“ఇంతవరకూ రాలేదు నా ఉనికిలోకి ”

మరి మనాళ్ళంటారే ?

“ఔను మన పెద్దాళ్ళు అంటుంటారు
మనలో కోర్కెలు చావని వాళ్ళు
మనుషులౌతాయని ”

అది నిజంకాదా మరి ?

“ఏమో నాకు తెలియంది ఏం చెప్పను ? ”

పాపం కదా మనుషులు !

తలూపింది తల్లిదెయ్యం
నిర్వికారంగా -

అల్లుతుంటాం సాలెగూళ్ళు
గతితప్పిన కీటకాలకోసం

సాగదీస్తుంటాం
మెట్టజలగలా
క్రియా నిష్ఫలతని

ఎవడొప్పుకుంటాడు
బతికుండగానే
బలిచ్చేందుకు
స్వంత అస్థికల్ని

జీవితమొక వ్యసనం

చాలాకాలం నిలిచాను
ఊపిరి ఉగ్గబట్టుకొని

త్వరపెడుతున్న అడుగుల చప్పుడు
వెనుక ఎండుటాకుల
నడుమిరిగిన శబ్దాలు

పితృవనాల మీదుగా
గూటికి మళ్ళుతున్న
పరవశాల కిలకిలల
చిలకల దండు

జీవితమొక వ్యసనం

అరికాలులో పల్లేరుగాయ మూలుగు
ముసలి అశ్రువు పగిలిన ధ్వని

చెరువులో చేపపిల్ల
అలజడికి పగిలిన
వేయి వెన్నెల ముక్కలు

చాలా కాలం నడిచాను
శిధిలమైన సమయం
కనుమలగుండా నన్ను
నేను వితర్కించుకొంటూ

జీవితమొక వ్యసనం

అంతర్మధ్యాన ధూమవలయ
శాఖల్లో గాలి నిట్టూర్పులు

క్రమక్రమంగా
కనుమరుగౌతున్న
కొంగలబారు
గగన విన్యాసాలు …