. వొత్తా వొత్తా ఒరేయ్ మాయా కొబ్బరిబొండాలు తీయిన్చినందుకు డబ్బులియ్యాలోరేయ్ అన్నాను. అలగలగే అన్నాడు.

ఇంతకీ మీము బొండాలు తాగుదామని ఎల్లి ఆల్లందరికీ ఇచ్చొచ్చాము గాని మేము తాగాలేదు. తెచ్చుకోలేదు. ఒళ్లంతా సెమటట్టి సిరాగ్గా ఉన్నాది , తానం సేసోద్దామని నూతికాడకి ఎల్తుంటే ఈలోపు నామాడోల్ల నల్లసూర్ర్రావు కేకేత్తున్నాడు. గబగబా తానం సేసోచ్చి ఒల్లుకూడా సరింగా తుడుసుకోకుండా బనేలుకూడా ఎస్కోకుండా సొక్కా తగిలించుకుని ఎల్తుంటే ! నల్లసూర్రావు మళ్ళీ కేకేసి “ఒరేయ్ పేంటూ, సొక్కాయ ఏస్కుని రమ్మనాడు” అన్నాడు నల్ల సూర్రావు . మా నానెక్కడున్నాడ్రా మాయా అనడిగితే ఎసోదమ్మ ఇంటికి రమ్మనాడు అన్నాడు. ఓహో సుట్టాలొచ్చారు కదా ఆళ్ళని ఏ యానం దాకానో , ఏ దాచ్చారందాకానో దారి సూపియ్యలేమో అనుకుని మళ్ళీ ఆగి కాళ్ళకి షూ కట్టుకుని మీసాలు దువ్వుకుని మా ఎసోదబాప్ప ఇంటికెల్లాను. మా నాన , ఎసోదబాప్ప అందరూ నవ్వుకుంటా మాటాడుకుంటున్నారు . దగ్గరకెల్లాక మానాన ఆ పెద్దాయన్ని “ఒరేయ్ దాట్లుగా అడిగో నీ అల్లుడొచ్చాడు అన్నాడు” నన్ను సూపించి . నాకు ఆచ్చిరిమేసింది. ఆ పెద్దయనేమో ఒరే కాసే నువ్వే కాదు , నీ కొడుక్కూడా బువ్వగాడే రా ఇందాకే నాకు మీయోడి ఆతిద్దం ఇచ్చాడు అన్నాడు. దారా కూకో అని నాకో కుచ్చె ఏసి కుచ్చోమన్నాడు మానాన . ఒకైదు నిమసాలాగి ఏనాన ఎందుకు రామ్మనావ్ అనడిగాను. ఇయ్యేల నీకు సమందం సెటిల్ సేసాం అన్నాడు. నాకు నమ్మబుద్ది కాలేదు. మనింటి పక్క బాలోగుమాయోల్లు ఉన్న తలం ఈల్లదేరా ఈడికి కరెంటాపీసులో జాబోత్తే కాకినాడెలిపోయాడు. ఇప్పుడేమో బొబ్బర్లంకలో ఉంటున్నాడు అన్నాడు . బొబ్బర్లంక అనగానే నాకు ఎంటికలు నిక్కబొడుచుకున్నాయ్. ఏమీ మాటాడవేట్రా పలకరించీల్లని అన్నాడు మానాన. “ నమస్తే సారూ ! నా పేరు రాజు “ అన్నాను . ఆ తెలుసులేరా డా ఇలారా కుచ్చో అని మంచమ్మీద కాత పక్కకి జరిగాడు. నేను కుచ్చున్నాక మీద సెయ్యేసి దగ్గరికి లాక్కుని “ఏరా మర్చిపోయావా ? నీ సిన్నప్పుడు నేనే నిన్ను ఎక్కువెత్తుకున్నా” అన్నాడు. నేనేమో అయితే నేను మీమీద ఎక్కువుచ్చేసుంటా అన్నాను . అందరూ ఒకేసారి పకాల్ననవ్వితే నేనూ నవ్వాను. అందరూ ఒకేసారి పైకిలెగిసి. మానానతోటి “మరి రేపు రండ్రా కాసే!” అన్నాడు ఆ పెద్దాయన. రేపెందుకండీ ఉప్పుడే వోచ్చేతామన్నాను. కాత నావి మీవాడు మంచి భలేవోడ్రా అన్నాడు. ఎలాగూ మీవాడు ఎక్కువరోజులు ఊళ్ళో ఉండడు అంటున్నావ్ కదా రేపు వొచ్చేయండి మరి అని మళ్ళీ అన్నాడు. తరవాత ఆల్లెల్లిపోయాక . ఆళ్ళ పిల్లోడికి సమందానికొచ్చారేమో కదా నానా అన్నాను . ఆల్లు మనకి సుట్టాలైతే కుంటిమాయోల్లకి వరస కలదురా అన్నాడు. వరసలు కలవని సమందాలు మా ఊళ్ళో ఎవలూ సేసుకోరు.

తెల్లారితే తీర్తానికెల్తాం అన్నంత సంబరంగా ఉంది నాకు. అదేంటో తెలీదు ఎప్పుడు తలలో దువ్వునెట్టనోన్ని రాత్రిపూట నాలుగు సార్లు తలదువ్వుకున్నాన్నంట, తెల్లారాక తానానికెల్తూ మళ్ళీ తల దువ్వుతుంటే సెప్పింది మాయమ్మ. తోమ్మిదయ్యే సరికే రొండుసార్లు తానం సేసి ఒక కొత్త జత బట్టలుంటే ఏసుకుని ముస్తాబయ్యాను . పొద్దున్నే ఎటెల్లిపోయాడో తెలీదు తొమ్మిదిన్నర, పదవుతున్నా ఇంకా ఇంటికిరాలేదు. కాలు కాలిన పిల్లిలాగా ఇంట్లోకి బయటకీ తిరుగుతా ఉన్నాను. మాయక్క, మాయమ్మ తెగ నవ్వుతా ఉన్నారు. తీరా పావుతక్కవ పదికాల్లా మానొచ్చాడు. పదినిమసాల్లో తానం సేసి , తెల్ల పంచీ , తెల్లసొక్కా ఏసుకుని బుజ్జమ్మీద తెల్లరుమాలేసుకుని సినిమాల్లో సూపించే ముసలి పెళ్లికొడుకులాగా తయారయ్యాడు. “రారా బాబూ!o o ఓ గంట నుండి నీకోసం సూత్తున్నాను అన్నాను. “ ఏంపని , ఎక్కడికెళ్ళాలి?” అన్నాడు మానాన. నేను కాత కంగారయ్యి “అదేంటి ఇయ్యాల బొబ్బర్లంక రామ్మనారు కదా” అన్నాను. పక్కున నవ్వాడు మానాన. “అదేరా నవ్వుతున్నావ్ అనడిగితే “ బొబ్బర్లంక నిన్నెవడు రమ్మన్నాడ్రా ?” అన్నాడు. అదేంటి నిన్న మాటాడుకున్నారు కదా ! ఇయ్యాల రమ్మనాడు కదా మీ సెందర్రావ్ అన్నాను. “ నిన్ను రమ్మనాడా?” నువ్వెందకన్నాడు. సమందం సూన్నాకి ముందు పిల్లోడి ఇంట్లోవోల్లు ఎల్లొచ్చాక, తరవాత పిల్ల తరపోల్లు ఒత్తారు , ఆ తరవాత ఆల్లకి కూడా నచ్చాకా మిగతాయి మాటాన్నపుడు నువ్వెల్లాలి అని ఇవరించింది మాయమ్మ . నాకు సిరాకేసింది న టైరుబండినీ , నా సేతిలో కర్రపుల్లని లాక్కుని మానాన పరిగెడుతున్నట్టు అనిపించింది. నా మొకం కాత రంగుమారే సరికి మానానకి నా మీద జాలేసింది కామోసు ! “పదరా నువ్వూ మాతో ఒద్దుగాని” అన్నాడు . హమ్మయ్యా అనుకుని బయల్దేరాక మా నానతోపాటు మయూరి పెద్ద , మా కుంటి పెసాదం మాయ, కిట్ట మూర్తి తాత వొచ్చారు. బొబ్బర్లంక అడ్డ రోడ్డుకాడ అందరం నిలిసుంటే ఆటోలో ఇద్దరు పెద్ద మనుసులొచ్చి మీరు నేరేల్లంకోల్లే కదా అనడిగి అటో ఎక్కించుకున్నారు.

ఓ పావుగంట తరవాత మర్రిసెట్టుకింద ఆటో ఆగింది. రేవొడ్డున పెంకుటిల్లు , సుట్టూ కొబ్బరాకుల దడి ఇల్లు భలే ఉంది సూన్నాకి. అదే మాట నోట్లోనుంచి పైకోచ్చేసింది. మాతో వొచ్చిన మయూరి పెద్ద “ ఒరేయ్ కాసోడా మీయోడికి ఇల్లు నచ్చేసిందంటే పిల్లకూడా నచ్చేద్దిరోరేయ్ ” అన్నాడు. అందరూ నవ్వారు.సేతిలో ఐదారు తెల్ల రుమాళ్ళు పట్టుకుని గోలుం దగ్గరకొచ్చాడు సెందర్రావు గారు ! కాళ్ళు కడుక్కుని. మోకాలు కడుక్కుని ఎవలి మొకంమీదున్న రుమాల్తో ఆల్లే తుడుసుకున్నారు. నేనొకటి తీసుకుని మోసం తుడుసుకుని మిగతాయి కూడా అయన సేతిలో పెట్టాను. వొకట్లో ముగ్గులూ , ముందు పువ్వుల మొక్కలూ అన్నీ బాగున్నాయి. పిల్ల కూడా బానే ఉంటాది అనిపించింది నాకు. అందరూ కుచ్చేల్లో కుచ్చుంటే ఉన్నాయి మూడేగనక నేనూ మానాన మంచమ్మీద కుచ్చున్నాం. పెద్దావిడ మంచినీళ్ళు తెచ్చిచింది , నిన్న మా ఊళ్ళో సోసా కదా అత్తవరస అనుకుని ఊరుకున్నా . ఆ తరవాత పల్చగా ఉన్నా కాత సల్లగా ఉండే మజ్జిగిచ్చారు. అందరం తాగి గలాసులు తిరిగిత్తుంటే ఇంట్లోకి రమ్మని పిలిసారు. అందరూ లోపలకెల్లారు గాని నాకు మాత్రం అడుగు ముందుకు పడట్లేదు. మంచ్చంమీంచి లెగకపోతే మానాన సెయ్యందిచ్చాడు. అందరూ లోపల ఎవరెవరు ఏమ్మాటాడుకున్నారో ఇనలేదు గాని. “ నా పేరాండి, మంగాదేవి” అని ఒకే ఒక్క ముక్కిన్నట్టు గుర్తుంది నాకు. కొద్ది సేపు మాటలయ్యాక , నన్నెవరో ముక్కలు ముక్కలుగా ఇరిసి మంటెడుతున్నట్టు అనిపించింది . అందరూ కదుల్తుంటే నేనూ లెగిసాను.

కత్తిమొనకి ఆముదం రాసి దీపపుపొగారిసి ఆ నల్ల కాటుకని మా ఊరి దేవత కళ్ళకు పూసినట్టు కనబడ్డ o రూపం తెగ కాల్చేసింది నన్ను . తెలీగ్గా ఉన్నానో , బరువుగా ఉన్నానో తెలీని స్థితి . మందార పువ్వుకి గంధం రాసినట్టు ఓ పసుపు రాసుకున్న మొకం నన్ను నిలువునా రాసుకుంటుంటే అడుగెయ్యలేని స్థితి నుండి మానాన నన్ను ఈడ్చుకు తీసుకెల్తున్నట్టు అనిపించింది నాకు. బస్సెక్కి కుచ్చూని బొబ్బర్లంక రేవుసూన్నాకి తల బైటెడితే, నేను దూరమవుతున్న కొద్దీ కాటుక కళ్ళనుండి కన్నీళ్ళు రాల్తూ , చేతులూగుతూనే ఉన్నాయి. ఇంటికొచ్చాక కూడా ఏదేదో మాటాడుకున్నారు. ఎంత ప్రయత్నించినా ఏమీ ఇనబల్లేదు. “ఆపీసునుంచిపోనోచ్చింది ఎల్తాను నానా” అని మాసిపోయిన బట్టలు కూడా సర్దేసి , మాసిన మనసుతో కాకినాడ బస్సెక్కి బొబ్బర్లంక టిక్కట్టడిగా, రైల్ టేషునుకి ఆటో ఎక్కి బొబ్బర్లంక రాయిసెట్టుకాడ దించమన్నా , రిజర్వేషన్ లేక జనరల్ టికెట్ లైన్లో నుంచూని తీరా కౌంటర్ ముందుకొచ్చాక ఓ మూడొందలిచ్చి నా ఒక్కడికీ రెండు టిక్కట్లు తీసుకున్నాక గాని తెలీలేదు . ఆ కాటుక కళ్ళలో కారే నీళ్ళతో నిండిపోయి నేను ఇద్దరైపోయానని . అందరూ అనిగిమనిగి ఉన్నపుడు డైరీ తీసి రాస్తుంటే రెండు చేతులు ఇంకా ఆ బొబ్బర్లంక రేవుమీదే ఊగుతున్నాయ్.

సింతపులుసు

వాకిలి — Mon, 31 Mar 2014 19:56:13 +0000

ఒరే అల్లుడా ! ఓ బకీట్నీలు ముంచియ్యిరా అంది నాగమణి బాప్ప. పెద్దగేది కాల్లోనే పడుకూనుంది. లేగదూడని కూడా కాల్లోకి దింపాను.
పెద్దగేదిలాగ అది కుదురుగా పడుకోదు. అవతల గట్టేక్కేసి హడావుడి సేత్తాది. దానిని అదుపు సేయ్యలేనని తాడు కాలుకింద తొక్కిబెట్టి నాగమణి బాప్ప దగ్గర బకీటందుకున్నాను. కాలవ పాంచాల మీదనుంచి నీలందుకోబోతుంటే మొలకున్న రుమాలూడిపోయింది. గబాల్న తాడూ, బకీటు వొదిలేసి, రుమాలట్టుకున్నాను. కుర్రనా గొల్లిగా డాయరేసుకోవేట్రా అన్నాది. ఇంతకీ సూసిందో లేదో గాని తిట్టడం బలే నచ్చింది నాకు నవ్వుకున్నాను. ఏ బాప్పా ఇప్పుడేమయ్యింది అన్నాను. ఇంతకీ నేను కడ్డాయిరేసుకున్నాను కదా అది కంగారులో సూసీ సూడకుండా సూడ్డం వల్ల అది కనపల్లేదేమో అని మళ్ళీ తీసి ఇదిగోనె బాప్పా డాయిరుంది సూడు అని రుమాలిప్పి సూపించాను.

ఓరి తింగర్నా గొల్లిగా అని తిడతా నీలట్టుకోడానికి ముందుకొచ్చి ఓ దెబ్బేసింది సరదాగ. ఈ లోపు మానాన ఊళ్లోనుండి సైకిల్ మీద వొత్తా కాలవరేవులో నన్ను సూసి ఆగాడు. మా బాప్పని సూసి “ఏంటి సెల్లే ఇంకత్తమాటూ ఆడితో ఎటకారం మీరందరూ ఆన్ని కుదురుగా ఉండనిత్తాలేదు” అంటూ నాయోంకు చూసి “ఒరేయ్ దూల్లని తొరగా తోలుకెల్లు అన్నాడు .

“నానా ఆగాగు అని మానాన్ని ఆపబోతుంటే చేతిలోతాడు గుంజుకుంది లేగదూడ. మళ్ళీ రుమాలూడిపోయింది. ఈసారి సూసేవోల్లు ఎవలూ లేరు కదా అని రుమాలి గట్టుమీదకిసిరేసి గేదుల్ని సుబ్బరంగా కడిగి గట్టెక్కాను. తడిసన కడ్రాయిరితో అటూ, ఇటూ సూసుకుని ఎవలూ లేరనుకున్నాక , అది మార్చుకుని రుమాలు సుట్టుకుని గేదులు ముందెలతుంటే నేను ఆటెనకాల ఇంటికెళ్ళాను.

నాన వాకట్లో సైకిల్ స్టేండేసి ఇంట్లోకెల్లి తవుడుమూట తీసుకొచ్చాడు. నేను గేదులు కడుకూనొచ్చేటప్పుడికి తమ్ముడు ఒట్టిగడ్డి ముక్కలు కోసాడు. తవుడు కలపాలి కదా, ఆ ముక్కలన్నీ గోలెంలో నీట్లో తడుపుకొచ్చి సంచిమీదరిసి తవుడు కలపమని మా తమ్ముడికి సెప్పాడు. పెద్ద గేదిని వొడుపు కొబ్బరసెట్టికి కట్టేసి , లేగదూన్ని కోడిగుంజకి తగిలించాను. మొలనున్న తడి రుమాలు సివర్లు పిండుకుంటుంటే సుబ్బయ్యమ్మొచ్చింది. సేతిలో ఓ లీటరుసెంబు ,సీర సెంగులో ఓమూట కనబడింది .

అప్పుడప్పుడూ మా ఇంటికి మజ్జిగసుక్కల కోసమోస్తాది. ఆ సెంబు సూసి అందుకే వచ్చుంటుందని అర్ధమయ్యిందిగానీ ఆసీర సెంగులో మూటేంటో తెలీలేదు. “ ఒలేయ్ శేంతొదినా అని మాయమ్మని కేకేసి , నిన్న ఈదిలో జరిగిన గొడవ గురించి ఏంటో సెప్తా ఉంది. ఈలోపు పాత గుడ్డతో మానాన సైకిల్ తుడిసి, సెక్రాల్లో ఎర్రాయిలేసి దాన్ని మాపంచన ఎక్కించేసి కోళ్ళగూడు సర్దుతా ఉన్నాను . తవుడు కలపడం పూర్తయిపోయి పాలితకడానికి అన్నీ తెచ్చుకుంటున్నాడు మానాన “సుబ్బప్పా! ఏమట్టుకొచ్చావే “ అనడిగాడు నిన్న సేలో తోరాలేసేసాక సింతకాయలట్టుకొచ్చాడు మీబాయ , మొన్న శేంతొదిన అడిగితే లేవన్నాను . ఇప్పుడున్నాయి కదాని పట్టుకొచ్చాను తమ్ముడా అన్నాది. పాలితికేసి తపేలా, నీలసెంబు అరుగుమీదేట్టాడు మానాన. ఇంటికాడ ఇంక నేను సేసే పనేమీ లేదని , అమ్మా నూతికాడికెల్లి స్నానం సేసొత్తాను అన్నాను. సప్పెట్టీ , ఒళ్ళు తుడుసుకోడానికి రుమాలి పట్టుకూనెల్లి తానం సేసోచ్చేసాను. నేను తిరిగొచ్చేసరికి మానాన మరకాల్ల బయ్యమ్మ దగ్గర ఓ దాకడు మెత్తల్లు బేరమాడతున్నాడు.

మరకాల్ల బయ్యమ్మ గురించి మా పక్కన ఎవల్నడిగినా సెప్తారు. ఎంతమంచిదంటే, గంపతో సేపలట్టుకుని ఊళ్ళో కొచ్చిందంటే ఎలాగైనా అమ్మేసే ఎల్తాది. అదీ ఎలాగనుకుంటున్నారు? ఎవల్నైనా ఒలేయ్ పిల్లా పిత్తపరిగిలున్నాయి , బూరామలున్నాయి చందువాచుక్కలున్నాయి ఏమొండు కుంటావ్, ఇది సింతకాయేసి వొండు. ఇది మామిడి కాయేసి వొండు అనుకుంటా పిలుస్తాది. ఎవరన్నా వొండుకుందామని ముందుకొచ్చి డబ్బుల్లేక ఆగిపోతే బయ్యమ్మ ఊరుకోదు. డబ్బులున్నపుడు ఇద్డురులే లేపోతే మా కోల్లకి ఓ అడ్డ్డుడు ఒడ్లుగింజలుంటే పెట్టండి అనడిగి ఆ సేపలాల్లకి ఇచ్చిపోతాది. అందరి ఇళ్ళ దగ్గర సేపలగంప దించి నాలుగైదు ముచ్చట్లు చెప్పి ఎవరన్నా కాతంత టీసుక్క ఇత్తే తాగేసి పోతాది. సేపల గంపట్టుకూని ఊళ్ళోకొచ్చిందంటే గోలగోలగా అందర్నీ పలకరిస్తాది. ఈ మధ్య ముసలదయ్యింది కదా! సందామాట్లే వొస్తుంది సేపలట్టుకూని, ఇంతకముందు పొద్దన్న కూడా ఒచ్చేదంట. “ మొత్తానికి ఎంతకో కొంతకి పెట్టేల్లు అని మానాన పాలు కొలుసుకోడానికి గుమ్మాలోకెలిపోయాడు. మూడు లీటర్లు రాయిదొడ్డు పేట్లో ఇచ్చిరావాలి. మూడు లీటర్లు అమ్మేసి, ఇంట్లోకి ఇంకో రెండు లీటర్లు ఉంచేవవోడు. అన్నట్టు సెప్పడం మర్చిపోయాను రేపు రాములోరి కల్యాణం కదా ఊరంతా బెల్లం దండుకోడానికి ఎల్లాలి. పాలట్టుకెలడానికి తమ్మున్ని పంపేదాం అనుకున్నాను.

పిల్లలందరూ సొంటి పొడుంకొట్టి మిరియాలు నూరి బెల్లం పానకం సేత్తాం మా రాములోరి కళ్యాణానికి. ఆ పనంతా సేయడం భలే సరదాగా ఉంటాది మాకు . ఒక పిలమెంటు లైటు రాములోరి గుడిముందు బిగించుకుని బరకాలరుసుకుని కుచ్చుంటాం. బెల్లం సిదగ్గొడుతూ తెల్లారాక సేయాల్సిన సిలిపి పనులన్నీ సెవుల్లో సెప్పుకుంటా బలే సరదాగా గడుపుతాం . ఎక్కడ పాలట్టుకుని ఎల్లమంటాడో అనే భయం నాది . మళ్ళీ ఓ అరగంటలో ఒచ్చేతాననుకో కానీ అందర్నీ పోగేయడం. అందరింటికీ సెలాగ్గా తిరగడం నేను మాత్రం బాగా సేత్తానని అందరూ అంటారు. ఆ పొగడ్తకేం కాదుగాని నాకదో సరదా అన్నిల్లూ తిరిగి అందర్నీ పోగేసేవోన్ని. పాలు కొలిసాక నేను ఆకున్నట్టే పాలట్టుకెల్లి రాయిదొడ్డు పేట్లో ఇచ్చేసిరా అన్నాడు మానాన. నేనేమో మాటాడకుండా ఇంట్లోకెళ్ళి అమ్మా, నాన్ని పట్టికెల్లమని సెప్పన్నాను. అందుకు మాయమ్మ ఒప్పుకోలేదు నాకా పాలుట్టుకెల్లడం తప్పేట్టు లేదు. బుల్రాజు గాడు , సేతికర్ల ఈరబాబు గాడు, సాంగాడు అందరూ గుడికాడ టెంటేస్తున్నారు రమ్మని కబురట్టుకూని అరేల్లోడు కన్న్నబాబుగాడొచ్చాడు. పాలు ఊళ్ళో ఇచ్చోత్తానుండరా అన్నాను. ఎవల్తోనన్నా పంపెయ్ నువ్వోచ్చేయ్రా అంటుంటే ఒరేయ్ కన్నయ్యా నీ కాల్లిరగొడతాను ఆన్ని ఎల్లనియ్యి అన్నాడు మానాన. ఇంక తప్పదని పాలకేను సైకిలుకు తగిలించుకుని సిద్దమయ్యాను .

పాలట్టుకెల్లాలన్న కంగారుతో సైకిలేక్కితే “ ఒరేయ్ పద్దులసీటి మర్చిపోయావ్ “ అన్నాది మాయమ్మ. పాలు ఏరోజు ఎన్ని పోస్తామో ఆ కార్డుమీద రాయించుకూని వొచ్చేవాన్ని. ఎప్పుడన్నా కార్డు పట్టికెల్లడం మర్చిపోయినా ఆ తర్వాతి రోజు రాయించుకునేవోణ్ని మాయమ్మ ఆపకపోతే ఇప్పుడూ అలాగే సేద్దును కంగారుగా పోతున్నానని అపేసరికి సైకిల్ కుదేసి స్టాండేసాను. స్టాండేసి అలా కదులుతున్నానంతే సైకిల్ పడిపోయింది . పాలకేను మూతూడిపోయి బళ్ళున పాలన్నీ నేలపాలయ్యాయి. వీదిలో నడుస్తున కిట్టయ్యతాత “అరెరే” అనడంతో అమ్మా నాన్న ఇద్దరు సూసారు. అపుడు నాన నా వైపు సూట్టం జాలిగానే సూసాడు గాని, ఒక రొండు,మూడు సెకన్లాగి పళ్ళు గిట్టగరుసుగుంటూ పాలతెపేలట్టుకొచ్చాడు నన్ను కొట్నాకి. అంత కోపంగా ఇసురుగా దగ్గరకొచ్చేసరికి భయమేసింది నాకు . బుజాలు దగ్గరకు ముడుసుకుని బయంతో కళ్ళు మూసుకున్నాను. దబేల్మని ఓ దెబ్బేస్తాడనుకున్నాను. ఎందుకో ఆగాడు. పో, పోరా పోయి ఆ గుడికాడపడేడు అనేసి సైకిల్ లెగదీసి పాలకేను తీసుకుని నాబుజంమ్మీద సెయ్యేసి తోసాడు . నేనేం మాటాడలేక గుడికాడకి పోదామని మాయమ్మొంకు సూత్తే అసలు నాకేసి సూత్తాలేదు మాయమ్మ . మళ్ళీ కాసేపుండి ఇంటికొద్దులే అని గుడికాడికెళ్ళిపోయాను . గుడి కాడ టెన్టేసారు. కొంతమంది బరకాలు అరిసేటప్పటికి నేనెల్లాను. “ ఒరేయ్ లైటు బిగించాల్రా అన్నాడు చినబుజ్జిగాడు .

పొట్టోల్లెవరికీ అందదుకదా లైటు నేను బిగించాలి. గుడి పక్కన చంటమ్మ వోకట్లో రోలు దొర్లించుకొచ్చి దాని మీదెక్కి లైటు కట్టాను. తర్వాత బెల్లం సిదగ్గొట్టడం, మిరియాలు నూరడం ఎవరి పనులాల్లు సేసుకున్నారు. గణపతి గాడు తెల్లపంచి పట్టుకొచ్చాడు అది పెద్దగూనకి కట్టి నీలు మోసుకొచ్చి ఆ గుడ్డతో వొడకట్టి గూన నింపాము. తర్వాత కొందరు గుల్లసెనగ పప్పు పట్టుకొచ్చారు. పానకంలో ఎంత పడతాదో అంత తీసుకుని మిగతాది ఎవడి జేబుల్లో వాడు నింపుకునే వాడు.తెల్లవార్లూ గుడిముందు కర్రలతో లైన్లు కడతాం కదా ఆ పనులన్నీ సేత్తుంటే ఊసుపోక జేబులో ఏసుకున్న గుల్ల సెనగపప్పు తినే అలవాటు మాయందరిదీ, పానకానికి అన్నీ సిద్దం సేసేసి రాములోరి గుడి అరుగుమీద కుచ్చున్నాం. బిటీసు పంతులు గాడు ఒరేయ్ రాజు బాయా మీయమ్మ అన్నం తినడానికి రమ్మంటుందన్నాడు.

“తిన్నన్నాడని సెప్పరా “ అన్నాను. ఆడేఅడావుడిలో ఉన్నాడోగానీ “ ఏ ఎందుకు తినవు” అని అడక్కుండా ఎలిపోయాడు . అలాగే కుచ్చూని మాటాడు కుంటున్నాం. కళ్యాణానికి వొచ్చిన సందాల్లో ఎవడెంత నొక్కేసారు లెక్క కావాలని అడిగాను. నిజాయితీ గా ఉన్నోళ్ళు మూసుకుని ఉన్నారు నొక్కేసినోళ్ళు నవ్వుతున్నారు వాళ్ళ నవ్వు అర్ధమయిపోయి. ఎదవలింతే మారర్రా కాసోడా అని బుల్రాజుగాడన్నాడు. ఈ లోపు మక్కిసేసు గాడు మళ్ళీ కబురట్టుకొచ్చాడు. అమ్మ అన్నానికి రమ్మందనిసెప్పాడు మళ్ళీ నేను తిననన్నానని సెప్పరా అన్నాను. దానికాడు , మెత్తల్ల సింతపులుసు వొండానని సెప్మంది మీయమ్మ అన్నాడు. కాసేపాగి అయినా తిననన్నానని సెప్పు అన్నాను .

ఆడెనకాలే మాయమ్మ కూడా వొచ్చింది . ఆ మాట ఇనే ఉంటాది. గుడరుగుమీద కుచ్చున్నోల్లతోటి అందరితోనూ రాజుగాడికి అన్నమెట్టి మళ్ళీ పంపుతానుండండర్రా అన్నాది మాయమ్మ . ఆల్లందరూ ఏమీ సేప్పకుండానే నేను దిగేసి ఇంటికెళ్ళాను. నాన కంచంలో అన్నమెట్టుకుని కుచ్చున్నాడు. అమ్మ గిన్నిలో అన్నమేసి కలిపి తినకుండా అలాగే సూత్తుంది. తమ్ముడేమో నిద్దరోయాడు . “నేను తినను “ అనేసి ఇంట్లోకెళ్ళి పెద్ద మంచంమ్మీద పడుకున్నాను కానీ , ఓ పక్కన ఆకలేస్తుంది. మెత్తల్లూ సింత పులుసు కూర వాసన వల్ల ఇంకా ఆకలేస్తున్నట్టుంది లెగిసెల్లి కూరదాక వొంకు సూసి మంచినీలు తాగొచ్చి పడుకున్నాను . నీలకోసం ఓసారి , తలగాడి కోసం ఓసారి అటూ ఇటూ తిరుగుతూ ఉంటే, అమ్మా, నానా ఇద్దరూ గిన్నెల్లో అన్నం కలుపుతున్నారు గానీ ఎంతకీ ముద్దలు సుట్టట్లేదు తినట్లేదు. నాకు జాలేసింది. అయినా మంకుపట్టుతో పడుకున్నాను. ఇద్దరికీ కళ్ళు మండుతున్నాయని తెలుస్తున్నాయి గాని నిద్దర్రావట్లేదు. ఆకలేసి కామోసు .

మొత్తానికి అన్నం అటూ,ఇటూ కలిపేసి ఇద్ద్దరూ సెయ్యి కడిగేసుకున్నారు గానీ ఎవలూ తినలేదు. దీపమార్పేసి నాన పక్కనొచ్చి పడుకున్నాడు . అమ్మ అవతల గదిలో తమ్ముడి పక్కన పడుకుంది. నాన మంచమ్మీద అటేపుకీ, ఇటేపుకీ తిరుగుతా ఉన్నాడు. నాతోని మాటాడట్లేదు నేను కోపమించానని తెలిసి నానా కోపమించినట్టున్నాడు. ఉలుకూ పలకూ లేకుండా పడుకున్నాడు . నాకు ఆకలి దంచేస్తుంది. మళ్ళీ పైకి లెగిసి నీలు తాగొచ్చాను . ఈసారి అమ్మ మళ్ళీ దీపమెలిగించుకూని మా గదిలోకొచ్చింది. ఆ మసక సీకట్లో మాయమ్మ సేతిలో అన్నంగిన్ని కనపడతానే ఉంది. తిన్నగా మంచంకాడకొచ్చి “ లెగరా ఎదవ నాటకాలొద్దు లెగిసి తిను “ అన్నాది .

నేను మాటాడలేదు . మా నాన పైకిలెగిసి “ఇటియ్యే నేను తినిపిత్తాను” అని గిన్నందుకున్నాడు. అమ్మ దీపం సేత్తో పట్టుకూని అన్నం గిన్నెని నాన సేతికిచ్చింది నాన ముద్దకలిపి “ ఎదవకొడకా పాలు వొలగబోసావని ఏదో కోపంతో కొట్టడానికి వొచ్చాను గానీ, నిన్ను కొడతానంట్రా, నీ తింగరిముకం సూత్తే ఎవరి కోపమన్నా మాయమైపోతాదిరా” అన్నాడు. “మీయమ్మ నీ కోసం సరింగా తినలేదు” అన్నాడు. “మీ నానా తినలేదు” అన్నాది మాయమ్మ . తిడితే మాత్రం కూడు తినకుండా పడుకోవాలా ? తిను రేపోద్దున్నే తినడానికుండదు.

“రాములోరి గుడికెల్లాలి అని గుర్తుచేసింది నవ్వుతానే. ఓ పక్క అన్నం కలిపున్నగిన్నిలో పచ్చి సింతకాయేసి సేసిన మెత్తల్ల కూర, ఓ పక్క తెల్లారితే తినకూడదన్న రాములోరి సరతూ, అదీ కాక సేపలకూరంటే నాకున్న ఇష్టమూ … అన్నీ కలిపి తెల్లారితే సరతులెక్కడ వర్తిస్తాయో అన్న బయంతో ఆ పదిగంటల రేతిరికాడ తినడానికి నోరు తెరిస్తే మాయమ్మ కడుపు నిండుతున్నట్టూ, మానాన కళ్ళు మెరుస్తున్నట్టూ ఆ మసకసీకట్లో కనబడ్డాయి. అది గుర్తొచ్చి తెల్లారాక రాములోరి గుళ్ళో సేతులు మొక్కుతూ కుచ్చుంటే , ఎదురుగా పీటలమీద సీతారాములు మాయమ్మా, నానలాగే నవుతున్నారు.

గంగమ్మ సీర

వాకిలి — Fri, 28 Feb 2014 21:01:51 +0000

ఏరా ఇంకా పడుకూనే ఉన్నవా ? ఒక్కడే ఏమీ సేస్కోలేకపోతున్నాడు రాజూ , కాత సాయమెల్లరా. పొద్దున్ననగా ఎల్లాడు, కాపుల సేలో పిండిజల్నాకి. మద్దేల కూటిక్కూడా రాలేదు అసలే జివ తగ్గిపోయింది , సేతులొనుకుతాయి,కళ్ళు తిరుగుతాయి., పిండి మూట్లు ఏటిగట్టు మీదకెక్కించాలంట. మీరెవలన్నా ఎళ్తే సాయముంటాదిరా రాజూ ! అయినా మద్దేలపూట పడుకోడమేటీ రాజు ? లెగు లెగిసెల్లు అన్నాది మా యమ్మ .. ఇంత ఇదిగా సెప్పాక ఏం సేత్తాను?కళ్ళు నులుముకుంటా లెగిశాను.

తిన్నగా గోలుంకాడకెళ్ళి దోసిల్లనిండా నీలు తీసుకుని కళ్ళు కడుక్కున్నాను. దండింమీద ఆరేసిన రుమాలిచ్చి కూసేపాగు టీ ఎట్టాను తాగేల్దిగాని అని జంతిక ముక్కిచింది చేతికి. సిన్న పిల్లోడికంటే దారుణంగా గబుక్కన తీసుకున్నాను. మొన్న శివరేత్రికి ఒత్తానన్నావ్ కదా అప్పుడొండాను అని ఇంకో జంతిక నా సేతిలో పెట్టింది.ఒద్దన్నట్టు ఎనక్కితోత్తానే తీసుకున్నాన్నేను. రాత్రంతా బస్సు పయానం కదా ఒళ్ళంతా కాత నెప్పిగా ఉన్నాది. అందుకే కామాలు పగలు కూడా బాగా నిద్దరట్టేసింది. టీ తాగేసి అరుగు మీద సైకిలు తీశాను రత్తాలమ్మ కొడుకు వంశీగాడు సూసినట్టున్నాడు దూరం నుండే రాజు మాయా బోన్నావా? ఎప్పుడొచ్చావ్ అని అరుస్తున్నాడు దగ్గరకి రమ్మన్నట్టు తాలూపాను పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చి సైకిల్ దించుతున్న నాకు అడ్డుపడి ఆడే దించేశాడు . ‘మాయా మసాలెల్లి నేనూ ఒత్తాను మాయా’ అన్నాడు మాయమ్మ ఫక్కున నవ్వింది . మీమాయ మసాలెల్లి ఎల్తాలేదురా , తాతదగ్గరికి సేనుకాడికెళ్తాడని సెప్పింది .

మా పక్కూరు పేరు మసకపల్లి , అందరూ ఏమైనా ముక్యమైన సరుకులు కావాలంటే మసక పెళ్లెలాతాం. వంశీ గాడి నోరు తిరక్క మసాలెల్లి అంటాడు . పోనీలే ఎలాగూ గుర్తు సేశాడు నాన్నకి పిండిమూట్లు అందించేసాక అలాగే రేవు కాడికి ఎళ్దాం. మసకపెళ్ళి ఎంకట్రావ్ కొట్టుకాడకెళ్ళి సేనాలయ్యింది కదా సూసొద్దాం అనుకున్నాను . అమ్మా నేన్ను ఎళ్తున్నాను అని సెప్పి బయల్ధేరతుంటే, వచ్చేటప్పుడు కూరకేమన్నా పట్రండి అని సెప్పింది . సరేనన్ని సెప్పి సైకిలేసుకుని సింతమూల కాలవగట్టు నుంచి సేనుకాడకి బయల్దేరానుపిండి జల్లనాం అయిపోయింది కామాలుకాళ్ళూ సేతులూ కడిగేసుకుని , ముఖం కూడా సుబ్బరంగా తుడుసేసుకుని.

సుట్టంటించుకుని మామిడి సెట్టు మొదల కుదురుగా కుచ్చున్నాడు మానాన. నన్ను సూడగానే నువ్వేందుకొచ్చావ్ రా అలిసిపోయి వొచ్చావ్ ఇయ్యలకి పడుకోలేక పోయవా? అయినా ఊరెక్కడికి పారిపోద్ది కంగారాగాదు నీకు అన్నాడు. ఊరు తిరుగుదామని కాదు నాన అమ్మే నేకు సాయమెల్లమన్నాది అన్నాను . సర్లే నీటిగుల్ల శాల్లో పెండికి తగిలించి ఒత్తాను ఇద్దరం ఊళ్ళోకెళ్దారి అన్నాడు . నాకు కాత సంతోషమేసింది . మామిడి సెట్టు మొదల నాన రుమాలు దగ్గర ఏదో సిన్నది ఒట్టిగడ్డి మూటుంది. ఏంటోనని ఇప్పి సూశాను .

ఆకుసేపలు కాల్చాడు ఎవరికోసం సేశాడో కూడా అడగాలనిపించలేదు. గడ్డి మూత ఇప్పేశాను,నేను ఒచ్చానని తెలుసుకదా ఇంక నాకోసమే సేసుంటాడు అనే దీమాతోటి కట్ట పరిగిలు కూడా తీశాను ,ఉప్పు కారం నిమ్మరసం పట్టించి మంచి భలే ఎర్రగా ఎగిపోయున్నాయి సేపలు నోరూరుంది నాకు.

దొంగనాకొడకా సూసేశావా ? అన్నాడు నా సెటిలో ఉన్న సేపలు సూసి , “ దా తిందామ్ అన్నాన్నేను, ఓ మూడు సెంబుల కల్లుంది తెత్తానాగు అని పొట్రాజు పాకలోకెళ్లి కళ్ళట్టుకొచ్చాడు ఇంకా సూదు నా సామిరంగా అంతా ఇంతా ఆనందం కాదు నాది. తాటాకు కోసి రెండుగా చీరి రెండు సేదలు సేసాడు కళ్ళు తాగడానికి. ఇద్దరం కల్లొంపుకుని తాగి చేపలు నంజుకున్నాం ఎంత రుచంటే ఏళ్ళు కూడా వదలబుద్ది కాక కారం అంటిన సేతులు నాకేసాన్నేను. సేలా ఆదుర్తతో తినడాం సూసి కక్కుర్తినా కొడకా, పల్లోడివై పుట్టాల్సిందిరా నువ్వు అని , లెగు మసకపెళ్ళి సెంటర్లో కెళ్దాం అన్నాడు

గోదారోడ్డునున్న ఊరు కదా సందరడే సరికి గోల గోలగా ఉంటాది ఓ రెండు మూడు సేపల దుకాణాలు , గార్లెంకట్రావ్ కొట్టు , బత్తులోళ్ల సారా కొట్టు , మేట్టారి కిల్లీ కొట్టు రాయిసెట్టు సెంటర్ కాడ రత్తమ్మ కూరగాయల దుకానము అది బాగా పేమస్సు రత్తమ్మ దగ్గర కొనేవాళ్ళ కంటే సూసేవాళ్ళు ఎక్కువుంటారు . పిక్కలు కనపడేదాకా లింగీపంచి కట్టుకుని సేనామంది మొగోళ్ళు బేరాలాడతారు . రత్తమ్మేమో ఒక్క ఉల్లిపాయ్ కూడా అరువివ్వని రకం
నానా నేనూ రాయిసెట్టుకాడ సెంటర్లో ఆగాము , బుడుగ్గాడు తాటిచాపేసి దానిమీద సేపలన్నీ రాసులుగా పోసాడు, కిట్టపరిగిలూ, బూరామాలు, సందువా సుక్కలూ ఎక్కువున్నాయి. ముచ్చటేసి సేపలన్నీ ముట్టుకుని సూశాను. ఏరా ఈడు మీ రెండోవోడు కదా అన్నాడు బుడుగ్గాడు. అవున్రా బాయా ఈడికోసమే సేపలిచ్చుకుందామని ఒచ్చాను నాలుగు సరైన పరిగిలుంటే పడెయ్యి అన్నాడు. బుడుగ్గాడిచ్చిన సేపలిఉ సైకిల్ కి తగిలించి, “దా ఎక్కు” అన్నాడు. నానా కూసేపాగు ఏటిగట్టుకెళ్ళి రేవు సూసోత్తానన్నాను. సుట్టకాల్చుదామని కామాలు , పద నేనూ ఒత్తాను అన్నాడు.

కూళ్ళ ఊళ్ళో నుండి దొనోళ్ళు ఓ పది మందిదాకా సైకిల్లేసుకుని ఒచ్చారు దాన్లో ఒకాయాన్ని పలకరించాడు మా నాన ఒరేయ్ గంగిసెట్టిగా వొలకట్టుందా రేవుమీద? అనడిగాడు. అందుకే కదరా ఒచ్చాము, లేపొతే మీ ఊరోళ్ళతోటి సంసార సెయ్యడానికా అన్నాడు ? ఆ మాటతోటి ఆయన నాన్నకు బాగా తెలుసు కామోసు అనుకుని,ఆళ్ళందరూ గోదాట్లో కెళ్లడానికి నామాలు సర్దుకుంటుంటే ” ఆల్లు రానిత్తే మనమూ ఎల్దామా” అన్నాను నేను మా నానతో, కొత్తకోరిక లాగా అనిపించిందేమో మానానకి సైకిల్ స్టాండేశాడు సీన్ అర్ధమై సంతోసమేసింది నాకు. ” నీ కొడుకా అన్నాడు గంగిశెట్టి అన్న ఆ పెద్దాయన అవున్రా హైదారాబాద్ లో ఉంటున్నాడు శివరేత్రికని వొచ్చాడని సెప్పాడు .

ఏం సదుంకున్నావ్ బాబూ, ఎక్కడ పంజేత్తావ్ ? జీతమెంతొత్తాది? అని అడిగాడు . నామలో కుచ్చోడానికి సోటు ఎతుక్కునే పనిలో అతను అడిగిన దానికి సమాదానం సెప్పలేదు. ఏం మాటడ్డేటిరా మీయోడు అన్నాడు . దానికి సమానంగా మానాన నవ్వుతున్నాడు . నా వివరాలన్నీసెప్పాను.

నేనూ, మానాన , గంగిశెట్టి అన్న పెద్దాయన ఓ నామలో ఎక్కాం. వలపన్నడానికి ఇంకో ముగ్గురు మా ఎనకాల నామలో వొత్తున్నారు. సరిగ్గా ఇసకతిప్ప మూల్లోణించి కోటిపల్లి రేవు మీదగా బయలుదేరాం. దూరంగా బాలత్రం రేవుమీద వలకట్టేసారంటా, ఇయ్యాల రేవు పైమీదకెళ్తేనే పనవుద్ది అని మాటాడుకుంటున్నారంతా , ఓహో ఒకలు వల పన్నినకాడ ఇంకొకడు వలపన్నకూడదట, నీళ్లున్న గోదారి కూడా నీదీ, నాదీ అని పంచుకుంటారా ? అని అడిగాను . అది కాదురా నీటిమీదారేసిన గంగమ్మ సీర సింపకూడదు అన్నాడు . గంగమ్మ సీర సింపడమేంటి అసలు నేను ఏమడిగాను ? నాన్నేమి సెప్తున్నాడు అని ఎర్రిమొకం ఏసుకుని సూశాను .

నా ఓలకం గంగిశెట్టి గారికి తెలిసిపోయిందేమో గంగమ్మ సీర సింపడం అంటే నీటిమీదోచ్చే సంపదని పంచుకోవడం అని సెప్పాడు . కూసేపాగు అర్ధమయ్యేటట్టు అన్నీ సెప్తాను అన్నాడు . ఎనకాల నామల మీద మిగతా వాళ్ళు వలలు తోడుకుంటున్నారు . పూస కట్టుకట్టి నీటి మీద ఓ రెండు, మూడు ఎకరాల దూరంనుంచి పరుచుకుంటూ వస్తున్నారు . వలకి కట్టిన తెల్లని పూసలు నీటిమీద తేలి వొల జాడ చక్కగా కనిపిస్తుంది .

సీకటి పడింది నీటిమీద కూడా సూరీడు కనపడట్లేదు గోదారి మొత్తం ప్రశాంతంగా ఉంది అప్పుడు దాకా ఎదోటి మాటాడుకున్నోళ్ళంతా ఒక్కసారే సైలెంటై పోయారు. నాకు ఇంతగా అనిపించింది . అందరూ మేట్టార్ని సూసిన ఒకటో తరగతి పిల్లల్లాగా చాలా కుదురుగా ఉన్నారు . అటుసూడు అన్నట్టు కళ్లతో సైగ చేశాడు గంగిశెట్టి గారు. నీల్లకి చలేస్తున్నట్టు ఒణికి పోతున్నాయి , నీటిమీద సన్నగా ఇంకో నీటిపొర కనబడింది చీకటి కదా, కనిపింఛీ, కనిపించకుండా ఉంది . సీకటడింది, ఎలాగూ గాలి తిరిగే టైమే కదా అందుకొచ్చిన అలలేమో అనుకున్నాను . కాని నీటి అలలమీద కూడా అలలు కనబడతున్నాయి. మొదటి సారి సూసా కదా ఏమన్నా పెమాదమేమో అని అనిపించింది మెల్ల మెల్లగా ఆ పొరలు మాదాకా పాకుతూ ఒచ్చాయి .

మా దగ్గరున్న గంగిశెట్టి గారు , దూరంగా ఉన్న దొనోళ్లని సైగ చేశాడు , వాళ్లకేమర్ధమయ్యిందో తెలీదుగానీ ఓ పదీ పదిహేను నిమిషాల్లో మాసుట్టూ ఓ మైలు దూరం వల కట్టారు . నాకు సీన్ అర్ధమయ్యింది. ఇక్కడేదో పెద్ద జాతి సేపలున్నాయి కదా అన్నాను . ” నోర్ముయ్”అన్నట్టు సూశాడు గంగిశెట్టి గారు . అంతా అయిపోతే దన్నమెట్టుకుని వొచ్చేయండి” అని దూరం ఉన్న నామల మీద ముసలాయన అరుస్తున్నాను నానా గంగిసెట్టే గారు దోసిల్లోకి నీళ్ళు తీసుకుని ఒదిలి ,మనసులో ఏదో కోరుకున్నారు.

నీటికింద చేపలగుంపు తిరుతున్నప్పుడు , నీటి మీద ఓ పొర ఏర్పడతాదంట. దాన్ని గంగమ్మ సీర అంటారట నట్టేట్లో నామేసుకుని తిరిగేవోల్లకి ఇది కనిపిత్తాదట.. సేపలన్నీ గంగమ్మ స్నేహితులంట వాటితో గంగమ్మ తల్లి జలకాలాడి, ఒళ్ళు ఆరేసుకుంటూ తిరుగుతూ , తన సీరని నీళ్ళపైన ఆరేత్తాదని, ఆ ఆనవాళ్ళు కనిపెట్టి అక్కడ వలపన్నినవాళ్ళకి గంగమ్మ దొరుకుతుందట, అన్నాడు మానాన . మొత్తానికి గంగమ్మ కటాక్షం దొరికింది అన్నాడు గంగిశెట్టి గారు . రేవులో నీళ్ళు ఒదిలి దణ్ణం పెట్టుకుని ఇసక లంకపక్కనుంచి ఒడ్డుకొచ్చేశాము . రుమాలు పిండుకుంటూ ” ఒరేయ్ సత్తిగా కాత మందు తాగెళ్దాం సెంటర్లో ఆగు అన్నాడు ” గంగిశెట్టి గారు .

అమ్మకి కూర తెత్తామని సెప్పామ్ కదా తొరగా ఎల్లాలి అన్నాను . నానేమో ఒరేయ్ సెట్టిగా రేపు తాగుదాంలే నేను ఎలిపోవాలి అన్నాడు. మసకపెళ్ళి సంతలో ఇచ్చుకున్న కట్ట పరిగిలు కాత సింత పులుసేసి చక్కగా ఒండింది మా అమ్మ , నానా ,నేనూ సెరో పెగ్గూ ఏసి సక్కగా కడుపునిండా తిన్నాం… చక్కగా తిన్నప్పుడు మనకి పొట్ట బరువెక్కుద్ది కదా , సెయ్యి కడుక్కుని లెగకుండా అలాగే కుచ్చున్నాను. నాన కూడా సెయ్యి కడుక్కుని కాళ్ళు ముందుకు సాపి కుచ్చున్నాడు . మేం తినేసిన ఎంగిలి కంచాలు తీసేసి, సెయ్యి తుడుసుకోడానికి రుమాలిచ్చింది మాయమ్మ , కానీ అలవాటు పెకారం నానా,నేనూ సెయ్యి తుడుసుకోడానికి మాయమ్మ సీర సెంగు అందుకున్నాం .

ఎదవ కొడకా ఇంకా చిన్న పిల్లోడివేరా అన్నారు ఇద్దరూ ఒకేసారి . అమ్మకేసి, నానకేసి సూశాక గంగిశెట్టి కి గంగమ్మ సీర దొరికితే నాకు సేంతమ్మ సీర దొరికింది అని నాలో నేనే నవ్వుకున్నాన్నాను . అప్పుడు మానానేమో నావలాగా , మాయమ్మెమో గోదారిలాగా కనిపించారు .

*** ** ***

సెవిరింగు సెకోడీ

వాకిలి — Sat, 01 Feb 2014 00:17:33 +0000

“మెట్రో తంబానికి మేకులు కొట్టే పేసూ నువ్వూనూ … మచ్చెబ్బరెదవా పయానమప్పుడు ఓ గంట ముందుగా పయనమాడాలని తెలీదా నీకు? ఏ పనికైనా లేటే ఎదవకానా ఎదవకానా” తెళ్లమీసాలేసుకుని కొడుకుని తిడతానే ఉన్నాడామహానుబావుడు. ఆయన తిట్టే తిట్లకి మళ్ళీ రైల్లో నుంచి దిగేత్తాడేమో అనిపించింది నాకు అతని మొకం సూత్తే. కుచ్చోడం మానేసి బెల్టు బద్దుల్లోంచి సెలప్పోను ఎడ్ సెట్టు తీత్తన్నాడు. ఆ పెద్దయానికి మళ్ళీ తిక్కరేగింది కామాలు మళ్ళీ అందుకున్నాడు దండకం. ఎంతాపుకున్నా నవ్వొచ్చేసింది నాకు. అచ్చం సిన్న పిల్లాడిలాగ ఉప్పుడేమయ్యింది నానా టయానికొచ్చేశా కదా ఇంక తిట్టకన్నాడు. “ఆ సాల్లే “ అన్నట్టు కొడుకొంక సూసి ఊరుకున్నాడా తెల్లజుట్టూ, తెల్ల మీసాలూ, తెల్ల బట్టలున్న పెద్దాయన.

కిటికీ దగ్గర నుంచూని “ ఒరేయ్ ముసలోడా ఉడకబెట్టిన పల్లీల్లేవు” మొత్తం ప్లాటు ఫారమంతా తిరిగాను. ఇంకేమన్నా తేనా? అనడిగాడు నానిగాడు. నాకయ్యి తప్పితే ఇంకేమీ తినబుద్ధి కాదు, ఒద్దులేరా అన్నాను. ఆడు మాటాడకుండా ఎలిపోయి ఆడిక్కావాల్సినయన్నీ తెచ్చుకున్నాడు. ఒచ్చి సీట్లో కుచ్చూని ఓ వోటర్ బాటులిసిరాడు నామీదకి . ఇసురుతున్నట్టు జడిపిస్తాడనుకుని నేను పట్టుకోలేదు.సరిగ్గా ఒల్లో పడి, హైదరాబాద్లో బాంబు పేలినట్టనిపించింది. అమ్మా ! అని మెల్లగా అరిసి తేరుకుని సర్దుకూని కుచ్చున్నాను. కంపార్ట్మెంట్లో అందరూ కాత జాలిగా సూశారు.ఆ మసలాయన మరీనూ. తిండిపోతునాయేల నానిగాడేమో ఏమీ పట్టనట్టు తెచ్చుకున్నాయన్నీ ఓ మూలనేసుకుని బిస్కెట్లపేకట్టు సించి తిండి మొదలెట్టాడు. ఎదవ కుర్ కురే పేసూ ఆడూను. తిక్కరేగింది నాకు. అందరున్నారని కాత కంట్రోల్ సేసుకుని పల్లీలకెటెల్లావ్ నానీ ? అనడిగాను ఇలా టేశనుముందేరా అన్నాడు. ఇటేప్పక్క ఇనాయకుడి గుడికేసెల్లావా అనడిగితే , ఎల్లలేదేమో సమాధానం సెప్పలేదాడు. ఇంత సేపూ ఆ ముసలోడి కోపం సూసి నవ్వుకున్నాను. కానీ ఇప్పుడు నాదీ అదే పరిత్తితి. కొడుకుని తిట్టేసిన ఆయన సేనా శాంతంగా ఉన్నాడు. కొడుకూ ఆయనా జోకులేసుకుంటున్నారు నవ్వుకుంటున్నారు. నాకలా లేదు, కాలిపోతుందో పక్క ఆడేమో ఏమీ పట్టనట్టు తింటానే ఉన్నాడు. ఆన్ని తిట్లేను, తింటా ఉంటే సూల్లేను. “ ఒరేయ్ లపూట్ గా నాకూ ఏదన్నా పేకట్టు పడేయ్యని అడిగాను ఆగలేక.

అంకుల్ చిప్స్ అంట నా ఉడుకుమోతు మొకం ఆడికి తెలిసిపోతాది నవ్వుకుంటూ నామీదకిసిరాడు. ఎటుపక్క సించినా సిరగట్లేదది. నానిగాడు లాక్కుని పుటుక్కున సించేశాడు. మళ్ళీ అందరూ నేను ఎర్రిపప్పనన్నట్టు నాయొంకు సూశారు. సూత్తే సూసార్లే అనుకుని అంకుల్ చిప్స్ అన్నీ తినేశాను. ఈ సారి నీళ్ళ బాటిల్ కోసం తీసుకుంటే పక్కన పెట్టుకుంది దొర్లి కిందపడింది. ఏరా రిమ్ లో పెట్టచ్చు కదా అన్నాడు నానిగాడు.కూని నీలు పుక్కులించి బయటకూశాను. మిగతాయి గుటకేసి సరుదుకూని కుచ్చున్నాను. “కొహుతీ కొమ్మొచ్చి, కొమ్మకు రెమ్మొచ్చి. రెమ్మకు పువ్వొచ్చి , పువ్వుకు నవ్వొచ్చి,నవ్వుకు నువ్వొచ్చి, నీకు నేనొచ్చి కోతి కొమ్మొచ్చి” ….. అంటూ రమణ గారి హడావుడి చదూతుండగానే ఎప్పుడు కునుకట్టిందో తెలీలేదు.

మొత్తం గోల గోల సేనా హడావుడుంది బైట. ఇజయవాడొచ్చేసిందేమోనని తలబైటెట్టిసూశాను.తరవాత ఎంటనే కంగారయ్యా! అయ్ బాబోయ్ అప్పుడే అప్పుడే గొదారొచ్చేసినట్టుంది అనుకునేలోపు ఆ హడావుడీ ఆ మనుషులు అది రాయమండ్రేనని కన్పామ్ శేసేశారు. మా ఇద్దరి టిక్కట్టూ కాకినాడకి. మా ఊరికి కాకినాడనుండే ఎక్కువెళ్తాను. రాయమండ్రి నుండి కూడా ఎల్లచ్చనుకో! నానిగాడిని మొదటిసారి మా ఇంటికి తీసుకెళ్తున్నాను కదా ఈడికి ఎక్కువూల్లు సూపించి తీసుకెళ్దామని రాయమండ్రి లో దిగిపోయాం.

ఒరేయ్ సన్నాసి ఆ సంటిపిల్లని మీయమ్మకిచ్చి ఈ లగేజీ పట్రా అన్నాడు. రాత్రి కొడుకుని తిట్టిన ముసలాయన. ఆ మాట గుర్తు పట్టేసి అటేపు సూసాన్నేను. బాబూ ఇది కాకినాడ కాదు రాయమండ్రి. దిగాల్సింది ఇక్కడ కాదు. అన్నాడు రాత్రి మాటల్లో కాకినాడ ఎల్లాలని సెప్పింది గుర్తెట్టుకున్నాడు కాబోలు. ఆ మాకు తెలీదులే! అన్నట్టు అతనైపుసూసినా ఆ పెద్దరికం ముందు నా ఒంకర బుద్ది పనిసెయ్యలేదు. ఇక్కడ నుండి కూడా ఎల్లచ్చు సార్ అన్నాన్నేను. “ ఒరేయ్ బ్రెష్ చేశాం కదా టిఫిన్ సేద్దామా అన్నాడు నానిగాడు. నన్ను తినేయ్ రా అన్నట్టు సూసేసరికి మళ్ళీ మాటాడలేదాడు.

ఆ ఏంగిరి ఏంగిరి , కడియం కడియం రాంపురం రాంపురం అని అరుస్తున్నాడు టేశన్ బైట ఆటోవోడు . బుర్ర మీసాలతో అచ్చం పెండ్లాం దుంపలాగున్నాడతను. ఆ తమ్ముడూ రండి కూకోండి అన్నాడు. ఆ ఆగాగు టిఫిన్ సెయ్యోద్దేటి? అన్నాడు నానిగాడు. ఇమిటేట్ సేత్తున్నట్టు. నవ్వుకున్నాన్నేను. నానీ రాంపురంలో తిందామ్లే ఆటో ఎక్కన్నాను. ఒరేయ్ నాకు తెలుసు మీ ఇంటికెల్లేదాకా ఏమీ పెట్టవు నువ్వన్నాడు. ఈ లోపు ఆ పెద్దాయన తిన్నగా మా ఆటోకాడికొచ్చి ఆళ్లందర్నీ పిలిశాడు. మీరు ఇదే ఆటో ఎక్కరా బాబూ అన్నాక, కాదు మీరే మేము ఎక్కింది ఎక్కారు అనబోయి ఆగాను. నా సిరాకు గమనించిన పెద్దాయన కొడుకు ఏ ఊరు తమ్ముడూ అన్నాడు. రాంపురం దగ్గర అన్నాను. అక్కడేవూరు అన్నాడు. గంగారం కేసి సిన్న పల్లెటూరండి అన్నాను. ఆదేలే ఏ ఊరేంటీ? అన్నాడు. నానిగాడికి సీను అరదమయ్యింది. నేరెల్లంక అని ఆడే సమాదానం సెప్పాడు.

తెల్ల మీసాలాయన, ఆయన కుటుంభమంతా దాదాపు మా పక్కూరిదాకా వొచ్చేశారు. మేమూ అక్కడే దిగి నడిసెల్లాలి మా ఊరికి . ఓసోస్ ఈ ఊరోడివేనా అన్నాడు ఆటో దిగాక. అవునండీ నామాడోళ్ళ పేట సత్తియ్య కొడుకుని అన్నాను. మానాన పేరు ఇన్నట్టు లేదు. ఏమనుకున్నాడో ఏమో ! ఏ సత్తియ్యా ? అని మళ్ళీ అడగలేదు. కానీ ఈసారి నేనే సెప్పాను.కాసోల్ల సత్తియ్యండి కొత్తరాయుగారి దగ్గర సేత్తాడు కదా అతనన్నాను. ఏమోలే బాబూ కొత్తరాయుగారి మనుషులు సేనామంది మారారు. మీ నాన తెలీదేమోలే అన్నాడు. సరేనండీ ఎల్లోత్తానని సెప్పి ఆటోవొడికి డబ్బులిచ్చేశాం.
కోలంక కాలవగట్టున నడుత్తా సాకలోళ్ల కొంపలు దాటాక, ఇదేంట్రా ఊళ్ళో కొబ్బరి సెట్లున్నాయా? కొబ్బరి సెట్టుల్లో ఊరుందా?అనడిగాడు. ఇంత పచ్చదనం ఎప్పుడూ సూసుండవు కదరా అన్నాన్నేను. నిజాంబాద్ జిల్లా కామారెడ్డి దగ్గర ఓ సిన్న తండా ఆడిది. అన్నీ ఇంతగానే సూశాడు. మా కాలవగట్నే ఓ కిలోమీటరు నడిశాక, ఇల్లులన్నీ ఎలిపోతున్నాయ్ కదరా? మీ ఊరెప్పుడొత్తాది అనడిగాడు. నేను మాట్లాడకుండా అంబెట్టిగారి బొమ్మకాడ బేగ్గు పెట్టి కాళ్ళు కడుక్కుందాం రమ్మన్నాను. ఓహో ఇదేనా నేరేడులంక అన్నాడు నానిగాడు.

ఒరేయ్ అల్డూ! ఇదేనా రాడాం? అనడిగాడు మా సలాది సుబ్బయ్య. అవును మాయా అనేలోపు రాత్రి బండికొచ్చావా? అన్నాడు. ఎవడేటీ ఈ అబ్బిగాడు అనడిగాడు. మా పెండని సెప్పాక, ఆన్ని ఇంటరాగేట్ సేయడం మొదలెట్టాడు.ఎవూరబ్బీ? ఆడు సెప్పేలోపు ఏం సేత్తావేటీ? అనడిగాడు. ఆడు సెప్పేలోపు మా రాయు నీకేలా తెలుసు అనడిగాడు. ఈ సారైనా కచ్చితంగా మాటాడదాం అనుకుంటున్నాడు నానిగాడు. అయినా ఆడు సెప్పకుండానే రూం మెంట్లా ? ఆఫీసు మెంట్లా అనడిగాడు. నవ్వోచ్చేసి నాఐపు తిరిగాడు. మాయా వొదిలేరా అలా ఇంటికి రా సెప్తాను అని, కాలవ రేవులో కాళ్ళు కడుక్కుని సెప్పులేసుకోకుండా నడిసాం మా ఇంటికి. ఇంతకు ముందెప్పుడూ లేని సిమెంటు రోడ్డు మూలంగా నేమో! ఊరంతా కొత్తగా అనిపించింది నాకు. బెలేగుందిరా మీవూరన్నాడు నానిగాడు.

వాకట్లో మట్టి నానబెట్టి పేడేసి కుమ్ముతుంది మాయమ్మ. ఇల్లాలకడానికికామాలు. నన్ను సూత్తానే ఒలే పిల్లా ఇలారా రాజొచ్చాడని పామొల్ల పొట్టిదాన్నిపిలిసింది. అయ్ మయా బోన్నావా? అని నవ్వుతూ కాళ్ళు కడుక్కుంటావా అని నీలివ్వబోయింది కడుకున్నట్టు తెలిసిందేమో! రేవులో కెళ్ళోచ్చావా అనడిగితే తలూపాను. అమ్మ నానిగాడికేసి సూసి. పెండా అన్నాది. అవునమ్మా మాది నిజాంబాద్ అన్నాడు. తెలుసు బాబూ సెలప్పోనులో మాటాడతావ్ నువ్వే కదా అన్నాది. బలే గుర్తు పట్టారమ్మా అన్నాడు నానిగాడు. కుచ్చోండి బాబూ అని కాళ్ళూ , సేతులూ కడుక్కూనొచ్చింది. ఎళ్ళు దేముణ్ణి సూసొచ్చి నీ బుల్లి కొడుకుని సూస్కోరా అన్నాది. ఎహే ఆడే దేముడు కధే అని సూడ్డానికి పురిటి మంచం దగ్గరకెల్లాను. పది గంటలవుతున్నా చలేస్తుంది కామాలు. దుప్పటి కప్పుకూనుంది మాయొదిన. కొంచుం దుప్పటెత్తి సూశాను. అచ్చం పగిలిపోయిన పత్తికాయ వానొచ్చి తడిచాక ముడుసుకున్నట్టు. మా యొదిన పక్కలోకంటా జరిగి పడుకున్నాడు. మాంచి ఎర్రగా మా ఇంట్లో ఎవడూ లేనంత రంగుతో ఓ పావుకేజీ పైనుంటాడు బరువు. ఆగలేక చెయ్యెస్తే, సలిపుట్టికామాలు. కాత బెదిరినట్టు పొజిచ్చి ఇంకాత ముడుచుకున్నాడు.”రాజూ” వొచ్చేశావా? అంది మాయొదిన. అవును నా కొడుకు బోన్నాడు. అన్నానేను. ఎత్తుకోనా అనడిగితే వొద్దు సేతులు సల్లగా ఉన్నాయన్నాది.

బట్టలిడిసేసి నానిగాడూ నేనూ తానానికెళ్ళోచ్చాం.అన్నం తినేసాక ఆడు పడుకుంటానన్నాడు. నేనూ అమ్మతో మాటాడతా పయాణంలో అలిసిపోయానేమో తెలీకుండా నిద్దరోయాను. సందాల నాలుగ్గంటలకి లేపి, రాజూ గోడకి ఎల్లెయ్యాలిరా అన్నాదమ్మ. తెల్లారితే పండక్కదా! లేనోపిక తెచ్చుకూని సరేనన్నా. ఎల్లేయడం అయ్యాక నానిగాన్ని తీసుకుని మసకపెళ్ళి రేవుకెల్లాను. ఆ టైం లో అక్కడ లంకలో నుండెచ్చేజనాలనీ ఇంకా మా సూరీడు మా గోదాట్లో మునిపోదాం నానిగాడు సూసి, సేలా ఆనంద పడ్డాడు. ఒరేయ్ ఈ ఊళ్ళో పుట్టి నువ్వదృస్టవంతుడివన్నాడు. బుజ్జమ్మీద సెయ్యేసి సాల్లేర అని ఆన్ని మా ఇంటికి తీసుకొచ్చేసాను . అచ్చం మా బుజ్జిదడిగినట్టే పామోల్ల పొట్టిదడిగింది. హైదరాబాదెల్లాక కొన్ని అలవాట్లు మరసిపోయాను. బయటకెల్లొచ్చినపుడు జేబులో సేకోడీలు ఏసుకురాడాం అలవాటు నాకు . నా పైజేబులో సెయ్యెట్టి నాలుగు సేకోడీలు తీసి సేతికిచ్చాడు నానిగాడు. అప్పుడు గుర్తొచ్చింది గార్లెంకట్రావ్ కొట్టుకాడ నానిగాడికి సిగరెట్టు తీసుకుంటే సిల్లర లేదని సెకోడీలిచ్చాడు. అయ్యి ఇద్దరం ఏదో అడావుడిలో ఉండి తినలేదు జేబులో ఏసుకున్నాను. ఒరేయ్ నానిగా నిన్ను సిగరెట్ మానమని ఎప్పుడూ తిట్టను. అన్నాన్నేను ఆ సిగరెట్ సేసిన సాయానికి . మాయా! నా సెవిరింగు సూడు అంటా పరిగెట్టుకొచ్చింది పొట్టిది . తీరాసూత్తే సకోడీలు ఏలాడుతున్నాయి. అంత తీరిగ్గా కొరికి ఆ సందుల్లోంచి సకోడీల్ని సెవులకి తగిలించుకూని, అది సేసిన ముచ్చటకి కళ్ళు తడిసి పోయాయ్. రెండు సుక్కలు నా కంట్లో నుంచి పడే సరికి నానిగాడూ ఏడుస్తున్నాడు. పొట్టిది మా ఇద్దరి మోకాలూ సూసి తుర్రుమని పారిపోయింది.

ఆ నెమలెంటిక ఇప్పటికీ…

వాకిలి — Tue, 31 Dec 2013 16:17:06 +0000

“ఒరేయ్ లెగరా ఏబ్రాసినా కొడకా, తెల్లారి సేలా సేపయ్యింది. లెగవేరా ? కోటిపెల్లికి పంటికట్నాకి బుల్లిగాడొచ్చేశాడు, పండుగాడు పెదబుజ్జిగాడు రేవులో తానానికెళ్లారు తమ్ముడు సేనికాడికెళ్లి గట్టుకన్నం కట్టేసొత్తాడు. ఈ లోపులో నువ్వు పయనమాడెయాలి. లెగరొరేయ్ సన్నాసి”

నాన తిట్టిన తిట్లన్నీ ఇనపడుతున్నాయి అయినా ఇంకా మెళుకువ రానట్టు, నటిత్తానే పడుకున్నాన్నేను. గాజులు సప్పుడు కూడా ఇనబడింది. అమ్మ కూడా లెగిసే ఉంటాది. కొంపదీసి తపేల్తో నీలట్టుకూని రాట్లేదు కదా! అని దుప్పడి పైకెత్తి సూశాను!

చిలక్కర్రకి తగిలించిన పాల తపాలా తీసి అందులో సకానికి నీలేసి నాన చేతికిచ్చింది మాయమ్మ. కచ్చితంగా ఈడిపుడు ఆ నీలు తీసుకొచ్చి నా మోకానికేసి కొడతాడు డౌట్ లేదు అనుకుంటానే దుప్పటి ఇంకాత గట్టిగా తన్నిబెట్టి పట్టుకున్నాను. ఇంకా దగ్గరికి రాట్లేదేటా అని తలెత్తిసూత్తే మా నాన పెదగేది కాడ మోకాళ్లమీద కుచ్చూని , చేతిలోకి నీలు తీసుకుని పొదుగుమీద రెండుసార్లు కొట్టాడు ఆ తరవాత ఇంకా మిగిలిన నీలు లేగదూడ మూతిమీద చిలకరించి, ఇంకూని తపేలాలో మిగిల్చి చుయ్ మని ఓ రెండు దారల్లాగాడు . పాలు తియ్యడం ఎప్పుడూ సూత్తాను గనక పితికేటప్పుడు తపేల్లో ఎన్ని నీలున్నాయో అంచనా ఏసెయొచ్చు. వొట్టి కాళీ తపేల్లోపాలు పిండితే ఒకలాగా , నీలున్నదాట్లో పిండితే ఇంకోలాగా సప్పుడొత్తాది.

“అమ్మా! నాన తప్పేల్లో నీలేట్టాడే” అని గట్టిగా అరుత్తూ లెగిశాన్నేను. అప్పుడు మాయమ్మ నాన్ని తిడతాది కదా! నాకు భలే సర్దాగా ఉంటాది . అమ్మ నాన్ని, నాన అమ్మని తిట్టుకుంటుంటే భలే నవ్వొత్తాది నాకు.

“దొంగనాకొడుకు, పాముచెవుల్నాకొడుకు ఎలాగినపడిందిరా నీకు? ఉప్పుడు దాకా పడుకూనే ఉన్నావ్ కదా” అంటూ మళ్ళీ నన్ను తిట్టుకున్నాడు.

మానాన నన్ను తిడితే నాకెందుకో నచ్చుతాది. ఇంకా అలాగే ఏదో ఒంకన తిట్టుకుంటూనే అరుగుమీద కొంకుడుకాయలు చిదగ్గొట్టాడు.అయ్యన్నీ సెంబులో ఏసి నానబెట్టి బుజ్జమ్మీద తుమాలేసుకుని. పాచి మొకంతో టీ తాగుతున్న నన్ను సంకలో సెయ్యెట్టి రేవుకాడికి లాక్కెళ్ళిపోయి పాంచాలు మీద కుచ్చోబెట్టి తలంటేశాడు . నేను తానంసెయ్యడం అవకుండానే పెదబుజ్జిగాడొచ్చేశాడు రేవుకాడికి.

ఒరేయ్ కాసోడా నువ్వింకా తానంసేత్తా ఉన్నావేట్రా? ఇందాక పంటొచ్చింది మొదల పంట్లో , నల్లోడు , మా సినబుజ్జిగాడు , బుల్లిది, సినపాప …..అందరూ ఎలిపోయారు. రాణీ పిల్ల కూడా ఆ పంటే ఎక్కేసిందిరా అని వాగుతానే వున్నాడు . ఆ సివరి మాట మాత్రం ఇనపడింది నాకు.

అప్పుడు దాకా కళ్ళు మూసుకుని ఉండి, అప్పుడు కళ్ళు తెరిస్తే! సీన్ మానానకి అర్ధమయ్యిపోయింది . చిన్నగా సెంబుతో ఓ మొట్టు మొట్టాడు. “ఒరేయ్ పెద బుజ్జిగా నువ్వు గాని మావోడు గాని ఇంకోసారి రాణీ దాని గురించి మాటాడారో సందాల తీర్తం లో రాయిసెట్టు కాడ కట్టేతాను” అన్నాడు . ఏమీ మాటాడకపొడమే మంచిదని నేను నోరిప్పలేదు. ఈ లోపు ఎవడో బుడుంగున రేవులో దూకేసాడు. కళ్ళు మీదున్న కొంకుడునురగ తుడుసుకుని ఎవర్రా అని సూత్తే ! మా రాంగాడు.

“ఇద్దరం బేగా సేసెసొత్తాంలే నువ్వింటికెళ్లు” అని మానాన్ని పంపించేశాను. మళ్ళీ మానాన పిలిసి, మా అమ్మ అరిసేదాకా మేమిద్దరం రేవులోనుండి బయటకి రాలేదు. ఒళ్ళు సరిగ్గా తుడుసుకోకుండానే ఇత్త్రీ బట్టలేసుకుని, పండుగని ఒండిన పప్పన్నం తినేసి, అడక్కుండానే మా అమ్మకి ముద్దిచ్చేసి , పంటెక్కడానికి రేవుకాడికి వొచ్చేశామ్ మళ్ళీ .

అందరం పంటెక్కేశాక “ఒరేయ్ కాశి రామడా! ఓ సారి యేటిగట్టెక్కి సూడ్రా ఎవరన్నా వొత్తున్నారేమో” అన్నాడు సుబ్బన్నమాయ .

మావోడు ఏట్లోకి పది సార్లు . ఏటి గట్టుకు పదిసార్లు తిరిగాక ఎవల్రాట్లేదు మాయ ! పంటి తీసేయ్ ఎలిపోదాం అన్నాడు. ఇంకా మా రాంగాడు ఎక్కేశాక , పంటి పోనీద్దామని తెడ్డెస్తే “ఆగండల్లా నేను వొత్తూన్నాను” అంటూ వొత్తంది నామాడోళ్ళ రాణిది.

“ఓలేయ్ రాణీ దాణా నీకెంత సోకే ! నువ్వూ మీ బాబూ సందాల పంటికి రండి మేమెల్లిపోతాం” అన్నాడు సుబ్బన్నమాయ.

అలాగంటానే నాయొంకు సూశాడు సుబ్బన్నమాయ . మాయా తెడ్డేయ్ ఎలిపోదాం అన్నాను . మరి అది రాదా అన్నాడు రాణీ దానొంకు సూసి . మల్లె దాన్ని వొదిలేసిపోతే ఆళ్ళమ్మ తిడతాదిరా సూరీడా అన్నాడు. ఆగైతే ఎక్కించుకుందాం అని నేనే దిగెల్లి, నా నిక్కరు పిర్రలు కనపడేదాకా ఎత్తుకుని నీట్లోకి దిగితే , “కాసోడొద్దుబాబా “ నువ్వేరారా బుల్నాన్న అన్నాదది.

“అయ్యిడీయమ్మా తంట” అనుకుని సుబ్బన్నమాయ రాణీ దాన్ని పంటెక్కించాడు.

అది పంటెక్కాక ఆ మూలా , ఈమూలా తిరిగి కడకి నా పక్కకొచ్చి కుచ్చుంది. మా రాంగాడు, పెద బుజ్జిగాడు గోల మొదలెట్టారు. రేవులో మా పంటి అటిటూ ఊగుతుంటే ! ఒంగోని అది నీళ్ళు అందుకునేది. అందరూ ఓ పక్కకి రావోద్దని సుబ్బన్నమాయేమో అరుస్తున్నాడు. మా పంటి కోటిపెళ్లి రేవులోకి ఒత్తందనగా ముత్తేసరం రేవులో నుండి వొత్తున్న నామలు కూడా కనపడ్డాయి .

ఒడ్డుకొచ్చేసాం , కోటిపెళ్లి తీర్ధం గుడికాన్నుంచి రేవుదాకా పాక్కోచ్చేసిందపుడే. బుడగలోళ్లూ, కళ్ల జోల్లు అమ్మేవాళ్లూ అందరూ రేవుదగ్గరే దుకాణాలు ఏసేశారు. తీర్ధానికి ఎప్పుడొచ్చినా మేమందరం దర్శనానికెళ్లొచ్చేసి ఆ తరవాతే అన్నీ కొనుకుంటాం. పెద్దోళ్ళందరూ సందాల కర్రసాము టయానికి వొత్తారు. ఈ లోపు మేము తీర్దం మొత్తం చూసేసి , ఇసకలంకలు తిరిగేసి , జీళ్లూ కజ్జూరాలు తినేసి మద్దేలదాకా బలే గడిపేత్తాం. మాతో పాటు ఒకలిద్దరు పెద్దోలొత్తే ఏ పేకాటకాడో కుచ్చుంటారు.

కోటిపెళ్ళంతా మావోల్లే ఉంటారు గనక ఎవరన్నా తప్పిపోతారు అని బయముండదు మాకు . వొచ్చినోళ్ళందరూ తలోదిక్కికీ ఎలిపోయారు. రాణీది మాత్రం నేను గుడికాడికెళ్తే గుడికాడికి , రేవుకాడికెళ్తే రేవుకాడికి నాకూడా రంకు మొగుల్లాగా తిరిగుతుంది. మొత్తానికి ఎక్కడెక్కడ తిరిగినా రోజంతా నాసుట్టూ అది , దాని సుట్టూ నేను తెలీకుండా తిరుగుతాం. నాలుగూ ఐదు గంటలకి నీరెండపడ్డాక , సుబ్బన్నమాయ అందర్నీ కేకేత్తాడు. ఒకలు ఎనక, ఒకలు ముందు మొత్తానికి అరగంటకల్లా అందరం చేరిపోయి పంటెక్కేసాం . సీతగాలి రేవుమీద తిరుగుతుందనగా మా రేవులో దిగిపోయాం. యేటిగట్టెక్కుతూ ఎవలెవలు ఏమేమి కొనుకున్నామో చూసుకుంటే , మా రాంగాడు నాకు సెక్క పెన్ను , నేనేమో ఆడికి నొక్కుడు కప్ప కొనుకున్నాము .

ఇంకా మాయమ్మకి జీళ్లూ , కజ్జూరం కూడా కొనుకున్నాం. ఓలేయ్ రాణీ దానా నువ్వు దిగలేదాయే అన్నాడు సుబ్బన్నమాయ. ఆ మాట ఇనపడి ఎనక్కి తిరిగి సూత్తే అదింకా పంట్లోనే ఉన్నాది. నేనూ పెదబుజ్జిగాడు ఎనక్కెల్లి రాణీదాన్ని దింపాం. నువ్వేం కొన్నావ్ అని అడిగాడు పెదబుజ్జి గాడు , ఏం సూపెడతాదా అని ఆశగా సూతున్నాను నేను . ఒక కాటిక బరిని సూపించింది. మా సెల్లికి కొన్నాను అన్నాది. మీ రాజు మాయకి ఏం కొన్నావ్ ? అని అడిగాడాడు! రాణీ ది మాటాల్లేదు. నీట్లో తడిపిన నెమలెంటికి మెడమీద రాసి ఇది నీకే కొన్నాను అనేసి, ఏటి గట్టుకి పరిగెట్టేసింది. కితకితలెత్తి అది లాక్కుని మళ్ళీ ఎనక్కెల్లి రేవులో ముంచి తీసి , అది పొడారిపోయేదాకా నేను గట్టెక్కలేదు. నా ఐదో తరగతి ఐపోయి పద్నాలుగేళ్లయింది. ఆ నెమలెంటికి ఆర్లేదు. నేనింకా గట్టెక్కలేదు.

తర్వాత పదో తరగతిలో గంగపిల్లతో కోటిపెళ్లికెళ్లినా మా రాణీది ఇచ్చిన నెమలెంటికి మారేవొడ్డున తడిగానే ఉంది. తరవాత ఇంటరయిపోయి, ఇంజనేరయిపోయాక్కూడా మా రేవోడ్డున రాణీదిచ్చిన నెమలెంటిక పొడారలేదు. ఇంకా నా డైరీలో తడి తడిగా నన్ను తాకుతానే నాతో రానిది , అదే మా రాణీది మళ్ళీ కితకితలు పెట్టింది.

*** * ***

నీలాగే ఒకడుండేవోడని…

వాకిలి — Thu, 14 Nov 2013 21:17:48 +0000

ఎవరైనా ఏదన్నా రాద్దారని మొదలెట్నపుడు, ఏం రాయాలా అని ఆలోసిత్తారు కదా! మర్నేనూ అంతే కదా! అంటే కాదు కదా…

నెట్టొక్క కటుంటే సాల్దనీ నెట్టుకొచ్చే తెలివుండాలని ఆడి స్టైల్లో ఆడు రాసినపుడు , సదివి మరిసో,సద్విమర్శో నా శైల్లో నేనూ రాయాలి కదండీ రాసిందే తిరగరాయించే కాలానికి వొందనం సేత్సున్నోడి గురించి రాసిన లైనే మళ్ళీ రాత్తే తప్పేంటంట? అప్పుడుకప్పుడు బుద్దిపుట్టి అనుకోకుండా రాస్తే అది మీరంతా సదువుతారా అనుకునే మొదలెట్టాను గానీ, కొంతైనా సదుంతారు అనే దీమా ఒగిటి నన్ను రాయించేసింది. ఇంతకీ నేను చెప్పొచ్చేదేంటంటే “నీలాగే ఒకడుండేవోడని” ఒక కొత్త పుత్తక మొచ్చిందండోయ్ అదీ ఒక ఆధునిక కవిది.

అంటే నంద కిషోర్ ది. ఆధునిక కవీ అని ఎందుకన్నానంటే , వాడు పుట్టిందే లేటు గనక, ఇప్పుడే ఏసిన సంపుటి గనక , ఇంకోటి! ఆధునిక కవంటే ఇంగిలీసు పదాలు, కొటేసన్ల గందరగోళాలు, అరదం కాని పరమ వ్యెవహారిక పదాలూ, కాతోకూతో సెక్సూ, బోల్డన్ని పుట్నోట్సు ఉంటాయనుకుంటే కవిత్వం లో కాలేసినట్టే !

ఆటన్నింటికీ దూరంగా , అందంగా మనస్తత్వాన్ని తత్వంలాగ భలే రాసాడు. ఎక్కడా ఏ బావమూ మిసైపోయినట్టు అనిపించదు, సరింగా పరిసీలిత్తె మనిసికి దేముడికి మద్య తెర కామం, అని ఎక్కడో కామా పెట్టి సేప్పేసి వొలపుకీ, పేమకీ
మధ్య తేడా బలేగా సెప్తాడు.

ఒక్కొకరికీ ఒకో ముద్ర ఉంటాది. పూర్తిగా సదివాను గనక నాకు ఇక్కడున్న ప్రత్తేకమేంటో కాస్తో , కూస్తో తెలుస్తాది కదా! నాయని వొత్సల, నండూరి ఎంకీ, శెంకరశాస్త్రి పరమేశ్వరీ అబ్బూరి అప్రాప్తీ లాగ సౌందర్య దాహాన్ని తీర్చిన ఊహా సుందరీమనుల్లాగా ఈ కవిత్వం లో ఒక “దేవీ” ఉన్నాదండీ, కవిత్వంతో వ్యాసం రాయలేం గానీ, వ్యాసంలో కవిత్వం రాయొచ్చు
మీరు కచ్చితంగా చదవండి.వ్యాసంలో వున్న ఈ కవిత్వం సదవండి.

ఏ కవైనా ఎక్కడోసోట వ్యక్తిత్వాన్ని , వ్యక్తి గతాన్ని సూపెడతాడు కదండీ, అపుడు సదివిన పాటకుడికి ఓ తృప్తి మిగులుతుందండి. వ్యక్తిగతం అయ్నందుకే ! అందుకే కాబోలు ప్రేమన్న భావం ఉన్నసోట దుఃఖం తాలూకా మాటలే కనిపిస్తాయండీ! హృదయం విచ్చుకోడాం అనాదీ, హృదయం బద్దలవడం అర్హత అంటాడందుకే.

మంచి కవిత్వాన్ని అందించిన మంచి కవికి అభినందనలు తెలుపుతూ నేనూ మీకు ఈ బహుమానాన్ని ఇత్తన్నాను తీసుకోండే!

*** + ***

నీలాగే ఒకడుండేవాడు! – నందకిషోర్ కవిత్వం
పుత్తకం ఈడ సదవండి: http://kinige.com/kbook.php?id=2286&name=Neelage+Okadundevaadu