Long since, the life is sobbing
Like an erupted river.
It is hell, indeed, to sleep
Holding the dream-dried-eyes in hand
The lone and forlorn canoe,
Is swallowing the unceasing darkness
Drop by drop.
Limbs wrecked and gloomy,

The body that embraced the river
Casts the loneliness on the shore

Today I have no hands to beg love
Relentlessly
However, is it not the hunger-the lust
Stronger than love!
In the event, when the Sun is stolen from the heart
The blazing doubts are in Lakhs
The color of pain is same to everyone.
Do you wish to see?
The waterfalls dried up in my heart.
The starving mouths of streams crave for raindrops.

***

Getting wounded -
Getting wounded in a manner unclear
Whether it is a wound or not
Nothing is new here.

***

I acknowledged in writing
to prone before you, with my legacy.
I snipped my rebellious legacy
and filled your cupped hands to the brim.
I surrendered my weaponry at your feet,
and pledged my battle fields
to your threats and intimidations.

Alienating from my flock
I reduced to a wretch seeking after your favors…
I held my hand to eat the humble leftovers
of your rehabilitation programs.

With my compulsions,
the fear of death not exempted,
I prostrated before your appeals
to “Join the Main Stream”.
behind the back of your reassuring hand

But
to what a Machiavellian
scheming did you resort to!
How strategically did
you disclose your true nature!!
Now,
you start wrenching me afresh for
the intelligence about the revolution;
Making a weapon of me
You want to employ me against the very fight I left.
I never expected that I would
so unwittingly subserve your imperatives,
or
further your evil and heinous designs.
I [...]]]> Yes,
I submitted an appeal to surrender before you,
along with my history.

I acknowledged in writing
to prone before you, with my legacy.
I snipped my rebellious legacy
and filled your cupped hands to the brim.
I surrendered my weaponry at your feet,
and pledged my battle fields
to your threats and intimidations.

Alienating from my flock
I reduced to a wretch seeking after your favors…
I held my hand to eat the humble leftovers
of your rehabilitation programs.

With my compulsions,
the fear of death not exempted,
I prostrated before your appeals
to “Join the Main Stream”.
behind the back of your reassuring hand

But
to what a Machiavellian
scheming did you resort to!
How strategically did
you disclose your true nature!!
Now,
you start wrenching me afresh for
the intelligence about the revolution;
Making a weapon of me
You want to employ me against the very fight I left.
I never expected that I would
so unwittingly subserve your imperatives,
or
further your evil and heinous designs.
I never imagined behind your reassuring hand
there lurks another cruel couth cold-blooded hand.

Let it be so.
But never expect to conquer my weaknesses always.
Never ever presuppose that your strategies win each time…
I come out strong … where I lost my bearing.
I can appropriate the policy … where I left it off.
and ultimately,
I can establish myself in the war against you.

-Arun Bavera

అభయహస్తానికి రెండోవైపు

నేను
చరిత్రతో సహా
నీ ముందు లొంగుబాటుకు
దరఖాస్తుపెట్టుకున్నాను.

నేను నా సంస్కృతితో సహా
నీ ముందు మోకరిల్లడానికి
లిఖితపూర్వకం గా
వొప్పుకున్నాను
నా పోరాట వారసత్వం
యావత్తూ చిదిమి
నీదోసిట్లో పోసాను
నా ఆయుధాల్ని
నీ కాళ్ళముందు గుమ్మరించాను
నా యుధ్ధభూమిని
నీ బెదిరింపులకి
తాకట్టుపెట్టాను
నేను
నా సమూహం నుండి
వేరుపడి – నీ చుట్టూ
దేబిరింపులకు దిగాను
నీ పునరావాసా పథకాల
మోచేతినీళ్ళకు దోసిలి పట్టాను
నేనూ, నా బలహీనతలూ,
నా ప్రాణభయం తో సహా
నీ “జనజీవనస్రవంతి” ముందు సాగిలపడ్డాం.

కానీ నువ్వెంతటి
నయవంచనకి తగబడ్డావు?!
నీ స్వభావాన్ని
ఎంత వ్యూహాత్మకంగా
బయటపెట్టుకున్నావు!?
ఇప్పుడుకొత్తగా
ఉద్యమ రహస్యాలకోసం
నా గొంతునే పిండుతున్నావు,
నేను లేచొచ్చిన
పోరాటం మీదకి
నన్నే ఒక ఆయుధంచేసి
మంత్రించి విడుస్తున్నావు
నేను నీ అవసరాల్ని
యింత అమాయకంగా
తీరుస్తాననుకోలేదు,
నీ దుర్మార్గాలకి
యింత అజ్ఞానంగా
సహకరిస్తాననుకోలేదు,

నీ అభయహస్తానికి
రెండోవైపు
ఒక క్రూర హస్తం పొంచి
వుందని ఊహించలేదు.
సరే,
నా బలహీనతల్ని
ఎల్లకాలం జయిస్తావనుకోకు.
ఎప్పటికీ,
నీ ఎత్తుగడలే గెలుస్తాయనుకోకు
నేనెక్కడబలహీనపడ్డానో
అక్కడే తిరిగి బలం పుంజుకోగలను
నేను రాజకీయాల్ని
వదిలినచోటే మళ్ళీ
భుజాలకెత్తుకోగలను
అంతిమంగా
నీ మీది పోరాటం లోనే
నన్ను నేను
ఆవిష్కరించుకోగలను.

-అరుణ్ బవేరా (Apr 8, 2002)

Telugu: Arun Baveraa (“ఒక కన్నీటి చుక్కకోసం” కవితా సంకలనం)
Translation: Nauduri Murthy