కవిత్వం

జ్ఞాపకాలపిట్ట

ఫిబ్రవరి 2018

దారేదైనా గానీ
అడుగులేవైనా గానీ

చేదువో తీపివో
కళ్ళ సముద్రాలనుంచో
చెంపల మైదానాలపైనుంచో
వెచ్చగా ఉప్పగా జారుతున్నవో
మెత్తని చేతివేళ్ళ స్పర్శలాంటివో

కొన్ని జ్ఞాపకాలు
మనల్ని నడిపించే పాదాలవుతాయి.

హృదయాలింగనం లాంటి
కరచాలనం లాంటి
ప్రియతమ ఒడిలో తలవాల్చి సేదతీరుతున్నట్టూ
చీకటికుహరంలో ముఖంపెట్టి చితిలా కాలిపోతున్నట్టూ

అప్పుడే కొలిమిలోంచి తీసిన నాగలి కర్రులానో
అప్పుడే తీగలో విచ్చుకున్న పువ్వులానో

నిప్పులు చెరుగుతూనో
పుప్పొడి చల్లుతూనో
ఒక కుదుపు కుదిపి
ఇంత ఊరడింపును పూసి
నిలబెట్టడానికీ
నిలబడ్డ చోటినుంచి
పడిపోకుండా నడవడానికి
జ్ఞాపకాల ఊతం అవసరం.

మనిషి ఒక జ్ఞాపకాల పిట్టై ఎగురుతూ ఎగురుతూ
ఏ కొమ్మపై వాలినా
ముక్కుతో గుర్తులని గీసిపోవడమో
చిగుళ్లను జ్ఞాపకంగా తీసుకెళ్లడమో
అనివార్యమయ్యాక
నడుస్తున్న జ్ఞాపకాలమే మనమెవరిమైనా
జ్ఞాపకాల వూటై ప్రవహిస్తున్నవాళ్ళమే ఎప్పటికైనా…



6 Responses to జ్ఞాపకాలపిట్ట

  1. నవీన్ కుమార్
    February 25, 2018 at 8:41 am

    మనం నడుస్తున్న జ్ఞాపకాలం.. మనల్ని నడిపించేవి జ్ఞాపకాలు.. బాగుందండి.

    • పల్లిపట్టు
      February 27, 2018 at 6:38 pm

      ధన్యవాదాలుసర్

  2. Ajit Kumar
    February 25, 2018 at 4:01 pm

    జ్ఙాపకాలు అవి చేదువైనా తీపివైనా జీవితానుభవాలే. ఆ అనుభవాలను ఇతరులతో పంచుకున్నప్పుడె అవి రసాత్మకం అవుతాయి. కథలో విలను బాధపడుతుంటే ప్రేక్షకుడు ఆనందిస్తుంటాడు. బురఖాలు వేసుకున్న జ్ఙాపకాలు ఎన్ని ఎదురైనా నిరుపయోగమేగదా

    • పల్లిపట్టు
      February 27, 2018 at 6:38 pm

      ధన్యవాదాలు సర్

  3. Sasi Sri
    February 28, 2018 at 9:16 pm

    మనిషి ఒక జ్ఞాపకాల పిట్టై ఎగురుతూ ఏ కొమ్మపై వాలినా ముక్కుతో గుర్తులను గీసిపోవటం

  4. Sasi Sri
    February 28, 2018 at 9:17 pm

    Nice andi

మీ అభిప్రాయం రాయండి

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)