వర్షాకాలపు వాగులో చేరిన ఎర్రెర్రని ఒండ్రునీటి కొంగ్రొత్త మట్టిరుచిలాంటి వాసన పద్యం.
ములుగర్ర పొడిస్తే ,నెప్పిని ఓరుస్తూ సాళ్ళుతప్పక నడిచే ఎద్దు అనుభవంలా
కెర్లిపడే ,మెలిపెట్టే బతుకును వడబోసి వొంపి అక్షరాల్లోకి ఎత్తడమే పద్యం.

నీలోకే ఇంకుతూ , ఎగుస్తూ
మాటల్లో,ఊహల్లో ఉక్కిరిబిక్కిరవుతూ ఒకలాంటి కోర్కెతో వేడెక్కినట్లు
ఒళ్ళంతా సెగగా మారినట్లుండే అనుభవం పద్యం.
ఎక్కడో దూరాన్నే ఉండి, చేరువగా ఉన్నట్లు అన్పించే
ఊరు,వాగు,కొండ,డొంక,దుఃఖం,సంతోషం,బాధ,భరోసా పద్యం.

గొంతులో ఏదో ఉండచుట్టుకుపోతూ బయటికీ రాలేక
లోపలే ఉండిపోలేక నిన్ను నీకే కొత్తగా అనుభవంలోకి వొంపే బొక్కెన పద్యం.
నీ కొనవేళ్ళ మీంచి రాలుతూ ,నిన్ను నీకే
సరికొత్తగా పరిచయంచేస్తూ అక్షరాలా నీ తలపుల బొమ్మల్లాగే
అచ్చంగా రూపుకట్టే అచ్చెరువు పద్యం.

కళ్ళు మూసి తెరిస్తే నువ్వో పద్యం.
కదిలితే,మెదిలితే,కన్నీళ్లు పెడితే,ఉద్వేగపడితే,గాద్గద్యమైతే
కలిస్తే,చరిస్తే ,వెక్కిపడితే,వెక్కిరింతలుపొతే పద్యం.

పద్యం ఒలకడం అంటే మరేమో కాదేమో, జీవితం ఒలకడమే !

(మొదటి ముద్రణ: 13వ ఆటా మహాసభల జ్ఞాపక సంచిక, జూలై 2014)

మాటలన్నీ పగిలిపోయి ,కరిగిపోయి
అర్ధాలన్నీ చెదిరిపోయి,బెదిరిపోయి
భావాలన్నీ కనుమరుగైపోయినప్పుడు
మాటల్ని కొత్తగా నేర్చుకునేందుకు ఒక నెలవుండాలి

కోర్కెలు అంతరించి ,దేహం ఒట్టి పుల్లైనప్పుడు
ఊహలు అరిగిపోయి మనసు ఉత్తి డొల్లయినప్పుడు
దారులన్నీ మూసుకుపోయి చిమ్మచీకటి మాత్రమె మిగిలినప్పుడు
మళ్ళీ కొత్తగా మొలిచేందుకు
ఒక్క పలకరింపు చినుకైనా మిగిలుండాలి

గతంలోకి ,భవిష్యత్తులోకి లోలకమై వేలాడుతున్న వర్తమానంలో
లుంగీ బనీనును మోస్తున్న ఒకానొక ఆకారంలా కాక
నెలవారీ జీవితమై విసిగి వేసారిపోయే చెల్లింపుల బిల్లుల్లోంచి
అర్ధరహితంగా ముఖాలమీంచి జారే చిరునవ్వులలోంచి
వ్యూహాల ఉత్తి సందర్భాలలోంచి
నీవేప్పుడైనా ప్రవేశించగలిగే నీదనే నిజమైన జీవితం ఒకటుండాలి

కనీసం
గూటిలోకి దూరేముందు టపటపా కొట్టుకునే
పక్షి రెక్కల ఒడుపులా
జీవితాన్ని ఒడుపుగా చేరుకోగలగాలి
పారుతున్న నీళ్ళను చేతుల్తో కళ్ళిగొట్టి,తేర్చి దోసిళ్ళతో
నీళ్ళను నోటికందించి దాహం తీర్చుకున్నట్లు
మిగిలిన దాహంలోంచి దేహాన్ని సేదతీర్చాలి
చిప్పిల్లే చిల్లుల్లోంచి పిండి విసిరేసిన మైనపుముద్దలాంటి
తేనెపట్టు మీద చివరిగా విలపిస్తున్నతేనెటీగలాంటి దేహంలోంచి
అవశేషమే నిజమైన ప్రాణవంతజీవితమన్నట్లు ఎదగాలి

నీలోకి ఇమిడిపోయి రగిలిపోయి నీకులా నువ్వు మిగిలిఉండేందుకు
ఎక్కడైనా ఒక చోటుండాలి ,ఊరుండాలి
కనీసం ఒక్క మనిషైనా మిగిలి ఉండాలి