నెలల పిల్లాడు మెత్తగా చెంపలు తాకుతున్నట్టు తగులుతుంది గాలి. నీటిలో తన ప్రతిబింబంపక్కనే విక్రం ప్రతిబింబం ఓలలాడుతూ తరంగాలతో కలిసి కలల రాగం ఒకటి బాణీ కడుతున్నట్టుగా ఉంది. ప్రియ తదేకంగా నీటినే గమనిస్తుంది. విక్రం చేతిలో ఒక చిన్న గులక రాయి నీటిలోకొదుల్తూ “ఏంటి, నవ్వుకుంటున్నావు?” అనడంతో సర్దుకుని “నవ్వేనా?” అని మందహాసంతో కళ్ళు విప్పారుస్తూ చూసింది. తీర్చి దిద్దిన కనుబొమ్మల కింద తడి మెరుస్తున్న కళ్ళను విక్రం ఒక రెండు సెకన్ లలోనే జీవితమంతా సేద తీరినట్టుగా చూసాడు.”ఏదో గుర్తుకొచ్చి…” అని మందహాసంతో విక్రం అరచేతిని తన చేతిలో దాచుకుంది.

ఉత్తుంగ ప్రవాహంలో
విసురుగా ఒడ్డు చేరిన చెట్టు కొమ్మను
పచ్చటి రామ చిలకలా వాలు!
ఎగురుతూ క్షణం సేద తీరడానికైనా…
మళ్ళీ చిగురించడానికి
సరిపడ్డ ప్రాణం
నాలో ఉందనుకోడానికి
అది చాలు !

***

ఆ రోజు తన కారు పార్క్ చేస్తున్నప్పుడు పొరపాట్న వెనుక ఉన్న బైక్ ని గుద్దే సరికి అది పడిపోయింది. కంగారుగా దిగి అటు ఇటు చూసింది. సెక్యూరిటీ గార్డ్ తీక్షణంగా చూస్తున్నాడు ప్రియను. ప్రియ అపాలజిటిక్ గా చూసినా అతని గుండె కరగినట్టు లేదు.

” భయ్యా ! యే గాడీ కిస్కా హై ? ”

” ముఝే క్యా మాలూం…కోయి బందా అంధర్ షాప్ మే చలే గయా ” హైదరాబాదీ ఉర్దూ ర్యూడ్ నెస్ ధ్వనిస్తుంది. ‘ కార్ ఉన్న వాళ్ల పట్ల ఒకప్పుడు గౌరవం ఉండేది. ఈ రోజుల్లో అదో కంటెంప్ట్ అయిపోయింది ‘ అని నిట్టూర్చి ” ఆప్ యే బైక్ నై ఉఠావోగే క్యా ? ” కొంచెం భీరుత్వాన్ని కప్పుకుంటూ కటువుతనాన్ని ప్రదర్శించింది. ” క్యా మా… దేఖ్ కే రక్నా హై నా…” అని టోపీని పక్కన పెట్టి బైక్ ఎత్తి, ఉన్న చోట పెట్టాడు. ‘ అచ్చా… ఈ బైక్ ఆయనొస్తే చెప్పు ఆ హేండిల్ కు కొంచెం డేమేజ్ అయినట్టుంది . నేను లోపలే షాప్ లో ఉంటా ” అని గబాల్న అనేసి షాప్ లో దూరింది.

పెద్ద షాప్. బ్రాండెడ్ షో రూం. ఒక ఐదు మంది కస్టమర్లు ఉంటారేమో. ఏ.సీ పిల్ల తెమ్మెరలా తాకుతోంది. నిశ్శబ్దంగా సేల్స్ జరిగిపోతున్నాయి.

అక్కడే టై కట్టుకుని ఉన్న ఓ సేల్స్ బోయ్ తో “హలో ఎక్స్ క్యూజ్ మీ…” అనడంతో చేతిలో షర్ట్స్ మడతపెడుతున్నాడేమో ఆపేసి, వెనక్కు తిరిగి ప్రశ్నార్థకంగా చూసాడు.

“ఎక్స్క్యూజ్ మీ… నాకు ఫార్టి టూ సైజ్ షర్ట్ కావాలి” అనింది.

తన చేతిలో షర్ట్స్ ను చూస్తూ, మళ్ళీ తన మొహాన్ని ఎగాదిగా చూస్తూ అన్నాడు “బట్… ఇవి ఫార్టీ సైజ్ అండి”

అమాయకంగా ఉన్న వాడి మొహం చూసి ‘తిక్కలోడు రా బాబు’ అనుకుని, “పర్లేదు. అవి అక్కడే పెట్టి 42 చూపించు” అనింది.

వ్యంగ్యం తగిలినట్టుంది. కనిపించీ కనిపించని స్మైల్ గమనించే లోపు వెనక్కు తిరిగి 42 సైజ్ షర్ట్స్ అన్నీ ఒక్కొకటి తీసి చూపించాడు.
ఒక్కో షర్ట్ గురించి ఎక్స్ప్లెయిన్ చేయడం మొదలు పెట్టాడు.

“ఇది రింకిల్ రెసిస్టెంట్ క్లాత్ అండి. ఈ దేశంలో మొట్టమొదటిగా ఈ కంపనీనే అడ్వాన్స్డ్ సైంటిఫిక్ మెథడ్స్ లో మెనుఫేక్చర్ చేస్తుందండి. రింకిల్ డెన్సిటి అనేది ప్రధానమైన ఇండికేటర్. ఇప్పటి వరకు అతి తక్కువ రింకిల్ డెన్సిటీ పెరామీటర్ ఉన్న క్లాత్ ఇదేనండి. ఇది కంపనీ ఇండజినస్ గా తయారు చేస్తుందండి. ఇంపోర్టెడ్ కంటెంట్ అసలు లేదు ఇందులో. ఇది త్రీ హండ్రెడ్ కౌంట్ క్లాత్ అండి. దానితో స్మూత్ నెస్ బాగొస్తుంది. పైగా ఎండాకాలమైనా చలికాలమైనా, మన హైదరాబాదు వెదర్ కు బా సూట్ అవుతుంది” చెప్పేస్తూ వెళ్తున్నాడు.

ఇంకో షర్ట్ తీసి చూపిస్తూ అన్నాడు
“మీరు ఈ ఫిట్ చూడండి. ఇందులో ప్రతి స్ట్రై ప్, ఇంకో స్ట్రైప్ నుండి, ఎక్కడ కూడా, ముందూ వెనకా, హేండ్ కఫ్స్ వద్ద గానీ డీవియేట్ అవ్వదు. స్టిచ్ అయినట్టు కూడా మీకు తెలీదు, ఎంతో దగ్గరగా గమనిస్తే తప్ప. ఎర్నాకులంలో స్పెషల్ స్టిచింగ్ సెంటర్ ఉందండి కంపనీకి. అది ఐ.ఎస్.ఓ సర్టిఫికెషన్ ఉన్న సెంటర్ అండి. సో మీరు కాన్ఫిడెంట్ గా స్టిచింగ్ క్వాలిటీని మిగతా కంపెనీలకంటే బెటర్ అని నమ్మొచ్చు”

‘ఈ సేల్స్ మేన్ ఎవరో కాని మరీ ఎక్కువ ఇన్ ఫర్మేషన్ ఉంది ఈయన దగ్గర. ఏదైతేనేం తన లాంటి క్వాలిటీ ఫ్రీక్స్ కు సరిపోతాడు’ అని మనసులోనే అనుకుని లైట్ పింక్ రంగు షర్ట్ మీద, గోధుమ రంగు స్ట్రైప్స్ ఉన్న షర్ట్ బాగా నచ్చి చేతిలో తీసుకుని, పైన తడుముతూ” మీరు ఈ షో రూం లో ఇదే మాట, వేరే షో రూం లోకెళ్ళినా ఇదే మాటే చెప్తారు. ఎన్నాళ్ళయ్యింది ఇక్కడ జాబ్ చేయబట్టి?” అని ఫేబ్రిక్ పైన చూపు తిప్పకుండానే సాలోచనగా అడిగింది.

“జస్ట్ ఇప్పుడే నండి. మీరు ఎక్స్క్యూజ్ మీ అన్నప్పట్నుండి” అన్నాడు.

టక్కున తలెత్తి చూసింది. కొంచెం అలర్ట్ అయ్యింది. ‘ఈ మగ పురుగులకు, ఏ ఉద్యోగం చేస్తే ఆ ఉద్యోగస్తుడని గుర్తుండదు, మగాళ్ళు అని మాత్రమే గుర్తుంటుంది’ అనుకుని మొహం ప్రశ్నార్థకంగా పెట్టి “ఏంటి? ఎక్స్క్యూజ్ మీ? “ అంది. తాను మొహం చిట్లించినట్టు ప్రియకు అనిపించింది.

“లేదు. ఫస్త్ టైం ఎక్స్క్యూజ్ మీ అని పిలవడానికి ఐదు నిమిషాల క్రితం, ఇదో!… టై కొత్తది ఒకటి తీద్దామని లోపలకొచ్చి షర్ట్ కోసం టెంప్ట్ అవుతుంటే మీరొచ్చి షర్ట్స్ చూపించండి అన్నప్పుడు” ప్రియ గబుక్కున బ్లష్ అయిపోయింది.

‘ముందే డౌట్ వచ్చింది సేల్స్ మేన్ ఇంత కళగా ఎలా తయారై ఉన్నాడా అని. అంత అనర్గళంగా వివరిస్తుంటే ఏదో తొలిచినప్పుడన్నా ఎంక్వైరీ చేసి ఉండాల్సింది… ఛ’ అనుకుంది.

గబుక్కున “సారీ అండి“ అనేసి షర్ట్ తీస్కొని కౌంటర్ దగ్గరకు వెళ్ళి పోయింది. బిల్లు కట్టేసి, క్రెడిట్ కార్డ్ పర్సులో జాగర్తగా పెట్టుకుని, బయటకొచ్చింది.

సెక్యూరిటి గార్డ్ అదే గర్హనీయమైన చూపులు చూస్తున్నాడు. “కోయీ అయే క్యా?” అడిగింది.

“నై మేడం” బదులొచ్చింది.

“అచ్చా. ఠీక్ హై. ఇదుగో…” అని చేతిలో ఒక యేభై పెట్టి కార్ వేపు వెళ్ళింది. కార్ దగ్గరకెళ్ళి కీ పెడుతున్నప్పుడు వెనక నుండి సెక్యూరిటీ తనకు వినిపించేట్టు పిలిచాడు “మేడం, యే సార్ ఆగయే!”

తను వెనక్కు తిరిగి చూస్తే సేం కేరక్టర్ మళ్ళీ. అడుగుతున్నాడు సెక్యూరిటీ ని “క్యా హువా? ఏమయ్యింది?” అని.

తను వెంటనే దగ్గరకెళ్ళి “సారీ అండి. నే కార్ పార్క్ చేస్తున్నపుడు చూస్కోలేదు. మీ బైక్ కు తగిలి కింద పడిపోయింది. అదుగో హేండిల్ కొంచెం ట్విస్ట్ అయ్యింది.” అని గబా గబా మాట్లాడి గిల్ట్ ఫీలింగ్ నంతా వదిలించేసుకోవాలని చూసింది.

పూర్తి నవ్వు చూసింది అతని మొహంలో. జుట్టు పాపిట పెట్టుకుని దువ్వుకుని ఉన్నాడు. ఒత్తుగా ఉండి, ముందు నుదురు మీద కనుబొమ్మల వరకు సామ్రాజ్యాన్ని ఆక్రమించుకోవాలి అన్నట్టు జారినట్టుంది. నలుపుకు గోధుమ రంగుకు మధ్యలో అతని కాంప్లెక్షన్ ఉంది.

***

” నేను అంతో ఇంతో నలుపే కదా ! నీకెలా నచ్చానబ్బా ! అందునా నీవు అంత క్వాలిటీ ఫ్రీక్ వు ” అన్నాడు విక్రం. పది రోజుల వెనక్కు తేలుతూ వెళ్ళిన మనస్సును , మళ్ళీ ప్రస్తుతం లోకి లాక్కు వచ్చింది. చేతిని వదలకుండా అంది ” నాకు ఫెయిర్ కాంప్లెక్షన్ ఉన్న మగాళ్ళు ఇంగ్లీష్ సినిమాలో విలన్లలాగా అనిపిస్తారు ” అంది. అమాయకంగా చూస్తూ ” ఏంటో …అదో కాంప్లెక్స్ నాకు అంతే ” అంది. ” పోనీలే, తమిల్ సినిమా విలన్ లకు ఈ మాత్రం కితాబన్నా దొరికింది ” అన్నాడు విక్రం చిరుదరహాసాన్ని కప్పి పెట్టుకుంటూ.
విక్రం చెవుల పక్కన చక్కగా ట్రిం చేసిన విస్కర్స్ నే గమనిస్తోంది ప్రియ.

విక్రం పర్ ఫెక్షనిస్ట్ లా అనిపిస్తాడు ఒక్కో సారి. కన్విన్స్ కాకుండా ఏ పనీ చేయడు అని ఈ కొద్ది రోజుల్లో తనకు తెలిసింది. కన్విన్స్ అయ్యాక ఫ్లెగ్జిబిలిటీ పోకుండా బిహేవ్ చేస్తాడు. ఎవరు తప్పు చేస్తున్నా మొదట అర్థం చేసుకోడానికే చూస్తాడు. ద్వేషం అన్న విషయాన్ని దగ్గరకే రానీవడు.

***

రెండో రోజు చిన్నాన్న తన పర్సనల్ లోన్ గురించి వాకబు చేయమంటే విషయం కనుక్కుందామని బేంకుకు వచ్చి , మళ్ళీ విక్రం కళ్ళకు దొరికిపోయింది.

“ అదేంటి ! సేల్స్ మేన్ జాబ్ రిజైన్ చేసి, ఇక్కడ చేరారా ? “ అని అడిగింది, కళ్ళల్లో లేని సీరియస్ నెస్ ను తెచ్చిపెట్టుకుంటూ.
అదే సీరియస్ మొహం తో “ అది టెంపరరీ అండి. ఐదు నిమిషాలు చేసి చూసాను. బానే ఉంది. ఆరో నిమిషం కు మోటివేషన్ కనిపించలేదు “ అని గడ్డం ను ప్రియ వేపు ఎత్తి ఊపుతూ అన్నాడు.

ఏదో అనబోతుండడం తో , విక్రం చప్పున ఆపేసి “ నేను ఇక్కడ లోన్ డిపార్ట్మెంట్ కు మేనేజర్ ను “ అన్నాడు. మళ్ళీ అందుకుని “ ఇది ఉత్తిత్తి ఉద్యోగం కాదు. నిజం జాబే. ఇదుగో నా ఐడెంటిటీ కార్డ్ “ అని గబుక్కున చూపాడు.

ఆ తర్వాతి రెండ్రోజులు వాళ్ళ చిన్నాన్న పర్సనల్ లోన్ విషయం లో, ఎలిజిబిలిటీ కండిషన్స్ రిలాక్స్ చేసి, దగ్గరుండి లోన్ సేంక్షన్ అయ్యేలా చేసాడు. ప్రియ కృతఙతా పూర్వకంగా ఫీల్ కాకుండా ఉండలేకపోయింది. అరవై రెండేళ్ళ వృద్ధుడికి, ఏ బేంకూ లోన్ ఇవ్వ లేని పరిస్థితుల్లో విక్రం చొరవ లేకపోతే పని అయ్యుండేదే కాదు. తను గ్రాడ్ యుయేషన్ లో ఉన్నప్పుడు నాన్న చనిపోయాక, కన్న కూతురిలా పెంచిన చిన్నాన్న కిడ్నీ ఆపరేషన్ కు డబ్బులు జమ అయ్యేవే కాదు. ప్రియకు, విక్రం ఏదో ఎక్స్ ట్రా ఇంటెరెస్ట్ తీసుకున్నట్టనిపించింది. లోన్ పేపర్స్ సైన్ చేస్తున్నప్పుడు మొహమాటం లేకుండా అడిగింది.

“ ఏంటి ? “ అని

“ ఏమి ఏంటి ? “

“ అదే ఏంటి ? “

“ ఆ ఏంటీ ఏంటో చెప్పండి “

“ ఐ హోప్ యు ఆర్ నాట్ ట్రయింగ్ టు హిట్ ఆన్ మి “

“ అందుకే ఈ హైదరాబాద్ రీజియన్ లో యంగెస్ట్ మేనేజర్ అయ్యాను కాబోలు “

ఇక ప్రియకు ఏమనాలో అర్థం కాక ఇబ్బందిగా నవ్వేసి “ మీకు కాఫీ అయినా ఆఫర్ చేసి నన్ను విముక్తురాలిని చేసుకుంటా “ అంది.
ఎదుటి మగాడు ప్రతి ఒక్కడు , తమను ఏదో రకంగా ఫ్లర్ట్ చేయాలని చూస్తున్నారనో, ఏదోలా దగ్గరవ్వాలనే ప్రయత్నం చేస్తున్నారనే పేరనోయియాతోనే మరింత దగ్గరౌతారన్న విషయం గమనించుకోరు. ఇక ముఖ్యంగా , నిజాయితీ గా ప్రవర్తించే మగాళ్ళ విషయం లో బాగా డిఫెన్స్ లో పడ్డాక, ముందుకెళ్ళకుండా ఉండిపోవడం కష్టమౌతుందని అర్థమయ్యే లోపు, ప్రియ మరుసటి రోజు కాఫీ షాప్ లో విక్రం తో కలిసి కాఫీ తాగుతుంది.

ఎన్నో కబుర్లు, ఎన్నో రాజకీయాలు, ఎన్నో దృక్పథాలు, ఎన్నో మంచి మాటలు మది గడప దగ్గర విక్రం ను కూర్చోబెట్టాయి. ఫ్రతి రోజు , ఆఫీసు అయ్యాక కాఫీ తాగుతూ కబుర్లు చెప్పుకోవడం పరిపాటయ్యింది. నాలుగో రోజో, ఐదో రోజో – కాఫీ షాప్ లో గొడవ మరో మెట్టుకు తీసుకెళ్ళింది ఇద్దరి పరిచయాన్ని….. కాదు అనుబంధాన్ని!

ఈవ్ జీజింగ్ సాధారణమే…కాని విక్రం హేండిల్ చేసిన తీరు తనను విక్రం గురించి మరింత ఆలొచింప జేసేలా చేసింది
కాఫీ షాప్ నుండి బయటకు అడుగు పెట్టిన ప్రియకు పక్కనుండి విజిల్ వినిపించింది. వెనకాలే వచ్చిన విక్రం కు కూడా వినిపించింది. ప్రియ పట్టించుకోకుండా ముందుకెల్తుంటే , మళ్ళీ వాడెవడో చిల్లరగా విజిల్ వేసాడు.

విక్రం గబుక్కున వాడినాపాడు. వాడు నిర్లక్ష్యంగా తలెగరేసి, పక్కనున్న ఇద్దరి మిత్రుల వేపు చూసి నవ్వాడు. అందరు ఇరవై ఏళ్ళ లోపు వాళ్ళే.

” మీ విజిల్ ?! ” విక్రం ప్రశ్నార్థకంగా అడిగాడు.

” నాకు వినిపించలేదే ? ” జవాబొచ్చింది.

విక్రం తలూపి వెళ్ళిపోమన్నట్టు చూసాడు. ప్రియ, విక్రం వెనుక నుండి చూస్తుంది.

రెండడుగులు కూడా వేసాడొ లేదో వాడు, విక్రం విజిల్ వేసాడు. వాడు చివ్వున తల తిప్పి చూసాడు.

విక్రం ఎక్స్ప్రెషన్ లేకుండా మొహం పెట్టుకుని ఉన్నాడు. వాడు విక్రం దగ్గరికొచ్చి ” బాస్, ఏంటీ రిటార్టా ? ” అంటూ కాలర్ పైకెత్తుతూ అడిగాడు.

వెంటనే విక్రం , ప్రియ వేపు తిరిగాడు. ” మై డియర్ వ్యూయర్స్ ! you must have seen how males behave when a woman is alone at a coffee shop. Now , we are taking you to another place like…… a movie theatre “ అని చాలా సేరియస్ గా అనడం తో ప్రియకు కంఫ్యూజన్ పెరిగింది ‘ ఏంటి ఈ పెద్ద మనిషి ఏం జేస్తున్నాడు? ‘ అన్నట్టు మొహం పెట్టింది.

వాల్లళ్ళో ఒకడడిగాడు ” ఏం చేస్తున్నావ్ బాస్? ”

విక్రం మొహం మొత్తం నవ్వుతో నింపుకుని చేయి కలుపుతూ ” థేంక్యూ ! we are shooting a social experiment on eve teasing from Zee TV. Look there… ” అంటూ వాడి భుజం తడ్తూ ప్రియ మెడలో పెండెంట్ చూపించి ” That is the camera and , by the way, the show is scheduled for telecast tomorrow prime time …it will be fun…watch it ” అన్నాడు నవ్వు మొహం చెరిగిపోనీకుండా.

విక్రం మొహం లో కళింగ రాజ్యాన్ని సమూలంగా తుద ముట్టించిన కరవాలపు అంచులా కాన్ ఫిడెన్స్ తల తల మెరుస్తుంది. కురుస్తున వెన్నెల్లో తుఫాను మెరుపులా విక్రం పెదాల మీద నవ్వుంది. విక్రం కనురెప్పలకు దీపాల ఒత్తులు తోరణాలు కట్టినట్టుగా ఉన్నాయి.
వాళ్ళ మొహాల్లో పేనిక్ క్లియర్ గా కనిపించింది. ఒకర్నొకరు తోసుకుంటూ , మొహాలకు కర్చీఫ్ కప్పేసుకుని వాళ్ళ కార్లలోకి దుంకి పరిగెత్తించారు.

నిజానికి , ఇది చాలా చిన్న సంఘటనే. చాత కాని యూత్ లో మేకపోతు గాంభీర్యం ఉంటుంది. ఇలాంటి పెట్టీ థ్రెట్స్ కే అల్లకల్లోమైనట్టు అయిపోతారు. ఆ తర్వాత , ప్రియ తో విక్రం చెప్పిన మాటలు , విషయం పై తనకున్న అవగాహనను ఎక్ష్క్స్ ప్రెస్ చేసిన విధానం, మెచ్యూర్ద్ గా అర్థం చేసుకున్న విధానం విని ప్రియ మనసులోనే విక్రం ను దగ్గరకు లాక్కుంది.

” మన దేశం లో సుమారు ఇరవై కోట్ల మంది యంగ్ మెన్ ఉంటే, అందులో , ఇలా ఇంకా ఫేమిలీ మీద, తల్లి తండ్రుల మీద పడి బతుకుతూ ఆత్మ గౌరవం లేకుండా ఉన్న వాళ్ళు , అందులోనూ బాగా డబ్బున్న కంఫర్ట్ కూడా ఉన్న వాళ్ళు, పట్టణాల్లో ఉన్న వాళ్ళు ఐదు శాతం కంటే తక్కువుండొచ్చు. అంటే వీళ్ళ జనాభా మన మొత్తం దేశ జనాభా మీద చూస్తే ఒక శాతం కన్నా బాగా తక్కువ. మరి వీళ్ళ బారిన పడే ఆడవాళ్ళ శాతం పది శాతం ఉంటుందేమో ! దానర్థం మన దేశ జనాభా మొత్తం మీద సగం మంది ఆడవాళ్లైతే, రోజుకు ఒకడికి దొరకాల్సిన వాళ్ళు అందులో పది శాతము – ఇంచుమించుగా ఐదు మంది అన్న మాట. ఎంత వర్క్ లోడ్ ఉంటుంది ఇదే పని మీద ఉంటే వీళ్ళకు ? “ జుట్టు కొంచెం నుదుటి మీద నుండీ పైకి తోస్తూ అన్నాడు “ ఇక్కడ గమనించాల్సిందేమంటే , ఇంత పెద్ద వర్క్ లోడ్ ను వీళ్ళు రొటీన్ చేసేసుకున్నారు. హేబిచువల్ టీజర్స్ గా ఉండి నెక్స్ట్ మోమెంట్ మర్చిపోవాల్సిన పరిస్థితి. అందుకే మెకనైజ్ చేసేసుకోవాల్సిన పరిస్థితి ఉంది వాళ్ళకు. వీటిలో కొన్ని అత్యాచారాల కింద కన్ వర్ట్ అవుతాయి. ప్రస్తుతానికి , ఆ పరిస్ఠితుల్లో , అంత వల్నరబిలిటీ లో మనం లేము కాబట్టి అంత దూరం తర్వాత ఆలోచించుదాం “ ప్రియ సాలోచనగా తల ఊపడాన్ని గమనిస్తూ కంటిన్యూ చేసాడు.

“ ఇంటికెళ్ళాక , వీళ్ళలో అందరూ వాళ్ళ కుటుంబాలతో మామూలు జీవితం నడిపే పరిస్థితే ఉండొచ్చు… వీళ్ళను నిర్భయ కేసులో ముఖేష్ లా ఎక్స్ట్రిమైజ్ చేసి చూసి ప్రతి వ్యక్తి తప్పుకు ఆ వ్యక్తిని మాత్రమే నిందిస్తే, ఉరిశిక్ష ఉండడం లెజిటిమేటే ! “ ప్రియ విక్రం ఏం చెప్పదల్చుకున్నాడో అర్థం చేసుకుంటుది. చాలా ఫోకస్డ్ గా వింటుంది. విక్రం తన హస్తాలను ప్రియ ముందు కదుపుతూ మాట్లాడుతుంటే, పొడవాటి అతని వేళ్ళు తన మనసుకున్న కాన్సంట్రేషన్ ను మిస్ అవ్వకుండా చూస్తున్నాయ్.

విక్రం ముగించే టోన్ తో ఇలా అన్నాడు ” ఇలాంటి సాధారణ ప్రొఫైల్ ఉన్న వాళ్ళకు సోషల్ షేమింగ్ సరిగ్గా సరిపోతుంది. ఇక ఫేస్ టూ ఫేస్ గొడవ పడితే, వాళ్ళకు ఒకటి తగిల్తే నాకు రెండు తగలడం తప్ప లాభం ఏమీ ఉండదు. ” అని మృదువుగా , సెలయేర్లు దాటి వెతుక్కుంటూ వచ్చిన ఓ అడవి గాలిలా నవ్వాడు.

***

మనిషి చేసిన ఏ తప్పునైనా ఎక్స్ట్రా పొలేట్ చేసి ఊహించుకుని ద్వేషించడం సులభమే. మన మెదడు మన ఇష్టం. అది ఎలా అర్థం చేసుకోడానికి కంఫర్టబుల్ గా ఉంటే అలా అర్థం చేసుకుంటుంది అనుకుంటారు కానీ కాన్షియస్ గా దాన్ని ఇం ఫ్లు యెన్స్ చేసి మరీ బేలెన్స్డ్ గా ప్రాక్టికల్ గా ఆలోచించడం అందరికీ వారనుకున్నంత సులువుగా అలవడదు.

ఎక్కడో పాల పిట్ట కూస్తోంది. అక్కడక్కడ రెండు మూడు జంటలు, ఫేమిలీస్ కలిసి నగర జీవితానికి దూరంగా శీతాకాలపు గాలులల్లో చల్లగా నిదరోతున్న హిమాయత్ సాగర్ జల సౌందర్యాన్ని హృదయం తో జో కొడుతూ ఆనందిస్తున్నారు.

” టైం అయ్యింది . వెల్దామా ? ” విక్రం అనడం తో , విక్రం పొడవాటి వేళ్ళ మధ్య ఇరుక్కు పోయిన తన క్రింసన్ రంగు వేసుకున్న గోళ్ళనే చూస్తూ అంది ” మ్మ్… ”

ఇద్దరికీ తెలుసు ప్రశ్న తో పాటు , సమాధానం కూడా భరించలేనిదే!

***

కారు నడుపుతుంది కాని , రియర్ వ్యూ మిర్రర్ లో విక్రం గ్లాసెస్ సర్దుకుంటూ బైకును నడపడాన్నే చూస్తుంది. అద్దం లో విక్రం ను చూసిన ప్రతి సారి, అలజడి ఒకటి మదిలో మెదులుతుంది.

కారులో లేవేండర్ పర్ ఫ్యూం మనసులో అలజడిని సముదాయించలేకపోతుంది.

విక్రం ను విడిచి తిరిగి ఇంటి ముఖం పడుతున్నందుకు కాదు. తనను తాను కన్విన్స్ చేసుకుని సూర్యను పెళ్ళి చేసుకున్నందుకు !! తన అంచనాల కే దొరక్కుండా తాను ప్రవేశించిన బాటలో ఇలా పయనిస్తున్నందుకు!!

సూర్య మంచి వాడు. స్త్రీ అంటే గౌరవం కలిగిన వాడు. ప్రజాస్వామికంగా కుటుంబాన్ని నడపాలని కోరుకునే వాడు. తన మావయ్య వాళ్ళ నాన్న కమ్యూనిస్ట్ పార్టీలో స్టేట్ లెవెల్ స్థాయిలో కొలీగ్స్. ప్రగతి వాద భావాలతో పాటు చదువరి, తెలివైన వాడు , బాగా సెటిల్ అయిన వాడు కాబట్టి ప్రియకు మేచ్ బాగుంటుందని మావయ్య సజెస్ట్ చేసాడు. వెంటనే బాబాయి చొరవ తీస్కొని, సూర్య తో పెళ్ళి చూపులు ఎర్పాటు చేయడం , నిశ్చితార్థం ఫిక్స్ చేయడం , ఇంకొ మూడు నెలల్లో పెళ్ళి చేసేయడం అయిపొయింది.

ఐతే సూర్య మంచి తనం లో ఉన్న అనీజీనెస్, అనుభవించిన వాళ్ళకే తెలుస్తుంది. తనకు ఐస్ క్రీం కావాలంటే, పది సార్లు చెక్ చేసుకుంటాడు. రెండు మూడు సజెషన్స్ ఇస్తాడు.వాటి లో తననే ఎన్నుకోమంటాడు. తాను ఎన్నుకున్న వాటిపై ఫీడ్ బేక్ ఇస్తాడు. ఫైనల్ గా తెచ్చి చేతిలో పెడతాడు. ఈ లోపు ఐస్ క్రీం ను తినాలనే ఎమోషన్ ఒకటి చచ్చిపోతుంది. తాను డ్రెస్ కొనుక్కోవాలని తీసుకెల్తే అన్నీ బాగున్నాయంటాడు, అన్నీ బాగోవంటాడు చివరికి తనను డిసైడ్ చేసుకోమంటాడు. మొదట్లో సరదాగా, అప్పుడప్పుడు ఎక్జైటెడ్ గా, సంబరంగా ఉండేది. మరి అది కొత్త పెళ్ళి కూతురు కుండే ఇన్ సెక్యూరిటి వల్ల కావాచ్చేమో తెలీదు. రాను రాను గమనిస్తే సూర్యకు తాను గొప్ప ప్రజాస్వామిక వాది అని ప్రూవ్ చేసుకోవడం లో చాలా శ్రద్ధ ఉన్నట్టు గమనించింది . అందులో తన ఆనందం తో నిమిత్తం లేదు అనే విషయం లీలగా అర్థమయి రాను రాను బల పడింది. ఎన్ని సార్లు ఆలోచించింది ఈ విషయం గురించి?! తాను ఆఫీసు నుండి అలసి వస్తే కాఫీ తానే తయారు చేస్తాడు కాని తన చేతి తో కాఫీ ఇవ్వడం లో ఎమోషన్ ఉండదు. ప్రో గ్రాం చేసినట్టు మంచి తనాన్ని ప్రదర్శిస్తాడు. ఆఫీసులో చిరాకు ఎక్కువైనప్పుడు మాత్రం అసలు ఇరిటేషన్ బయటకొస్తుందేమో , బాగా అరిచి పాడేస్తాడు. మళ్ళీ ‘ సారీ ‘ ఎప్పుడో అప్పుడు చెప్తాడు. సూర్య తనను మిగతా మగాళ్ళలా బాధ పెట్టడు. కాని తనకు ఆనందం ఎందులో ఉందో అది మెకనైజ్ చేసేసాడు అని ఆలస్యంగా గమనించింది. తాను అందంగా ఉంటుందని తెలుసు. ఎప్పుడన్నా కొత్త ఫేషన్ వేర్ కొన్నప్పుడో, తన గోళ్లకు మంచి పాలిష్ వేసుకున్నప్పుడో, లేదా కొత్త చెప్పులు వేసుకున్నప్పుడో అందం గురించి మాట్లాడాల్సి వస్తే ‘ శ్రమైక సౌందర్యం ‘ అని ప్రస్తావిస్తూ నిర్వీర్య పరుస్తాడు. భార్య అందాన్ని అప్రీషియేట్ చేయడం కూడా సంఘ సేవలా చేసేసాడు. గట్టిగా ‘ తనకు ఈ డ్రెస్ నచ్చింది ఇదే కొను ‘ అని పట్టుబడితే, అతనిలో మంచి తనానికి ఏవన్నా మార్కులు తక్కువ పడ్తాయా ? ఓ సారి సూర్య ఆఫీసు నుండి లేట్ గా వచ్చినప్పుడు , కలిసి భోంచేద్దామని వెయిట్ చేస్తే , చాలా హడావిడి చేసాడు ‘ ఒక ఆడది మా ఇంట్లో ఇలా మొగాడి కోసం తన ఆకలిని త్యాగం చేయడం తనకు వెగటుగా ఉంటుందని ‘ మొహం మీదే అనేసాడు. ‘ ఏం ? నెలలో ఒక ఐదారు రాత్రులు తాను ఆకలి మర్చి తన భర్త కోసం వేచి చూస్తే, ఆయనలో మంచి తనం అగ్ని పరీక్షకు గురౌతుందా ? ‘ అని ఎన్నో సార్లు అనుకుంది.

సూర్య ప్రేమను ప్రజాస్వామికంగా ఉండాలనే ప్రెషర్ లో ఉంటాడు. చిన్న తప్పులను ఎక్కువ ఊహించుకుంటాడు. భర్త చెడ్డవాడైతే ఎవరికైనా కంప్లెయిన్ చేసి అర్థం చేయించవచ్చు. కానీ ఈ యాంత్రిక మంచితనం ఎంత చెడ్డగా ఉంటుందో ఎవరికీ చెప్పుకోలేని నిస్సహాయత తనది.
వాళ్ళ నాన్న, అప్పుడప్పుడు ఇంటికి వచ్చి స్త్రీల అభ్యుదయం గురించి తనతో మాట్లాడి, తన కొడుకు గురించి గర్వ పడి వెళ్ళి పోతూ ఉంటాడు. వాళ్ళ ఇంట్లో కూడా ఏదో గిల్ట్ అవాయిడ్ చేయడానికి , అందరూ మంచి తనం పాటిస్తున్నట్టు ఉంటారు. సూర్య వాళ్ళ అమ్మ మాదేవి తప్ప. మాదేవి ఆంటీ ఇతర మనుష్యుల తో సంబంధం లేకుండా, ఎవరి అభిప్రాయాలతో పేచీ లేకుండా తన పనిలో తాను నిమగ్నమై ఉంటుంది. టైం దొరికితే టీ వీ పెట్టుకుని ఒక్కతే తెలుగు మ్యూజిక్ చానెల్ లో పాటలు చూస్తూ ఉంటుంది. మొదట్లో ఆమె ఓ తరహా అనుకుంది. ఐతే సూర్యాను దగ్గరగా చూసాక, ఆమెలో తను కనిపించ సాగింది. అది ఊహించుకుంటేనే తనకు భయంగా ఉంటుంది. ఓ ఆరునెళ్ళు గడిచాక – రాత్రుల్లు ఎవరో కౌ బాయ్ దొంగలు ఇంటి మీదకు దాడి చేసి అంతా ఎత్తుకు పోతున్నట్టు, తను మాదేవి ఆంటి మాత్రం పక్క పక్కనే కూర్చుని టీ వీ తదేకంగా చూస్తున్నట్టు, గుమ్మం బయటే సూర్య వచ్చిన వాళ్ళకు అటెన్షన్ లో నిటారుగా నిలబడి కీ ఇచ్చిన బొమ్మలా సెల్యూట్ చేస్తున్నట్టు ఇలా ఏవో అర్థం పర్థం లేని కలలు వఛ్ఛేవి. అప్పుడప్పుడు ఏదోలా మనసు కష్టం చేసుకుని , సూర్యతో సార్ట్ ఔట్ చేసుకుందామనుకునేది. ఆలస్యంగా తెలుసుకుంది – తాను కూడా ఈ ప్రోటోకాల్ లో మునిగిపోయిందని, సమస్యలను సహజంగా ఎలా సార్ట్ ఔట్ చేసుకోవాలో బుర్రకు తోచనంత దూరం తాను జరిగిపోయిందని.

ప్రేమ ప్రజాస్వామికంగా ఉండడం ముఖ్యం కాదు. ఆర్ధ్రంగా ఉండడం ముఖ్యం. ఏదో ఒక సారి, ఎవరో ఒకరు కాసేపు మనసు నొప్పి పెట్టుకుంటే , మనుష్యులు దూరం కారు కాని, ఆర్ధ్రత లేకపోతే మాత్రం కలవలేనంత దూరం అవుతారు. మళ్ళీ కలుద్దామనుకున్నా ఎడారిలో వేసిన విత్తనం లా ఎప్పటికీ మొలవలేరు.

***

ట్రాఫిక్ సిగ్నల్ వద్ద ఒకటే హోరు. కొంచెం తెప్పరిల్లి ప్రియ సీ డీ ఆడియో ప్లేయర్ లోకి తోసింది. అద్నాన్ సామి సాంగ్స్ నెమ్మదిగా మృదువుగా వినిపిస్తున్నాయి కాని, ప్రియ మనసులో కార్ వెనకే వచ్చిన విక్రం ఎక్కడికెళ్ళాడొ తెలీక కలిగే ఆరాటం మాత్రం అనాథలా ఆమె మనసునే చూస్తూ ఉంది.

తానింత వరకు , తనకు పెళ్ళైన విషయాన్ని విక్రం వద్ద దాచి పెట్టింది. పేపర్లలో ఎన్నో చదివింది. ఆఫీసుల్లో, ఫ్రెండ్స్ వద్ద ఎన్నో వినింది. ఇదో ‘ అక్రమ సంబంధం ‘ అవ్వబోతుందని లేదా అయ్యిందని తెలుస్తుంది. ఆ పదం లో, ఆభావం లో ఉండే గుండె కోత ప్రియ కు తన మృత దేహాన్ని తనే మోస్తున్నట్టుగా ఉంది. చేసే తప్పు నిజాయితీతో చేస్తే ఫేస్ సేవింగ్ ఉంటుందా ?! అసలు ఎలా చేసినా తప్పు తప్పే కదా ?! పొరపాట్న చేసినా తప్పే కదా ?! సమాజం అంగీకరించని విధానాలకు, వ్యక్తిగత స్థాయిలో సమర్థించ గలిగే కారణం ఉండడం ఒప్పుకోదగ్గదేనా ?!

తన విషయం చెబ్దామనే ఇందాక ఎంతో విల విల లాడింది కాని , విక్రం మౌనం తనకు ఏదో అడ్డుకట్ట వేసింది. ఉన్నంత సేపు విక్రం మౌనాన్ని ఒక సంగీతం లా వినింది. ఒక అపురూప గంధర్వ గానం లా ఆ నిశ్శబ్దం లో పరవశించింది. అందుకే దాన్ని ధ్వంసం చేసి అలజడిని సృష్టించాలని అనిపించలేదు. మనసొప్పక గొంతు దాక వచ్చిన మాట ను వెనక్కు నెట్టేసింది.

***

విక్రం లో ఉన్న ఆ ఊహించని నిశ్శబ్దానికి కారణం ఏంటో, ఆ నిశ్శబ్దం లో ఉండే అల్లకల్లోలం ఏంటో తెలిసేది. అప్పుడన్నా వాళ్ళిద్దరూ ఒకే రాగం లో శృతి కట్టిన రెండు వేర్వేరు పాటలని తెల్సుకునేది.

ఇద్దరూ ఒకే ఆత్మ సంఘర్షణ చేస్తున్నారనే విషయం అతనికొక్కడికే తెలుసునని ,అసంతృప్తి కెరటాలతో ఇంట్లోకి అడుగు పెడుతున్న ప్రియను విక్రం దూరం నుండే నిస్త్రాణంగా పరికిస్తున్నాడని ప్రియ గమనించుకోలేదు – ప్రతి రోజులానే!

**** (*) ****

ఆ రోజు సమ్యక్ రెడ్డి కి తాను కూర్చున్న వేదిక తనకు జన్మ ప్రసాదించిన దేవదూతలతో నిండిన పర లోకంలా ఉంది.

డయాస్ మధ్యలో సమ్యక్ పక్కన విలియం థాంసన్ ఆసీనుడై ఉన్నాడు. తెల్లటి కోటు వేసుకుని , ఎరుపు రంగులో మెరుస్తున్న చర్మం , తెల్లగా కాంతులీనుతున్న వెంట్రుకలతో ప్రత్యేకంగా అగుపిస్తున్నాడు. అతని వెనుక సుమారు 150 మంది తెల్ల కోట్లు వేసుకుని నిమ్మళంగా ఆసీనులై ఉన్నారు. మెడ మీద నుండి వాలుతున్న స్టెతస్కోప్ లు వరుస మొత్తానికి వేసిన ముగ్గు లాంటి డిజైన్ లా ఉంది. డాయస్ మీద పడుతున్న ఫ్లడ్ లైట్ల వెలుగులో ఆ ప్రదేశమంతా కొత్త కాంతులీనుతుంది.

ఇంటర్నేషనల్ మరియు నేషనల్ మీడియా , ప్రభుత్వ అధికారులు, ప్రజలు, డాక్టర్లతో నిండి ఉంది. థాంసన్ మైకు చప్పుడుతో హాలంతా ‘ పిన్ డ్రాప్ సైలెన్స్ ‘ లోకి మారిపోయింది. ఇంగ్లీష్ లో థాంసన్ ఉపన్యసించడం మొదలు పెట్టాడు.

“ప్రపంచం లో 1950 ల లో మొదటి మానవ అవయవ మార్పిడి జరిగాక, ఆ తర్వాత ఆ తర్వాత ఎనభై సంవత్సరాలు గడిచాక భారత దేశం లో మొదటి సారిగా చరిత్ర లో వినూత్న విప్లవ ఘట్టమొకటి చోటు ఏసుకుంది. అది సమ్యక్ రెడ్డి రెండవ జన్మ ! ”

ఒక్క సారిగా హాలు మారుమోగేలా చప్పట్ల శబ్దం !!

చప్పట్ల శబ్దం సద్దు మణిగాక థాంసన్ మొదలు పెట్టాడు .

“మూడు సంవత్సరాల క్రితం అంటే 2027 లో ప్రపంచం లోనే మొట్ట మొదటి ‘ హెడ్ ట్రాన్స్ప్లాంటేషన్ ‘ మిడిల్ ఈస్ట్ లో జరిగింది. ఈ టెక్నాలజీ పురోగతి చరిత్రలో నిలిచిపోయే ఘట్టం. అందుకు … ”

సమ్యక్ రెడ్డి థాంసన్ ను పరిశీలిస్తున్నాడు” ఈ వ్యక్తి నాలా ఎంత మంది మనుష్యులను ఇలా బ్రతికిస్తూ వెల్తాడు ?! ఏభై కోట్ల రుపాయలతో నూటా యాభై మంది డాక్టర్లతో మూడు రోజులు నిరవధికంగా ఆపరేషన్ జరగడం ఎన్ని సార్లు సాధ్యమౌతుంది రాబోయే రోజుల్లో ?!”

ఆడియన్స్ ముందు వరసలో డాడీ, మమ్మీ కూర్చుని ఉన్నారు. ఇద్దరి కళ్ళల్లో అద్భుతమైన ఆనందం డాయస్ పై పడే ఫ్లడ్ లైట్ల కాంతిని ఛాలెంజ్ చేసేలా అనిపించింది.

***

సుఖేందర్ రెడ్డి తెలంగాణా రాష్ట్రం లో అతి పెద్ద ఇండస్ట్రియలిస్ట్. ఎన్నో కష్టాలకోర్చి పైకొచ్చాడని జనాలు చెప్పుకుంటారు. ఒక్కగానొక్క కొడుకు సమ్యక్ రెడ్డి ఎన్నో రోజుల నుండి అరుదైన మల్టిపుల్ ఆర్గాన్ ఫెయిల్యూర్ సిండ్రోం తో బాధ పడుతూ మరణానికి చేరువలో ఉండగా మళ్ళీ ప్రాణం పోసుకున్నాడు . తను సపోర్ట్ చేసిన పార్టీనే కేంద్ర ప్రభుత్వం అధికారం లో ఉండడం తో సుమారు వంద మంది డాక్టర్లను మిడిల్ ఈస్ట్ నుండి , చైనా నుండి , అమెరికా నుండి వీసాలు అరేంజ్ చేసి తెప్పించి ఊహకందని విధంగా ఈ ఆపరేషన్ సక్సెస్ అయ్యేలా పూనుకున్నాడు.

డేవిడ్ రాజు తల్లి తండ్రులు కూడా ఊహించలేదు – తమ బిడ్డ ఇంకో ప్రాణాన్ని నిలబెట్టగలడని, అది చరిత్రలో నిలిచిపోయేలా చేయగలుగుతాడని.

తమ కొడుకు డేవిడ్ రాజు ఒక యాక్సిడెంట్ లో మెడ వెనుక నరాలు చిదగడం తో కోమాలోకి వెళ్ళడం వలన డాక్టర్ లు ‘క్లినికలీ డెడ్’ అని డిక్లేర్ చేసారు.’యుథెనెషియా’ లీగలైజ్ చేసాక ఎన్నో ప్రాణాలకు శాంత విముక్తి కలిగింది. అయితే మొదటి సారిగా అది ఇంకో ప్రాణం నిలబెట్టాడానికి వాడాలని తమ ‘యుథెనెషియా’ అప్లికేషన్ చూసి తమను కలిసి అభ్యర్థించాడు సుఖేందర్ రెడ్డి. ధన సహాయాన్ని కాదని తన కొడుకు దేహాన్ని ఏదోలా ఇంకా చూసుకునే ఆనందం మిగులుతుందనే ఉద్దేశ్యం తో ఒప్పుకున్నారు డేవిడ్ రాజు తల్లి తండ్రులు.

డేవిడ్ రాజు తల్లి తండ్రులు మధ్య తరగతి కుటుంబానికి చెందిన వారు. ఆంధ్ర విడిపోయాక ఇక్కడే ఇల్లు కట్టుకుని హైదరాబాదులోనే సెటిలయిపోయారు. వాళ్ళ వంశం లో నగరం వాసన చూసిన మొదటి తరం వాళ్ళది.

***

“సూపర్ ఇంపోజిషన్ ఆఫ్ థాట్స్ ను మనం ఇప్పుడే ఆపలేము. కొన్ని న్యూరాన్స్ ను బాడీ తో పాటు ఇంపోర్ట్ చేయడం వల్ల ఇది జరుగుతుంది. ఇది దైనందిన చర్యల్లో కొంత మేరకు ‘ నాయిస్ ‘ కలుగ జేస్తుంది. బ్రెయిన్ లో తరంగాలు తాకినట్టు గా ఉంటుంది ఈ నాయిస్. ఇందుకోసం స్పెషల్ టేబ్లెట్, అవసరం అయినప్పుడు వాడితే కొంత సమయం లోపు నెమ్మది కలుగుతుంది. ఇంకా అటువంటి సమయాల్లో కాసేపు పాత వాతావరణం లోకి వెళ్ళి వస్తే ఈ తరంగాలు నెమ్మదిగా తగ్గుముఖం పట్టి ప్రశాంతతదొరుకుతుంది.’ పాత ‘ వాతావరణం అంటే డేవిడ్ రాజు కుటుంబ సభ్యులతో అహ్లాదంగా ఐదు నిమిషాలు మాట్లాడినా చాలు! ఒక్క ఐదు నిమిషాలు మాట్లాడ్డం లేదా అతనికి సంబంధించిన వీడియోలు చూసినా సరిపోతుంది. ఈ చిన్న ‘సూపర్ ఇంపోజిషన్’ అలజడి ఒక రెండు మూడు నెలలలో అప్పుడప్పుడు కనిపిస్తూ ఉండి తర్వాత పూర్తిగా మాసిపోతుంది. ఆఫ్టర్ ఆల్! Human life itself is not perfect!’ అని కాసేపు ఆగి థాంసన్ సమ్యక్ రెడ్డి వేపు చూసి “Is it not my dear young reddy?’ అని చిరుదరహాసం తో అడిగాడు.

సమ్యక్ రెడ్డి అదే నవ్వు మొహంతో ‘యస్ డాక్’ అనడం తో మరో సారి చప్పట్లు వెల్లి విరిసాయి ఆ హాల్లో.

***

టై కట్టుకుని “డాడీ! యాం లీవింగ్!” అని చక చక మెట్లు దిగుతున్న సమ్యక్, డేడీ చేతిలో కొత్త కార్ తాళాలు చూసి సంభ్రమం తో మెత్తగా హత్తుకున్నాడు. వాళ్ళిద్దరి స్పర్శలో మౌనం ఏదో కొత్త భాష నేర్చుకున్నట్టుంది.

అమ్మ కూడా తానటే వస్తానని తను కూడా కార్ ఎక్కి కూర్చుంది.

రోడ్డు మిద ప్రయాణిస్తున్నాడో, నీళ్ళ మిద ప్రయాణిస్తున్నాడో తెలీనంత స్మూత్ గా ఉంది కొత్త కారులో ప్రయాణం. మంద్రంగా వినిపించే సంగీతం చెవి పక్కనే ఎవరో తన కోసమే పాడుతున్నట్టు ఉంది. అమ్మ వేసుకున్న పర్ ఫ్యూం సుతారంగా నాసికలకు తగులుతుండగా ఏ సీ చల్ల దనం మనసుకు స్వాంతన కలిగించేలా ఉంది. అమ్మ అప్యాయంగా సమ్యక్ చేతి మీద చేయి వేసి కూర్చుని అద్దం లో బయట చూస్తుంది. బయట ఎండ విరగ కాస్తున్నా కార్ లో వెన్నెల వెలుగులో నైట్ క్వీన్ పరిమళాల మధ్యలో సేద తీరుతున్నట్టు ఉంది. కార్ గచ్చి బౌలి లో ఉన్న ఆఫీసు వేపుగా వెల్తుంది. మాధాపూర్ జంక్షన్ లో రెడ్ లైట్ పడ్డం తో డ్రైవర్ కార్ ఆపేసాడు.

ఎటు నుండి వచ్చిందో తెలీదు. ఒక పిల్ల వచ్చి కొత్త కారు అద్దాల పైన కొట్టి బాల్ పెన్నులు చూపిస్తూ కొనమని అడుగుతుంది.

సమ్యక్ ఆ పిల్లను గమనించాడు.12-13 ఏళ్ళుంటాయేమో. జాకెట్ మొత్తం గుండ్రటి అద్దాలు కుట్టుకుని ఉంది. నడుము కింద నుండి లంగా వేసుకుని ఉంది. చెవులకు పెద్ద పెద్దగా వేలాడే గమ్మత్తైన కమ్మలు పెట్టుకుని ఉంది. వెంట్రుకలు సరి అయిన పోషణ లేక ఎర్రగా పీలగా ఉన్నాయి. అద్దం తలుపు తడుతూ దీనమైన ఎక్స్ప్రెషన్ పెట్టి కొనుక్కోమని అడుగుతుంది.

సమ్యక్ నెమ్మదిగా అద్దం దించాడు. సమ్యక్ అమ్మ వెంటనే ” బాబూ ! వద్దు బాబూ !” అని వారించింది.

“ఏం మమ్మీ ? ” అడిగాడు.

” ఈ కార్ అద్దాలు తెరిసి దాన ధర్మాలు చేయడం ఎవరన్నా చూస్తే బాగోదు నాన్నా ! ”

” అబ్బా ! మమ్మీ ! నీది ఛాదస్తం ”

మౌనంగా ఉండిపోయింది సమ్యక్ వాళ్ళ అమ్మ.

అద్దం దించి ” పాపా ! ఎంతమ్మా !” అని అడిగాడు.తెలంగాణా యాసలో ” ఇర్పై రుపాయ్ల్కొక్టి ” అంది.

20 రుపాయలు చేతిలో పెట్టి పెన్నులు తీసుకోకుండానే అద్దం పైకి వేసాడు.

” మమ్మీ !” కారు కదలడం మొదలుపెడుతుంటే అన్నాడు.” నాకు తెలుసు మమ్మీ అలా నీవెందుకు జాగర్త పడుతున్నావో. బట్….ఆ పిల్ల ఎండలో పెన్నులమ్ముతుంది. నేనిచ్చే చిల్లర నాణేలకు అంత ఆలోచన దేనికి ? మనమేస్తున్నాం అని తెలిసి , దానికి వేసే వాళ్ళెవరుంటారు ? వేయకూడదనుకునే వాళ్ళెవరుంటారు ? అయినా మనమేసే ఈ చిల్లర నాణేలు మనక్కూడా ఉపయోగమే. మనలో ఒక మానసిక భారాన్ని తగ్గిస్తాయి కదా ! ”

” కాదు నాన్న. ఈ టైం లో నీవు నీ ప్రశాంతతకు భంగం కలిగే విషయాలకు దూరముంటే మంచిది”

” ఇండియా…. మమ్మీ !” అని నవ్వాడు. కంటిన్యూ చేస్తూ ” పాపం…ట్రైబల్ అమ్మాయి కూడానూ ” అన్నాడు. “ మమ్మీ ! ఇమేజిన్ చెయ్. ఆ పాప తర తరాలు అడవుల్లోనో కొండల్లోనో బతికారు. వాళ్ళ బాబాయి, వాళ్ళ మేనత్త, వాళ్ళ బావ..ఎవరైతేనేం అందరూ అడవుల్లో పుట్టి పెరిగిన వాళ్ళే. ఈ పిల్ల సాహసం చేసి నగరం లో బతుకు తెరువుకు వచ్చింది. అడవుల్లో ఏం మిగుల్తుంది మమ్మీ ఈ రొజుల్లో ? కనీసం నగరం, వాళ్ళకు అడుక్కు తిని అయినా అందరిలో బతకచ్చు అనే ఈ భరోసా కూడా ఇవ్వకపోతే అది మన మధ్య బతకాలనే ఒక అవకాశం కూడా కోల్పోతుంది. పేదరికం సమస్యగా ఉండదు. ఇక బతికే ఆశ కలిగించే అవకాశాలు మూసుకుపోవడం సమస్య అవుతుంది. ఇక ఆ పిల్ల మనుష్యుల మధ్య బతికే కారణం లేపొతే మళ్ళీ అడవినే నమ్ముకోవాలి. ”

” పేదరికానికి ట్రైబల్ అయితేనేం అర్బన్ అయితేనేం రా…తేడా లేదు ”

” ఉంది ! ” చటుక్కున అన్నాడు.

వెంటనే అమ్మ ” సరే ! ” అని టాపిక్ మార్చడం తో ఆలోచనల స్రవంతి తెగిపోయింది.

***

సుఖేందర్ రెడ్డి ఫోన్ చేయడం తో తన కేబిన్ ముందు ఉన్న విజిటర్స్ ను వెయిట్ చేయమని చెప్పమని పీ యే కు చెపి వాళ్ళ నాన్న కేబిన్ లోకి ప్రవేశించాడు.

” వచ్చిన బిడ్స్ చూసావా ? ” వస్తూనే అడిగాడు సుఖేందర్ రెడ్డి.

” ఆ చూసా ” కుర్చీ లాక్కొని కూర్చుంటు సమాధానం ఇచ్చాడు సమ్యక్.

” ఎన్ని వచ్చాయి బిడ్స్ ? ”

” మొత్తం ఐదు వచ్చాయి. అందులో శివగంగ కన్స్ట్రక్షన్స్ వాళ్ళ డాక్యుమెంట్ లో క్లారిటీ లేదు either on their technical experience or their ability to execute …”

“మ్మ్మ్… లెట్ మి కాల్ చంద్ర రాజు టూ…” అని ఫోనెత్తాడు.

ఫోన్ లో చంద్ర రాజు ను రమ్మని పిలిచాక రిమోట్ తో యే సీ పెంచాడు.

” నీకు యే సీ లో ఉండడం మంచిదని థాంసన్ అడ్వైజ్ …అందుకే ” అని చిన్న నవ్వు తో చంద్ర రాజు రావడం తో ” కం … కం ” అని అన్నాడు.

” చంద్ర ! ఎవరిని ఫైనలైజ్ చేయొచ్చు ? ఇండికేషన్స్ ఎలా ఉన్నాయ్ ? ”

” సర్…..సీ ఎం ఆర్ కన్స్ట్రక్షన్స్ వినోద్ రెడ్డి గారిని ప్రిఫర్ చేయొచ్చు”

సమ్యక్ కంఫ్యూజింగ్ గా మొహం పెట్టి అడిగాడు ” చంద్ర గారు ! మోజస్ కన్ స్ట్రక్షన్స్ ఎల్ వన్ (ఫస్ట్ లోయెస్ట్ ) బిడ్డర్ అన్నారు ?! ”

” అవునండి !…వినోద్ రెడ్డి గారు మేచ్ చేస్తానన్నారు ”

” మరెందుకు ముందే లోయెస్ట్ వేయలేదు ? ” అని కాస్త ఆగి “మోజస్ ను ఇంకాస్త తగ్గించమని చెప్పండి ..I am sure he must be ready to consider ”

” సర్ బిజినెస్ లో ఏవన్నా ఓవర్ ఎక్స్ పెక్టేషన్స్ ఉండడం నార్మలే కదండి. but if we give a chance to reconsider price by Vinod Reddy…he is in ”

చంద్ర రాజు 20 సంవత్సరాల నుండి కంపెనీలో పని చేస్తున్నాడు. అమ్మ కు స్వంత అక్క అయిన మాదేవి పెద్దమ్మ, రాజు లకు చెందిన పెదనాన్నను ప్రేమ వివాహం చేసుకుంది. పెదనాన్నకు వాళ్ళ దూరపు బంధువు అవ్వడం వల్ల, ఆయన సిఫారసు మీద, కంపనీలో అకౌంట్స్ మేనేజర్ గా చేరి బిజినెస్ తో పాటు అంచెలంచెలుగా ఎదిగాడు.

” టెక్నికల్ ఎక్స్పీరియన్స్ క్రైటీరియా ఏం పెట్టారు ? ”

” టెక్నికల్ క్రైటీరియా ప్రకారం వినోద్ రెడ్డి గారు పన్నెండు ప్రాజెక్ట్స్ చేసారండి of similar size and complexity మోజస్ గారు పది ప్రాజెక్ట్స్ మాత్రమే చేసారండి ”

సమ్యక్ రెడ్డికి చికాకు కలిగింది. ” పదికి పన్నెండుకు తేడా ఎంతండి చంద్ర గారు ? ”

చంద్ర రాజు నోరు విప్పే లోపు సుఖేందర్ రెడ్డి ” ఒక్క నిమిషం ” అని తన మొబైల్ లో ఎస్ ఎం ఎస్ టైప్ చేసి పంపాక చెప్పాడు ” వినోద్ రెడ్డి నాతో మాట్లాడాడు ” అంటూ మొబైల్ టేబుల్ మీద పెట్టాడు. చేతిలో రిమోట్ నొక్కి యే సీ రీసెట్ చేసి ” ఇది ఓకేనా ? ” అన్నాడు.

” ఓకే ఎలా డేడీ ? Please convince me. వినోద్ రెడ్డికి మీ యాక్సెస్ ఉంది. మోజస్ కు తగినంత యాక్సెస్ లేదు. మోజస్ కు కూడా ఛాన్స్ ఇవ్వాలి అనిపిస్తుంది నాకు ”

సుఖేందర్ రెడ్డి టేబుల్ మీదకు కొద్దిగా వంగి చెప్పాడు ” మనకు మోజస్ అన్నా వినోద్ రెడ్డి అన్నా స్పెషల్ ప్రేమ లేదు. మన బిడ్డింగ్ క్రైటీరియా లో బ్రహ్మాండమైన మెరిట్ ఏమీ లేదు. మోజస్ ఇంకో రెండు ప్రాజెక్ట్ లు తక్కువ చేసినా వినోద్ ఇంకో రెండు ప్రాజెక్ట్ లు ఎక్కువ చేసినా ఫరక్ లేదు. We are not planning to build a space craft here” ఓ వేపు తల విదిలిస్తూ అన్నాడు ” వినోద్ రెడ్డి వచ్చే ఎలక్షన్స్ లో ఎం పీ అయ్యే ఛాన్సెస్ ఉన్నాయ్ . మనకు ఆయనతో రిలేషన్ మన అభివృద్ధికే ఉపయోగ పడ్తుంది రానున్న రోజుల్లో ”

సమ్యక్ టేబుల్ కు ఆనుకున్నాడు ” డేడీ ! got you and…. thats fine!.. బట్ నాకు వేరే perspective ఉంది ”

” చెప్పు ” అన్నాడు సుఖేందర్ రెడ్డి.

” మోజస్ లో ప్రాజెక్ట్ ఎగ్జుక్యూట్ చేయడానికి కావాల్సిన సిన్సియారిటీ ఉంది అనే నమ్మకం మెరుగ్గా ఉంది. మోజస్ వ్యాపారం ఎదుగుతుంది.అందుకే పాలిటిక్స్ లోకి వెళ్ళాలని కోరుకోవడం లేదు ”

” మోజస్ ను ఎవరూ తీసుకోరు కూడా ” అన్నాడు సుఖెందర్ రెడ్డి వెంటనే ” మన ఎదుగుదలకు వినోద్ రెడ్డి ఎక్కువ అవసరం. అదొక్కటే ఇక్కడ క్రైటీరియా ఇక ”

” కాదనటం లేదు. Infact వినోద్ రెడ్డి కూడా ఎదగడానికి మనం ఉపయోగపడ్తున్నాం. ఐతే మోజస్ కు ఉపయోగ పడితే ఒక నమ్మకమైన వెండర్ ను లాంగ్ టర్మ్ దృక్పథం తో తయారు చేసిన వాళ్ళౌతాము. మోజస్ కు చిన్న పుష్ అవసరం. అది మనమిస్తామంటే ఇక మనల్ని ఎప్పటికీ వదలడు. వినోద్ రెడ్డి వద్ద ఆ అష్యూరెన్స్ లేదు ”

చంద్ర రాజుకు ఇది తాను కన్విన్స్ చేసే విషయం కాదని అర్థమయ్యింది. ఏదో ఫోన్ వస్తున్నట్టు కేబిన్ పక్కకెళ్ళాడు. సమ్యక్ చెప్ప దల్చుకున్న కోణం లో సుఖేందర్ రెడ్డి ఆలోచించక కాదు.

కొడుకునే చూస్తున్నాడు. తను వేసుకున్న కోటులో ఏదో అనీజీ ని అడ్జస్ట్ చేసుకున్నాడు.

” సమ్యక్….” పిలుస్తున్నట్టు అన్నాడు.

సమ్యక్ ” ఆ డేడీ…” బదులిచ్చాడు. సుఖేందర్ రెడ్డి కేబిన్ లో గోడ మొత్తం అద్దం తో చేసి ఉంటుంది. దాని స్క్రీన్ కర్టన్ అడ్జస్ట్ చేస్తూ చెప్ప సాగాడు.

” Moses is definitley a good business man. He grew up with not much support. కాపోతే మన గ్రోత్ పాత్ లో ఫిట్ అవ్వడు. మనతో పాటు అభివృద్ధి చెందుతాడు మనతో పాటు లాంగ్ టర్మ్ లో నిలబడతాడు అన్న అంశానికి నేను కూడా సబ్ స్క్రైబ్ చేస్తున్నా. మోజస్ సర్వీసెస్ మనమీ ప్రాజెక్టులో ఉపయోగించుకుంటే…ఈ క్షణం లో మనకు బెటర్ ఆ కాదా అన్నదే ప్రశ్న.”

వచ్చి తన రివాల్వింగ్ చెయిర్ లో కూర్చుంటూ సమ్యక్ వేపు ఓ సారి చూసి మళ్ళీ దృష్టిని అద్దం ఆవల ఉన్న ట్రాఫిక్ చూస్తూ కంటిన్యూ చేసాడు . చూపుడు వేలు , మధ్య వేలుకు మధ్యలో పెన్ను చాక చక్యంగా అటూ ఇటూ తిప్పుతూ అన్నాడు -

” మోజస్ తన మోడల్ కూడా మెరుగు పర్చుకునే దిశలో పని చేస్తుంటాడు. చేయనీ…. సరి అయిన సమయం లో మనం అతని సర్వీసులను ఉపయోగించుకుందాము. వినోద్ రెడ్డి కి ఈ ప్రాజెక్ట్ చూపితే బేంకు లోన్ పెరిగే అవకాశం కూడా ఉంది. ఏదోలా పవర్ లో కొస్తాడు. ఒక వేళ ఈ ప్రాజెక్ట్ మధ్యలో వదిలేసినా మనకు మోజస్ లాంటి వాళ్ళు ఉండనే ఉన్నారు. ఎదగాలనుకున్న మోజస్ మళ్ళీ ఇదే ప్రాజెక్ట్ ను కళ్ళకద్దుకుని తీసుకుంటాడు…. we are playing perfectly a safe and sustainable business ”

సమ్యక్ సాలోచనగా చూసాడు. వెంట్రుకల్లో రెండు చేతులు పెట్టి విలాసంగా ఓ సారి దువ్వి నవ్వాడు.

సుఖేందర్ రెడ్డి కూడా నవ్వేసి సెక్రటరీకి ఫోన్ చేసి బిడ్ విన్నర్ కు లెటర్ దిక్టేట్ చేయ సాగాడు.

సమ్యక్ నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ తన కేబిన్ వేపు అడుగులు వేసాడు. కేబిన్ లో ఎంటర్ అవుతుంటే సెక్రటరీ అడిగాడు ” సర్….ఆర్ యూ ఓకే ? ” అని

” ఏం ?…. Am I not looking good ? ” సందేహిస్తున్నట్టు అడిగాడు.

” అలా కాదు సర్….ఏమో మిమ్మల్ని చూస్తే అలా అనిపించింది ”

అతని వెన్ను తడుతూ తలుపు తెర్చుకుని తన కేబిన్ లోకెళ్ళాడు.

“ వ్యాపారం లో ఒక్కో ప్రాజెక్ట్ , ఒక్కో చిల్లర నాణేం మోజస్ కు. అలాంటి ఎన్ని చిల్లర నాణేలు కూడాగట్టుకోవాలి ఎదగాలంటే ! నాన్న ప్రాజెక్ట్ ఇచ్చాడని ఇంకొకరు కూడా ఆవేశ పడి ఇవ్వరు. కానీ ఇవ్వలేదని తెలిస్తే మాత్రం ఎవరూ ముందుకు రాడానికి ఇష్టపడరు. కంపనీ ఒక నమ్మకమైన కాంట్రాక్టర్ ను కోల్పోయింది. కోల్పోక తప్ప లేదు. అతన్ని కోల్పోవడమే వ్యాపారానికి ముఖ్యమిప్పుడు. పతి ఒక్కరికీ ఒక జీవితపు ఎదుగుదల కో ఫార్ములా ఉంటుంది. అందులో మోజస్ ఖచ్చితంగా ఫిట్ అవుతాడు అన్న గ్యారంటీ లేదు. “ తన ప్రమేయం లేకుండా ఆలోచిస్తున్నాడు సమ్యక్ రెడ్డి.

కుర్చీలోసాగిలపడి కాసేపు విశ్రాంతిగా తల వాల్చాడు. లేచి ఫ్రిజ్ లోకెళ్ళి కూల్ డ్రింక్ కేన్ ఓపన్ చేసి తాగాడు. ఏదో హాయిగా అనిపించింది.
కానీ తెలీని ఇన్ కన్వీనియన్స్!

సెక్రటరీ లోపలైకొచ్చి ” సర్ , మీరు స్పెషల్ టేబ్లెట్ వేసుకోవాల్సిన టైం అన్నారు. ఎం డీ గారు నాకు రిమైండ్ చేసారు ” ఒక చేతిలో గ్లాసు నీళ్ళు ఇంకో చేతిలో టేబ్లెట్ తో నిల్చోని ఉన్నాడు.

మళ్ళీ కూల్ డ్రింక్ పెద్ద సిప్ చేస్తూ తాగాడు. సోడా ఘాటుతో, చల్లగా గొంతు దిగుతుంటే , హాయిగా తోస్తుంది. ఇంకా చల్ల దనం కావాలి అని మనసు కోరుకుంటుంది. మేఘాలను మింగేయాలనే ఆత్రం ఉంది. సమ్యక్ ఎగాదిగా చూసాడు ” నాకు ఆ టేబ్లెట్ వద్దు. వద్దు గాని…, ఒక పని చేస్తారా ? Can you please get David Raju’s parents online once ? I want to talk to them for a while ! ”

” ఓకే సర్…” అని సెక్రెటరీ గబ గబా తన కేబిన్ కు వెల్తూ ఉంటే , ఆశగా అతను వెల్తున్న వేపే చూస్తున్నాడు సమ్యక్ రెడ్డి.