రా,రా పాత నేలమాళిగల్లో
పద్మనాభస్వాములున్నారేమో ఆశపడు
కొత్తగా భూమికి గర్భం వొచ్చిందేమో
ముహుర్తం నేటి అర్థరాత్రి శూన్యతిథిలో

వాడెవడో చెప్తే కలలన్ని మూటగట్టి
టోకున బజార్లో పడుతావా
పొద్దున్నే నీరెండలో నీడలు కొలుచుకునేదెట్లా
అప్పటి ఇసికపిట్టగూళ్ళ పాటలేరుకునేదెపుడు

నులితీగల్లా ఈ రాత్రినీలికేశాలను, క్లేశాలను
వేళ్ళకు చుట్టుకుంటూ సిగ్గుపడే వెలుగుల్ని
పారబోసి పొయ్యే ఎవరి అడుగుజాడలు మర్చిపోయావు
ఎంతలో మారిపోయావు నీకు తెలియనివి నాకూ తెలువొద్దా

మనం ముసిముసిగా నవ్వుకున్న ముచ్చట్లన్ని
అనగనగా ఒకనాటి కథలేనా
అవును ఇవాళ గుర్తున్నదా
ఇద్దరం ఒకే ద్వారం నుండి రెండు
కవితలమై ఎగిరిపోవాలని
వలసదేశానికి నువ్వు నేను,
అపరిచితులం చివరి అక్షరాత్మీయులం