ఎర్రటి ఆలాపనతో మొదలై
పచ్చని అడివిపాట గుండెదాక పాకినట్టు
వేపచెట్టుకి అవ్వచీర
జోల పాటై వూగాడినట్టు
పొద్దు మరలా వూరేగివచ్చినట్టు
కిటికీరెక్కపై కిచకిచలాడేది

ఏమో ? ఎలా జోడుకట్టేదో ?
చూరుకి కంకులజడలా తోడుగా అల్లుకొనేది
గింజగింజలో భావాన్ని వెతుకులాడేది
నేలమీద బంగారు పొట్టులా నైరూప్య చిత్రమయ్యేది

ఏమో ? ఎలా ఓ ప్రపంచమయ్యేదో ?
వసారాగుండెలో జననమయ్యేది
నిన్నటినీ రేపటినీ కలిపే క్షణాల వంతెనయ్యేది

ఏమో ? ఎలా ఓ వేదనయ్యిందో ?
అద్దం మీది బొట్టుబిళ్ళల్లో వెతుకులాటయ్యింది
ఉనికి రహస్యాన్ని విడమరచని సంభాషణయ్యింది

ఏమో ? ఎక్కడ దారితప్పిందో ?

ఇప్పుడు
కిటికీ పాట గాలి ఏడుపై
వసారా చిరిగిపోయిన చిత్రమై
అద్దం గాజుపలకై
జీవితం మాయమౌతున్న ఓ మాటై..

ఏమో ? ఎక్కడ దారితప్పిందో ?
అంతరిస్తున్న మనిషితనంలా..