వాకిలి » పులిపాటి గురుస్వామి

పద”బంధాలు”

వాకిలి — Tue, 31 Mar 2015 21:16:46 +0000

కొన్ని పదాలకు
చక్కెర కారుతుంది చిట్టితల్లీ!
చిన్నప్పటి యాది నంత
తియ్యగా చప్పరిస్తాయి

కొన్ని పదాల గురించి
గుండెకి మాత్రమే తెలుసు
నోటి నుండి రాలినపుడు
మనమంతగా పట్టించుకోవద్దు

కొన్ని పదాలు
చెమటని ముద్దాడినప్పటి సంగతి
నీకు తెలియదు
నువ్వింకా చిన్నపిల్లవి

కొన్ని పదాలు
బతికించడానికి తోడొస్తాయి చిట్టితల్లీ
నేను ఒంటరిని ఐనప్పుడు
నాక్కొంచెం శ్వాసని నింపుతాయి

కొన్ని పలుకులు
చెర్వుకట్ట మీది గాలులై
వేదనల్ని మోసుకుపోతాయి చిట్టితల్లీ
మల్లీ జ్ఞాపకమొచ్చినపుడు కూడా
పరిమళముంటుంది

చిట్టీ…కొన్ని పదాలు
మనల్ని శుభ్రం చేయడానికి కలుస్తాయి
రక్తసంబంధాలని బాహ్యంగా
కుట్టిపెడతాయి

కొన్ని పదాలు
నువు నమ్మవు…గుండెను పిండుతాయి
గుర్తొచ్చిన క్షణాన
బతికున్నందుకు బాధ పుడుతుంది

కొన్నిపదాలు
కడుపుల కెలుకుతాయి
గడిచిన కాలం మీద
నడిచిన పాదాలను నమ్మబుద్ది కాదు

చిట్టితల్లీ…కొన్ని పదాలు
దుఃఖానికి చిల్లులు పెడతాయి
ఏ ఆయుధాలు చేయని
నాశనం చేసి మనసును పూడుస్తాయి

అనేక పొరలు పొరలుగా భ్రాంతి

వాకిలి — Wed, 30 Apr 2014 14:25:26 +0000

జీవితం ప్రారంభంలో కనిపించినదేదీ
ఇప్పుడు మసక కింద ముడుచుకుంది
లెక్కల్లో తేలని జ్ఞానం
మాటల్ని సవరించుకుంది
ఒక చల్లని పరిమళం తన ఉపరితలాన్ని పంచుకొని
మురిసిన కాలం రంగు వెలిసింది
నాకోసం పాటపాడిన చిటారుకొమ్మన చిలుక ఎగిరిపోయాక,
రాగం తిరిగి తిరిగి నా వెంట శోకం లో కలిసిపోయింది
వ్యధ కూడా వెన్నెల లాంటి చల్లదనం కురిపించిన విషయం తెలిసి
దానికీ గుండెని పంచి పెట్టాను.
ఇప్పుడు అది కూడా నా ఆనందకేంద్రకమే.
ఎప్పుడూ కనిపించే ఆకాశం లో కూడా
ఎన్ని రకాల కదలికలు ప్రవహిస్తాయి కదా …
అంగీకరించడమే దాదాపు మెలిక
ఐనా
నా కోసం కొన్ని తలుపులు మూసే ఉంటాయి
వ్యామోహం లేని స్పర్శ కోసం
కొంత జీవితం వెంట నడుస్తున్నా …
అందుకే కావచ్చు కొన్నిటిని కోల్పోయింది
ఎంత చెప్పుకున్నా
మనసుకీ… హృదయానికీ
ఈ వస్తు ప్రపంచానికీ దారులు కలియడమే కుదరనట్టుంది.
దుఃఖమే ఏ వాంఛా లేకుండా
తన మీదికి తీసుకొని లాలిస్తుంది.
ఓ అపరిచితురాలివలె.

పత్లా పత్లా ప్యార్

వాకిలి — Thu, 11 Apr 2013 15:22:51 +0000

నిన్నటి మానసిక జ్వరాన్ని మోసుకొని
ఊరేగు

ఎందుకు దాని వెంట పడతావో
అది కొరకరాని కోయ్యని తెలిసీ
కన్నీళ్ళని కాల్చేసిందని తెలిసీ

అదీ మనుషుల చెప్పు చేతల్లో
ఉండేదే కదా….!
హ… హ… హ… హ… హ …

అంత శక్తని,ఇంత శక్తని
తరతరాల తరలి వచ్చే దివ్య శక్తని
శకశకాల నుంచి సాగుతున్న
బుకాయింపు
ఇక ఈ జన్మకు ఏం తెలుసు కుంటావు లే …

ఎన్ని రంగుల్లో రంగులు కలిపి
అనేక రకాల పూలని తెంపి
వెన్నెల నక్షత్రాలను కోసి
పత్రహరిత కాలాన్ని ముగ్గులు నింపి
చెమ్కీ రాత్రుల్లని
మీగడ పగల్లని మురిపించి

అన్ని అవయవాలని పక్కకు నెట్టి
గుండెని మాత్రమే గుభాళింప చేసి
ఎన్నిసార్లు
ఎన్నిసార్లు

నీ రక్తపు కాంతి మీద
మసినీళ్ళు చల్లి
మళ్ళీ మళ్ళీ కొత్త మొగ్గల
పునరుత్పత్తి బీజాల కోర్కెల్ని నిమరటం కోసం
ఎన్నిసార్లు
ఎన్నిసార్లు

పుండు పుండై కలవరిస్తావు …

సవాలక్ష పులకింతల్లో అదీ ఒకటి.

పులకింత కోసం

వాకిలి — Mon, 17 Dec 2012 20:51:39 +0000

వరండాలో గాలిని పలకరిస్తూనే
కుడి ఎడమల వీధి వెంట గాలిస్తుంటా …
ఎవరైనా మిత్రుడు
నాకోసం వస్తాడని
కొంత జీవితాన్ని కానుకగా తెస్తాడని …

వేపపండును చప్పరిస్తూ
చెట్టు మీది తొండ నిశ్చింతను గమనిస్తూనే
గేటు దగ్గర కంటి శకలాన్ని
నిలపటం మాత్రం వదలను

నా బాల్యాన్ని పిల్లిగుంత లేయించే
మిత్రుడో…
నా చిలిపి హార్మోనుల కాలేజీ తెగింపును
మరో సారి తెరమీదికి తీసుకోచ్చే
సహవాసి ఎవరైనా వస్తుండవ చ్చని …

ద్వారం దగ్గర చూపులు
అనుకోకుండానే దిక్కుల్ని
జల్లెడ పడుతుంది .

ఒంటరితనం ఒకటే గుస గుస
నిశ్శబ్దం చిటపటలు

కొన్ని అసాధ్య సందర్భాల్ని
ఊహలు పూరించినట్టు
ఎండిపోయిన మనసు మూలల
మిత్రులు మాత్రమే తడపగలరు

ఎవరైనా వస్తూ వస్తూ
నవ్వుల ద్రావకంతో
నా కళ్ళనిండా భవిష్యత్తు ను
నింపి పోతాడనుకుంటా .

మనసు కు కూడా
కొంత ఆత్మ స్పర్శ కావాలి
మంచుతో తడిసిన పలుకురాయిలా
ఒళ్లంతా జిళ్ళు మనాలి .

…ఎవరొస్తారు?…
అందరూ ప్రపంచ చక్రాల కింద
నలిగినా ఆత్మీయతను శుభ్రం చేసుకుంటూ
కుట్టుకోవడంలో నిమగ్నమైనారేమో ..!

…ఎవరొస్తారు?…
మినుకు మినుకు మంటున్న
నక్షత్రాలు రాలతాయని
దోసిలి పట్టుకుని నిల్చున్నట్టున్నారు.