వాకిలి » శాంతి ప్రబోధ http://vaakili.com/patrika సాహిత్య పత్రిక Tue, 18 Dec 2018 17:20:29 +0000 en-US hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.4.2 ఇప్పటి జీవితం ఇప్పటి కథల్లో ఉందా? http://vaakili.com/patrika/?p=4665 http://vaakili.com/patrika/?p=4665#comments Tue, 31 Dec 2013 16:17:37 +0000 వాకిలి http://vaakili.com/patrika/?p=4665 కథ అంటే చెవి కోసుకోని వారెవారుంటారు చెప్పండి. అమ్మో, అమ్మమ్మో, నాన్నమ్మో, తాతయ్యో మరింకెవరైనానో కథలు చెప్తుంటే, వింటూ ఊ కొడుతూ నిద్దురపోవడం చిన్నప్పటి నుండీ మనకు తెలిసిందే. అనుభవమే. మనమే కాదు కథ చెప్పుకోవడం అనాదిగా ఉన్నదే. నలుగురూ ఒక దగ్గర చేరి కాలక్షేపం కబుర్లు-కథలు చెప్పుకోవడం, నీతిని, సమాజ పోకడని అంతర్వాహినిగా నింపి కథలు చెప్పుకోవడం ఉన్నదే. మౌఖికంగా చెప్పుకునే కథలు ముద్రణా సదుపాయాలు వచ్చాక అచ్చులో రావడం ప్రారంభం అయింది.

దిన, వార, మాస పత్రికలు పెరిగిపోయాయి. కథలను ఆహ్వానించాయి. ప్రోత్సహించాయి. ఫలితంగా పుంఖాను పుంఖాలుగా కథలు వచ్చాయి. ఎందఱో రచయితలు , రచయిత్రులు పుట్టుకొచ్చారు. మంచినీళ్ళ ప్రాయంగా కథలు రాసేస్తున్నారు. ఇప్పుడు ముద్రణలో వచ్చే పత్రికలకు అంతర్జాల పత్రికలు తోడయ్యాయి. ప్రింటు పత్రికల్లోనూ, అంతర్జాల పత్రికల్లోనూ కథా రచయిత్రులు/రచయితలు ఇబ్బడి ముబ్బడిగా సాహితీ సృష్టి చేసేస్తున్నారు.

ఆధునిక సాహిత్యంలో కథ ఒక ప్రత్యేక రూపాన్ని, సుస్థిరమైన స్థానాన్ని సంపాదించుకుంది. గడచిన వందేళ్ళ కాలంలో వైవిధ్యం గల వేలాది కథలు వెలువడ్డాయి. వివిధ పత్రికల్లో వచ్చినవే కాకుండా కథా సంకలనాలూ వచ్చాయి. ప్రతిరోజూ ఎక్కడో ఓ చోట కథల పుస్తకాల ఆవిష్కరణలు జరుగుతూనే ఉన్నాయి. తెలుగు కథా సాహిత్యాన్ని సుసంపన్నం చేస్తూనే ఉన్నాయి.

ప్రేమ, కుటుంబం, అపార్ధాలు , వియోగం, విషాదం, సుఖాంతం ఇవేనా నేటి కథకి ముడిసరుకు ? మారుతున్న సమాజంలో మారే సామాజికాంశాల్ని, సామాజిక-ఆర్ధిక పరిస్థితుల్ని, ఆధునిక జీవన విధానంలో మారుతున్న జీవన శైలిని చోటు చేసుకుంటున్న కొత్త పోకడల్ని, జీవితానుభవాల్ని, మానవ సంబంధాల్ని ఇప్పుడు వస్తున్న కథలు చిత్రిస్తున్నాయా? ఒకవేళ వాస్తవ చిత్రణ చేసినా అవి ఆ పాత్ర స్వభావానికీ, స్వరూపానికి సంబంధం కలిగి ఉంటున్నాయా? అసలు ఆ అవసరం ఉందా?

చర్చని ఆహ్వానిస్తున్నాం…

]]> కథ అంటే చెవి కోసుకోని వారెవారుంటారు చెప్పండి. అమ్మో, అమ్మమ్మో, నాన్నమ్మో, తాతయ్యో మరింకెవరైనానో కథలు చెప్తుంటే, వింటూ ఊ కొడుతూ నిద్దురపోవడం చిన్నప్పటి నుండీ మనకు తెలిసిందే. అనుభవమే. మనమే కాదు కథ చెప్పుకోవడం అనాదిగా ఉన్నదే. నలుగురూ ఒక దగ్గర చేరి కాలక్షేపం కబుర్లు-కథలు చెప్పుకోవడం, నీతిని, సమాజ పోకడని అంతర్వాహినిగా నింపి కథలు చెప్పుకోవడం ఉన్నదే. మౌఖికంగా చెప్పుకునే కథలు ముద్రణా సదుపాయాలు వచ్చాక అచ్చులో రావడం ప్రారంభం అయింది.

దిన, వార, మాస పత్రికలు పెరిగిపోయాయి. కథలను ఆహ్వానించాయి. ప్రోత్సహించాయి. ఫలితంగా పుంఖాను పుంఖాలుగా కథలు వచ్చాయి. ఎందఱో రచయితలు , రచయిత్రులు పుట్టుకొచ్చారు. మంచినీళ్ళ ప్రాయంగా కథలు రాసేస్తున్నారు. ఇప్పుడు ముద్రణలో వచ్చే పత్రికలకు అంతర్జాల పత్రికలు తోడయ్యాయి. ప్రింటు పత్రికల్లోనూ, అంతర్జాల పత్రికల్లోనూ కథా రచయిత్రులు/రచయితలు ఇబ్బడి ముబ్బడిగా సాహితీ సృష్టి చేసేస్తున్నారు.

ఆధునిక సాహిత్యంలో కథ ఒక ప్రత్యేక రూపాన్ని, సుస్థిరమైన స్థానాన్ని సంపాదించుకుంది. గడచిన వందేళ్ళ కాలంలో వైవిధ్యం గల వేలాది కథలు వెలువడ్డాయి. వివిధ పత్రికల్లో వచ్చినవే కాకుండా కథా సంకలనాలూ వచ్చాయి. ప్రతిరోజూ ఎక్కడో ఓ చోట కథల పుస్తకాల ఆవిష్కరణలు జరుగుతూనే ఉన్నాయి. తెలుగు కథా సాహిత్యాన్ని సుసంపన్నం చేస్తూనే ఉన్నాయి.

ప్రేమ, కుటుంబం, అపార్ధాలు , వియోగం, విషాదం, సుఖాంతం ఇవేనా నేటి కథకి ముడిసరుకు ? మారుతున్న సమాజంలో మారే సామాజికాంశాల్ని, సామాజిక-ఆర్ధిక పరిస్థితుల్ని, ఆధునిక జీవన విధానంలో మారుతున్న జీవన శైలిని చోటు చేసుకుంటున్న కొత్త పోకడల్ని, జీవితానుభవాల్ని, మానవ సంబంధాల్ని ఇప్పుడు వస్తున్న కథలు చిత్రిస్తున్నాయా? ఒకవేళ వాస్తవ చిత్రణ చేసినా అవి ఆ పాత్ర స్వభావానికీ, స్వరూపానికి సంబంధం కలిగి ఉంటున్నాయా? అసలు ఆ అవసరం ఉందా?

చర్చని ఆహ్వానిస్తున్నాం…

]]> http://vaakili.com/patrika/?feed=rss2&p=4665 4