గాయాల తాలూకు మచ్చల్ని తడిమి
ఎర్రగా పండిన నీచేతి మైదాకు కలల్ని
జోరుగా కురిసిన వాన సుట్టం
వెళ్తూ వెళ్తూ తోడు తీసుకపోతది

పేరుకుపోయిన దుక్కపుమంచు పొరల్ని
తొలగించుకున్నంక
వేళ్లసందుల్లోంచి జారిపోయే
గతకాలపు పీడకలల ఉశికెధారల్ని సంతర్పణం జేసినంక
యాష్టపడని సుతిమెత్తని ఎండపొడలో
నిలువెల్లా తడ్వడానికి
ఒక కొత్త పొద్దును కలగన్న రాత్రి
ఈ ఇంటిని ఖాళీచేయాల్సిన సమయమొచ్చిందని
రేపటికి తనను తాను
దానంచేసుకుని తప్పుకుంటది

Painting: Annavaram Srinivas

ఈడ నిత్తెం యుద్ధమే…
తకరార్ బెట్టుడే దెల్వనోల్లు
కయ్యానికి సై అన్న సైనికులైన్రు !

గావురాల ప్రేమలు
గంజికి ఏడుత్తాంటె
ఖాయిసుపడ్డ మన్సులు
నెగట్ల ప్యాలాలై ఏగుతాంటె
ఉప్పిడి ఉపాసం బతుకులు
నూరుగాని రాయి మీద కక్కుబెడ్తాంటె
దెశమంతులమని …
కట్టమీదగూసోని
ఎంటికెలీరబోసుకుని
పబ్బతిబట్టినమని.. ఈరేషమేత్తాంటరు

లగుదొర్కితె లగ్గమేనని
ఉట్టిమీద ఊరేగుడేనని
ఊరంత సాటింపేషి
అరుగుమీద కూసోని ఆరిందెనని
మూడు ముచ్చట్లకు ముప్ఫై యాటలు నర్కి
మూలకున్న కుండ
ముచ్చెమటలుబోత్తాంటె
ముక్కుమీద ఏలేసుకుంటరు

సోడు నూకలు లేకున్నా
నిండుకున్న గుమ్మి మీద
ఊరబిశికెను ఆలనియ్యనని
కత్తికి కంకణంగట్టి పెద్దిర్కమంటరు

ఎంత తూర్పారబట్టినా
తాలుగింజలేనని ఎరుకైనా
కల్లంల కాంటబెట్టిచ్చి
అప్పులోని చెప్పుకింద
సుట్టబట్టబెట్టి
న్యాలసూపులేసుకుని
దూలానికి దోతిగట్టి
మిడిగుడ్లేసుకుని
మిట్రమిట్రజూసుకుంట ఉయ్యాలూగితె
బారసాలైనంక…
బంతిలగూసుండబెడ్తరు

చింతచిగురు రుశిమర్గిన నాల్కెలతో
గంజిలో తొక్కును నంజుకతినేటోల్లు
నపరింత పంచుకునుడే తెల్శినోల్లు
ఆరుద్ర పురుగంత మెత్తని మనసున్నోల్లు
పురాగ ఇసిరెలు లేని గుడిసె గుండెలు
కమస్కం నాజాతి మూలవాసులు
తల్లడమల్లడై గిడ్సబారిన బత్కులమీద
పొగిలి పొగిలి ఏడ్సుకుంట ఆగమైనోల్లు
గిప్పుడు…
తౌటంబెట్టుకుని
మూలాల్లోకి తవ్విపోసుకుంట
పతారలేని బత్కుల్ని
అతారగా ఎక్కుపెట్టిన
తెలంగాణ అస్తిత్వపు నిషానీలైన్రు!

దినాం…
ఒక్కగోడకే ఒక పక్కే సున్నమేత్తరు
చేతికిచ్చిన కాయితం ముక్కను
తిర్లమర్లదిప్పి సూడనియ్యరు
పానాలు కిందమీదైనా..
ఆయే..పాయే అయ్యేట్టున్నా
ఎలుగుపడ్డ ఇసిరె మీదికి సుత సూపు ఆననియ్యరు

నీడలు…
బరువెక్కిన గుండెలతో
కండ్లల్ల దీపాంతల ఒత్తుల్ని ఎక్కిత్తయి
తునాతునకలు జేషి
ఎల్తురును తూర్పారబట్టి చీకటి రాజ్యమేల్తాంటది

కొండెక్కిన మనిషి దిగొచ్చేనాటికి
కలత నిదురలో..
సగం కాలిన కలలతో
తీరని కోర్కెల కమురువాసనతో
కూసాలు ఇడ్వని నాగుంబాములు బుసలుకొడుతాంటయి

నిజాల నిప్పుకణికెల మీద పొర్కనెగేషి పొగబెట్టితె
కండ్లమంటేషం ఒళ్లంత కాలబెట్టినంక
పాలకంకుల గింజల్ని ఒలిషి పావురాలకు పచ్చులకు తినబెడ్దమంటె
సొప్పబెండ్లు దొరకని కరువున్నదని కతలల్లుతరు

ఇస్త్రీ మడతల జేబుల్లో పెళపెళమని కరుకు కాయితం తళతళమెరుస్తూ ఊరిత్తాంటె
డొక్కలెండిన పేదల పేగుముడుతల్లో మెతుకుల జాడ దొర్కబట్టిద్దామని డేగకళ్లతో దేవులాడుతరు

కూశికూశయిన పానాలు కూలబడితె
బత్కుల్ని కుల్లబొడ్శి
చిల్లంకల్లంజేషి
చీకటి పురాణాల చీరనేషి బాగోతాలాడుతరు

నెత్తురు
ఒత్తుల కుండల నీళ్లలెక్క మసులుతాంటది
కొర్రాయి మర్రేసుకుంట
చిట్టుపొయ్యి వేదాంతంజెప్పుకొత్తది
ఎందుకు తండ్లాడుతానవ్ బిడ్డా ?
గిదైతే.. ఇచ్ఛంత్రంగాదు సుమా అని!

గలగలలాడే చెల్లని సత్తుపైసల గొంతుకలు మూగబోతయి
కళకళలాడే రూపాయిని గతచరిత్రపు పునాదులపై నిల్పి పట్టంగట్టినంక
అంతర్జాతీయ అంగట్లో మారకపు మాంజాతో కరెన్సీ నోట్ల పతంగిని ఎగరేషినంక

నిండైన నీళ్లపట్వలు పటుక్కున పల్గిపోతయి
బతుకంటే పల్గిపోయే నీటిబుడగలని ఎరుకైనంక
గోసలువడ్డ పెయిల మబ్బులపిట్టలు రెక్కల్నిసాపి ఎగిరిపోయినంక

తరతరాల ఆలోచనల గూనపెంకలు ఇరిగిపోతయి
ఇత్తునం బద్దలయ్యే సప్పుడుతో నరాలు చిట్లినంక
షిలుంబట్టిన నెత్తురు నొసట్ల తిలకంబొట్టుబెట్టినంక

బత్కు నీళ్లసుక్క
గడియల్నే ఆవిరైపోతది
ఇద్దరి నడ్మ ఊపిరి సెగలు
పొగలు గక్కినపుడు.

మబ్బుల్నే నడిసొచ్చే ల్యాత ఎండపొడ లెక్క
నిప్పుల తట్టల్ని మోసే పగటాల్ల లెక్క
సల్లని మాపటాల్ల లెక్క
గాయిగాయి తిరిగే రాతిరి గాలి లెక్క
మూసిన గుప్పిట లెక్క
గుడ్లకాయ బుక్కనిండ పోసుకున్నప్పుడు మర్రని నాల్కె లెక్క
కొచ్చెని ముల్కు అరికాళ్లల్ల దిగబడ్డప్పుడు సమ్మని మూల్గులెక్క

కోపంలో మందలిత్తె
పచ్చగడ్డి భగ్గుమన్నట్టు
ప్రేమతో కావలిత్తె
ఎన్నముద్ద కరిగినట్టు

ఏ గడియకు ఆ గడియ
షానా కొత్తగా… షాన్ గ
ఆత్రంగ ఆవురావురుమన్నట్టుంటది
ఆమెతో… ఆ ముత్తెంతసేపు.

ఒక్కసారి కళ్లు మూసుకుని
పెళ్లాం బిడ్డల దల్సుకుని
లేని ధైర్నం కూడబలుక్కుని
మొగులుకు, న్యాలకు నడ్మ ఊగిసలాడుతూ
పొట్ట కూటి కోసం కల్లులొట్టి నింపుతడు

కల్లు ఒడ్సుకుని
పానాలు అరచేత పట్టుకుని
ఈ పూటకు గండం గట్టెక్కిందనుకుంటడు
ఎంత ఒడుపుగ ఎక్కుతడో
అంతే ఇగురంగ దిగుతడు

కొత్తలు బొంతల పడంగనే
పోరగాండ్లకు ఇంత కూడు దొరికిందని సంబురపడుతడు
ఎంతైనా
బడుగుజీవుని బతుకుసిత్రమే!
గాల్లో.. ముట్టిచ్చిన దీపమే!!