వాకిలి » పూర్ణిమా సిరి

రేపటి నిన్నలో…

వాకిలి — Thu, 06 Jun 2013 22:27:29 +0000

మనసు ఎడారిని తలపించింది
అల్లుకున్న ఊహలన్నీ ఆవిరైనట్టు
జ్ఞాపకాలన్నీ సంకెల తెంచుకున్నట్టు

ఏంటో ఎటుపోతున్నాయో
తలపుల రహదారులు
ఆరని ,అంతుచిక్కని అనలానికి
నన్ను సమిధను చేస్తూ

అప్పుడెప్పుడో ఉబుసుపోక
చెప్పుకున్న పిట్టకథ వెక్కిరిస్తోంది

చెట్టు నువ్వని నీడ నీ జ్ఞాపకమని
భావుకత వల్లించిన మనసుకి
ఆనీడ జాడే లేని మొండి గోడ వెక్కిరించింది

ఎన్నివసంతాలైనా చిగురించని
ఆ మోడు నేలకొరిగితే
మరి తపనల తలపులనే కానీ
నిన్ను చూడలేనని మనసు
నీ జ్ఞాపకాలని వేలివేయమంది

నిను వెలివేసి నేను ఒంటరినవ్వనా??
ఎన్ని రకాలుగా వివరించినా
అనునయించినా,అర్థించినా
వినని మనసు జ్ఞాపకాలతో
అలాగే ఉడికిస్తుంది ఊరడిస్తుంది

అంతులేని ఈ వింత ఆటలో
ఒక్కోసారి సమిధనై
అనునిత్యం జ్వలించే జ్వాలనై
ప్రేమాంబుధిలో ఓ తుంపరనై
తుంపరలతో నిండిన వర్షపు చెమ్మనై
ఏ క్షణానికాక్షణం నన్నిలానే
ఓలలాడనీ రేపటి నిన్నలో…

బంధాలు కొన్ని!

వాకిలి — Thu, 21 Feb 2013 17:04:24 +0000

ఎదురింటి గోడకు ఎగబాకిన మనీప్లాంట్
పలకరిస్తుంది ప్రతీ ఉదయం
అది చిగురు వేసినప్పుడల్లా
నాలో ఒక పరవశం!

రోజూ ఆవేళకు వచ్చి
కబుర్లాడే గువ్వపిట్ట
ఏనాడైనా వేళ తప్పితే
ఏమైపోయిందోనని
ఒక కలవరం!

మా ఖానిగీరు బడి నానుకొని పూచే
బొండు మల్లె చెట్టు ఇప్పుడెక్కడన్నా కనపడితే
బాల్యనేస్తాన్ని చూసిన
ఓ ఆనందం !
ఒట్టి కాళ్ళతో నేల మట్టి అంటగా
తడిపొడి నేలపై తిరుగాడుతుంటే
ఇంకా వెంటాడుతుంది చిన్నప్పుడు
చేతికంటిన ఆ మట్టిబొమ్మల సహజ పరిమళం !

నేస్తాల్లారా! మీ అనురాగం నిరుపమానం
మీ స్నేహం అపురూపం!

కానీ ఒకటి చెప్పనా !
మీరు సాటి మనుషులు కానందుకు
జీవితానికి ఒక తెలీని సౌకర్యం

మిమ్మల్ని చూసి హాయిగా నవ్వే
పెదవికి ప్రశ్నలెదరవవు
మీరు నాకేమవుతారని..??.

ప్రేమగా తాకే చేతుల
చేతలని చికాకుపెట్టవు
మీరు నాకెలా చనువని…??

ప్రతీ బంధానికి
పేరుండాల్సిన దౌర్భాగ్యం
నామకరణం లేని
బంధుత్వం లేని
అనుబంధాలంటే
సమాజానికి అభద్రతాభావమేమో
అందుకే చెప్పలేని భీతి లోకానికి

స్వచమైన అనుభూతిని
పేర్లతో పరిధులు గీస్తూ
ఈ లోకానలాగే బతకనీ…
స్నేహాల్లారా..
మనమిలాగే ఉందాం…

రేపోకనాడు నేను
నీటి చుక్కనై నేల రాలి
తీగన ఆకునవుతా
కొమ్మన పువ్వునవుతా
పిచ్చుకకు గింజనవుతా.

కనీసం నీ పేరైనా అడగలేదు..

వాకిలి — Thu, 21 Feb 2013 16:59:33 +0000

ఎలా ఉన్నావో

మళ్ళీ నీ నవ్వు నేను

చూడగలనో లేదో

కనీసం నీ పేరైనా

నేనెప్పుడు అడగలేదు..

అమ్మకాలలో

ఆపూట తీరిక లేకనో

అసలు అమ్మకాలే లేకనో

ఇంత తిండైనా తిన్నావో లేదో

పొట్ట చేత్తో పట్టుకొని

పట్టణానికి బయలెల్లిన నువ్

నీ వాళ్ళను చూసి

ఎన్నాలైందో

టీవీలో వార్త చూసి

నిన్ను పోల్చుకోవటంలో

ఎంతటి క్షోభననుభిస్తున్నారో

నీవాళ్ళు నా సాటి మనుషులు ..

అవును మనలాగే

ఈ ఘటనా రచకుడు

మనిషే అంటావా?

ఏ రక్తం తో చేసాడో

ఏ మట్టి ముద్దలో

ఆ వైషమ్యాల ఊపిరిని

ఏ విధంగా ఊదాడంటావు

ఆ విధాత

నిజంగా విధాతే చేసాడందామా?

ఇప్పుడే వచ్చేస్తా

ఏం తేను నీకోసం

అక్కడన్నీ చవక

చెబుతూ వెళ్ళిన తనకి

తన ఊపిరి ని

పదిలంగా తెమ్మని

తనులేని వేళ

కనుల చెమ్మ ఆరదని

రద్దీ స్థలాల్లో

ప్రాణాలు చవకేనని

తెలియలేదాయే..

అవును మనలాగా

ఇవన్నీ తెలీకే

జరుగుతున్నాయంటావా?

మూలం తెలుసుకోలేనంత

మాయేమిటో

ప్రాణం తీసేంత

మర్మమేమిటో

చేసినవాడికైనా

చివరికి మిగిలేదేమిటో ??

చెక్కిళ్ళు తడపని కన్నీరు

మాటలుగా మారని

ఆలోచనల ఉప్పెన

చెబుతూనే ఉన్నాయి

ఇది ఊహించని ఉల్కాపాతమా

చేసినవాడు ఏలియనా

కాదే మతి తప్పినా మన వాడే

ఇప్పుడున్నది ఓకే ఒక ప్రశ్న

ఎలా జరిగిందని కాదు

ఇంకెన్ని ఏండ్లు ఇలా

ఇప్పుడు ఏం చేద్దామనే బేతాల ప్రశ్న?

***

హైదరబాద్ అంటే ఒక నగరం మాత్రమే కాదు, భిన్న సంస్కృతులు పూచిన పాదు. అనేక అనుబంధాల కూడలి. ప్రేమకి సంకేతం. మనిషికీ మనిషికీ మధ్య విరిసే స్నేహానికి ప్రతిరూపం. అలాంటి హైదరబాద్ మన కళ్ల ముందే మరో రూపం దాల్చడం…ఇది భరించగలమా? బాధ పడుతున్నాం సరే, ఇంకేమీ చేయలేమా? ‘తలపోత’లో మీరూ భాగం పంచుకోండి. మీ ఆత్మీయ నగరం గురించి మీ సంవేదనల్ని నలుగురికీ చెప్పుకోండి. నాలుగు శతాబ్దాల ప్రేమ పూరిత చరిత్రని గుర్తుచేయండి. ఈ రక్తపు మరకల్ని తుడిచేయండి. -సం.

Soul-mate

వాకిలి — Thu, 07 Feb 2013 20:39:39 +0000

ఉన్నట్టా? లేనట్టా?

1.
కొన్నిసార్లు తడిని అనుభూతి చెందేలోపే
తాకిన నీటి తుంపర ఆవిరైపోతుంది

ఏమో పొడిబారిన హృది ఉంటేనే గానీ
తగిలిన తడి సాంద్రత తెలీదేమో..

కోల్పోయే స్థిమితం శక్తి ఉంటే కదా..
పొందగల తెగువ ప్రదర్శించటానికి ..

ఐనా పొందటానికేమి కొత్తగా లేదనుకున్నప్పుడు..
మరి కోల్పోవడానికేముంది కొత్తగా..

అనుకోవడమే ! అంతా అనుకోవడమేనా?
అనుకోవడంలోనే ఉందంతా!?

పొందడము
కోల్పోవడము
క్షణిక అనుభూతేనా!?
మరెందుకిదంతా??

2.
నువ్వోస్తావా అసలు
నా నువ్వు ఉన్నావా అసలు
నమ్మకం లేక కాదులే
నమ్మేంత అనుభవం లేకనే ఈ తిప్పలు

వస్తే…
వస్తు వస్తూ…
నాకు నేను కనిపించని
కాసిన్ని క్షణాలు తీసుకురా..

నువ్వు నేనుల నుండి
బయట పడేసే
బంగారు క్షణాన్ని మోసుకు రా..

అన్నీ ఆశలే కదూ
నువ్వెలా ఉండాలో
చెప్పే ఆంక్షలే కదూ

సరే మరి
నువ్వు రామాకు !

నువ్వు వద్దు..
నీ తలపు వద్దు

తక్షణం ఆక్రమించిన స్థలిని
భేషరతుగా ఖాళీ చేసిపో

అడగటాలు,అలగటాలు లేని
అద్భుతస్థితి లో వీడ్కోలు చెప్పి వెళ్ళిపో..

అవును..
వీడ్కోలు చెప్పాలంటే
నువ్వుండాలి గా

రావాలని ఆశిస్తున్నానంటే
నువ్వక్కడ లేనట్టేగా

ఆత్మసఖుడా !
మరి ఇంతకీ

నువ్వున్నట్టా??
లేనట్టా??

-పూర్ణిమా సిరి

(శ్యామల కల్లూరి)

Soul-mate

At times by the time you experience

The moisture the shower that touches you evaporates

Who knows, unless you know a dry heart

You cannot understand the depth of that moisture

Unless you have a heart and a balanced mind to lose

You cannot take the risk to gain

If you think there is nothing more to gain

What is there to lose afresh?

Think about it, feel it?

It is all in the way you think and feel

If both losing

And gaining are

Transitory experiences,

What is all this about?

Will you come at all

Are you, my you, there at all?

Not that I don’t believe

Only I don’t have enough experience to believe?

If you are coming

Bring with you

All those moments when I cannot

See myself!

Bring that one golden moment

Which can bring us out of the trap-

The gap between ‘you’ and ‘me’!

All these are hopes, no?

And demands,right?

They dictate

How you should be!

Okay then,

Don’t come!

I don’t want either you

Or the thought of you!

Just leave immediately, unconditionally,

The space that you have occupied.

Bid me farewell

In the wonderful state

Where neither request nor anger

Has any place!

But… you should be there

To bid farewell

If I hope for your presence

Does it not speak of your absence?

My soul-mate

Tell me

Do you exist at all or not?

- Poornima Siri

Translated by: Shyamala Kallury

ఉన్నట్టా? లేనట్టా?

వాకిలి — Thu, 17 Jan 2013 17:22:25 +0000