వాకిలి » దాసరాజు రామారావు

ఫాంటు మార్చు

వాకిలి — Sat, 03 Feb 2018 20:09:43 +0000

స్మాల్ కాబిన్లో దూరి
కాపురాన్ని వాల్ పేపర్గ అతికించినం.
స్మార్ట్ ఫోన్ నిండా ముచ్చట్ల రేసుల్ని,
స్టైల్ స్టిల్స్లని అన్లిమిటెడ్ మెమొరీలో భద్రపరిచినం.
ఆత్మీయమొలకని కామెంట్ల ఫర్ఫ్యూమ్ తొట్టిలో
పూలు పూయని బోన్సాయి మొక్కలమైనం.
సిస్టం 24 /7 ఆన్ లోనే వుంచి,
డిజైనింగ్ షైనింగ్లో బిజీ అని పెడుతూ,
వీకెండ్ స్వప్నాల్ని ఫార్వార్డ్ చేసికున్నం.
ఫ్రెండ్సో, అన్ఫ్రెండ్సో
బోలెడు జాబితా సిద్ధం చేసి,
షార్ట్ లిస్టులో ప్రకటించినం.
బాయినీళ్లు, బర్రెపాలు
ఇప్పటి తరానికి పరిచయం చేయడం అపి,
కోక్ షోక్తో బతుకు దాహాన్ని మింగేసినం.
బంధాలు బంధుత్వాలు లాక్ చేసి లాకర్లో పెట్టినం.
వావి వరసల పేర్లకు బదులు
నిక్నేమ్లతో ఆధునికత హుక్ లకు
చూయింగ్గమ్లా వేలాడినం.
పిల్లల్ని ముద్దు చేస్తూ
వాళ్ళ కలల్ని మనమే కంటూ
పరుగు పందాలను స్పూన్ ఫీడింగ్ చేసినం,
వాల్యూస్ ఆడెడ్లైఫ్ని బార్డర్ దాటించినం,
వానప్రస్తంలో ప్రవేశించినం.

గేటు ముందు వాచ్డాగ్
గేట్ లోపల బెంజ్ కారు
ఇంద్రప్రస్థలో ఇరువురం

బయట కుక్క అరుస్తున్నది
‘ఎవరు లోనికి రాకూడదు’ అని…

ఫింగర్ ప్రింట్స్

వాకిలి — Fri, 30 Sep 2016 22:17:07 +0000

ఆ గదిలోకి వెళ్ళాక
మనల్ని మనం మరచిపోవల్సిందే

పొడి పొడి అంకెలబిళ్ళ
మన మెడలో వేలాడదీస్తరు

గదావరణమంతా శీతలీకరింపబడ్తదికదా
ఉచ్వాస నిశ్వాసలు, హృదయ స్పందనలు, భావోద్వేగాలు
క్రమబద్దీకరింపబడతయి
నిశ్శబ్దీకరింపబడతయి కూడా-

ఎదురుగ్గా గాజు తెరల కావల నుంచి
అతనో అమెనో సైగలిస్తుంటరు

కుడిచేతి నాలుగువేళ్ళు
ఎడం చేతి నాలుగు వేళ్ళు
రెండు బొటనవేళ్ళు ఆ పరికరం మీద వుంచమని-

రక్తప్రసరణలు ఒలకొద్దు
చేతిరాతల లిపి అందం అంటుకోవద్దు
అరఫీటు స్టాండు మీద బుద్దిగా కూచుని
ముఖాన్ని సరిగ్గా పెట్టాలె-
కళ్ళలోంచి ఏ దృశ్యాలు ఊరవద్దు
ముఖ కవళికల స్వేచ్చ అరికట్టుకోవాలె

వాళ్ళకు కళ్ళు, ముఖము, చేతివేళ్లు
మాత్రమే అవసరం
ఆత్మ వుందో లేదో
సంపద్వంతంగా కొట్టుకుంటుందో లేదో
ఈ(e-) పరమాత్ములకు అక్కర్లేని విషయం

గదిలోంచి బయట పడ్డాక
ఇల్లలుకుతూ ఈగ
తన పేరు మరచిపోయినట్లుగనే
పని చేస్తూ, చేస్తూ
నా నెంబర్ బిళ్ళనే గుర్తుంచుకుంటున్న

నా రేపటి ప్రపంచాన్ని
వీసా చుట్టే అల్లేసుకుపోవడం
అలవాటైపోయింది నాకు-

ద్వంద్వ సమాసం

వాకిలి — Sat, 01 Feb 2014 00:08:21 +0000

శ్రావ్యంగా
వినడానికి వీనులు గావాలె
అరవై ఏండ్ల కల వలపోతని వినకపోవడానికి
బ్రహ్మ చెవుడు గావాలె

తెరిపిలేని వీక్షణానందానికి
అక్షులు గావాలె
తనువుల నంటువెట్టుకుని
బతుకుల బుగ్గి చేసుకున్న అమర దృశ్యరూపాలు
కనబడకపోవడానికి
గుడ్డి కనుగుడ్డొకటి గావాలె

తెలుగు తేనియలు చప్పరించడానికి
సమైక్యపు లాలాజలంలో ఈదడానికి
రుచికరమైన నాలుక గావాలె
ఆంబుక్క పెట్టడానికి
అడ్డుకునే అడ్డగోలు మాటల కోసం
మడత పడ్డ నాలుక కూడా గావాలె

హాస రేఖల ప్రదర్శనకు
ముఖారవిందం గావాలె
ఆంధ్రప్రదేశ్ రెండుగా చీలినట్టు
టీవీలో చూపినపుడు
వికృత ప్రకోపాల జేవురింపు మొహం
అత్యవసరంగా గావాలె

విశ్వాన్ని ప్రేమించగలిగే
విశాల సహృదయత గావాలె
నోటికొచ్చే బుక్క నెత్తగొట్టడానికి
ఎంతకైనా దిగజారే కుత్సిత మనసు
గట్టిదే ఖచ్చితంగా గావాలె

కుప్పమో కడపకో తప్ప
తంగెళ్ళు దాటని కాళ్ళతో
సీమ చెట్టుకో, కోస్తా మిర్చికో తప్ప
పెట్టుపోతలు జరుపని చేతులతో
వెయ్యికాలాల పెత్తనం
ఎన్నికల్లేకుండా మాకే గావాలె

ప్యూపాదశ నుంచీ సీతాకోకచిలుక అయ్యేవరకూ
1953 అనంగీకార కలివిడి మొదలు 2013 నిరవధిక కన్నారని ఆకాంక్ష వరకూ
అడ్డుకొంటూనే వుండాలె

అయితే గియితే
అన్నీ అన్నీ అన్నీ వున్న
హైదరబాద్ మాకే గావాలె

విడిస్తే గిడిస్తే
మా భీషణ ప్రతిజ్ఞలేం గాను
తొడగొట్టిన పౌరుషాలేం గాను
తేరగా మేసే మా నోరేం గాను

అంచేతా మేమందరం గుడ్క

వొదల బొమ్మాళీ
నిన్నొదల…!!!

మనిద్దరమొక పద్యం

వాకిలి — Thu, 11 Jul 2013 19:39:44 +0000

అలా నీలోకి
ఒక వాక్య తరగనై ప్రవహించాలన్నా
నీ కనురెప్పల కింద
కలా విచిత్రమై దోబూచులాడాలన్నా
నీ నాలుక చివర
తేనేతెట్టెనై పూ ర్ణించుకోవాలన్నా

నేను నిప్పుల మీద సలసలా మరిగే కన్నీరవ్వాల్సిందే -

నీ పక్కన మూగి
బుడిబుడి అడుగుల ధ్వనిసరాగం వినిపించాలన్నా
నీ ఉసూరనే వేళల
సన్నని వానతుంపరై చక్కిలిగిలి పెట్టాలన్నా
నీ పాదాలలసిన తొవ్వల
చెమట నద్దే పాటగా స్పృశించాలన్నా

నేనీ మట్టిపొరల కింద రాచిరంపాన పెట్టుకోవాల్సిందే-

నీ చెంప కానించిన
కొనగోటి సమయాల్లోకి
దుర్లభ కవిసమయమై దూరాలన్నా
నీ ముడేసిన పెదాల వృత్తంలో
శబ్ధాలంకారమై పులుముకోవాలన్నా
చంద్రాంశ తొంగిచూడని నీ ముఖ వర్చస్సులో
వేయి పున్నమల పోయెమై నిండిపోవాలన్నా

ఎన్నో కాళరాత్రుల కొరడాలతో హింసింపబడాల్సిందే -

నీ తల మీద మోస్తున్న జ్ఞాపకాల బుట్టలోకి
మధురోహనై తొంగిచూడాలన్నా
నీ కనుకొనల జారిన భాష్పవలయం చుట్టూ
పరితప్త కందిరీగనై గిరికీలు కొట్టాలన్నా
నీ చాచిన చెయ్యిలోంచి
భవిష్యత్ మాధుర్యాలను కలుగునై, తోడుకోవాలన్నా

జుట్టుపట్టుకొని సముద్రంలోకి లాక్కెళ్ళి
నన్ను నేను వందసార్లు ముంచుకోవాల్సిందే-

నీ నుదురొక అరణ్యమై విస్తరిస్తే
విల్లెక్కుపెడుతున్న బంజారాగీతమై కలియతిరగాలన్నా
నీ హృదయమెక్కడో కాటగలసిపోతే
దారుల దిగ్భంధనంలో
పోగయ్యే సామూహిక వేదనాభరిత వేదికపై
నిన్ను కనుగొనాలన్నా
జీవిత మెక్కడో కుంటుతున్న కుక్కపిల్లై
కాళ్ళకడ్డం పడితే
అమ్మ కడుపులోకెళ్ళి మమకారాన్నింత మోసుకురావాలన్నా

నాకు నేనే పుల్లలు పుల్లలు గా విరుచుకొని
కట్టగట్టుకొన్న మోపుగా
కొత్తగా అవతరించాల్సిందే -

ఇప్పుడు చెప్పనా
నువ్వెవరివో
నేనెవరినో

నువ్వు
నూరంకెలు లెక్కబెడుతున్న బతుకుచుట్టూ
మూగిన ఆశయానివి
నీ అడుగులకు మరింత
నూరేళ్ళ బలాన్నద్దుతున్న నేను
శిల్పాన్ని …!

గండాదీపం

వాకిలి — Thu, 16 May 2013 19:28:31 +0000

నడుస్తున్న తొవ్వ
కొంచెం కొంచెం ఒత్తుకస్తున్నది
మొలకేస్తున్న నువ్వుగింజంత కలకు
పొట్రాయి తగిలితే
నీరెండ పరిహాసం-
నెత్తిమీద పుట్టెడు వారసత్వం
కారడ్డాలకు కథలయితున్నయి

పోలీసు పహరాల్ని
ముళ్ళకంచెల్ని దాటొస్తది
మీ కళ్ళలో పోసుకున్న
ముళ్ళవలయాలనే దాటొస్తలేదు
అఖిల పక్షాన్ని
నీ పక్షంగ జేసుకుని
భుజాలెగరేస్తవు
నా రెక్కలిరగ్గొట్టి
ప్రత్యేక పాకేజీల సోది పెడ్తవు
పత్రికా నీదే భాషా నీదే గనుక
నా తండ్లాటకు దొరతనం తొడుగుతవు

కాలయాపనకోసం
కాలం నీకు కలిసొస్తది
రుతువులన్నీ రంగేసుకొని
ఇందిరమ్మ బాటపొంటి నడుస్తూ
మట్టి విశ్వాసాన్ని
వంకరతోకతో ఎక్కిరిస్తయి
ఆంధ్రారోగి కోరిన పథ్యాన్నే
అత్తెసరు డిగ్రీల అధిష్టానం వైద్యుడు ప్రిస్క్రిప్షన్ రాసిస్తడు
కావూరీ, టీజీ , అల్లాహో అక్బర్
మూడింట కాగినారహో, క్యా అల్లా
తెలంగాణని తలాయింత
అక్షరమక్షరం నమిలేద్దామనే-

కళ్ళకు బట్ట కట్టినా
కాళ్ళకు తాడు కట్టినా
తీరాన్ని ముద్దాడి
సాగర హారాన్ని మెడల ధరించినం
తలొక్కరు మాయల మబ్బుల్ని గుప్పిస్తుంటే గెంతొస్తలేదు

తిప్పలు పడి
ఎన్ని తొవ్వల్ల నడిచినా
రొప్పుతున్న ముసలవ్వను
గొప్పగ పొగిడినా
ఏంచేస్తావన్నది కాదన్నయ్యా
ఏం చేసినావన్నదే చూస్తం
వెన్ను విరిచిందే గద నీ గత ప్రాభవం ,
అనుభవం
ముడుచుకున్న బుర్కపిట్ట కాదు
వల పన్నుతున్నవు గని -

కాలి కాలి కాకలు తీరినం
ఎదురురాని కుటిల మర్మపు కాలానికి మొక్కాలె
పున్నమని అమాసని
గీతలేడ గీసుకోగలం
ఎన్ని వాయిదాలో, ఏకాభిప్రాయాలో
అయోమయపు అర్థంలో
మీ ద్రోహపు వ్యూహ రచన గెలవడానికి-

అప్పటిదాంక
ప్రతి ఇంటిల తెలంగాణ గండాదీపం
వెలుగుతనే వుంటది
ఆశ చుట్టుకుదురు మీద
ఉద్యమం నానుమాలు పడదు

తెలంగాణ ఎప్పటికీ
సాఫల్యమే -
మేం జీవిస్తం …

కొన్ని ప్రశ్నలు – ఒక ముగింపు

వాకిలి — Thu, 07 Mar 2013 20:08:25 +0000

గడ్డ మీద నిల్చుని
నది మీది ప్రతిబింబాల అంతరంగాల్ని
కొలవగలమా,
అడుగు ముట్టాలేమో-
చెట్టు చిగురాకు కొమ్మ కొసన వూగుతూ
రంగుల హరివిల్లు మీద
వాన చినుకులై కురువగలమా,
మబ్బులో మూగాలేమో-
దారివెంట పోగొట్టుకున్న వెండి కలలతో
అదేపనిగా
తనలో తనుగా
గులుగుతూ పోగలమా,
ఎలదేటి పాటొకటి
వెంట రావాలేమో-
శత్రునిర్మిత సుదీర్ఘ రాత్రుల
తీరమైదానాల్లో
ఒక్కడిగా నడువగలమా,
అల్లుకున్న పదసైన్యాల గూటిలో
ప్రమత్తంగా కన్ను మలపాలేమో-
అడివినంతా గాలించినా
ఏ కూత యే పక్షిదో
ఏ ఆకు కన్నం యే విలుకాడు చేసిందో
కనిపెట్టగలమా,
జకముక రాపిడిలో
గిరిజనుడై పోల్చాలేమో-
సైకత చ్చాయల
నిదుర విహారంలో
సుఖానందాల సముద్రమట్టాన్ని
స్పృశించగలమా,
గొర్వెచ్చటి కలై దూరి, గిలిగింతలు పెట్టాలేమో -

ఏ తొవ్వ
ఎన్ని మలుపుల మెలికల విరిగిపోతుందో
దూసిన బాణం పుల్ల
ఏ రణరంగాన్ని అంగాంగాలుగా దునుమాడుతుందో
సిరా జల్లిన తెల్లకాగితం
ఏ ఆకాశ వరమై ఎవరికై అవతరిస్తుందో
ఇదమిత్తంగా చెప్పగలమా
ఖరాఖండిగా తేల్చగలమా

అలవికాని అపురూపాపేక్షల
ఒడిసి పట్టుకోజాలని సాహస క్రియా విన్యాసాల
పదిపదుల పరిపూర్ణ జీవితాన్ని
అన్ని వైపుల్నుంచీ
ఆక్రమించుకుంటే తప్ప…