కవిత్వం

రాలిపోయిన గతాన్నీ
దుమ్ముకొట్టుకుపోయిన స్వగతాలనూ
పునశ్చరణ అద్దాలలో పదిలపరచి
ప్రతినిమిషం అగుపించేలా
కనురెప్పలకే వేళ్ళాడదీసుకుంటాం

జననం మరణానికీ
మరణం మళ్ళీ జననానికీ
కారణం అయినట్లు

ఆకాశాన్ని అందుకున్న
సముద్రపు నీరు,మేఘాల్లోంచి దూకిపూర్తిగా »

మా అప్పులేమో ఊటబావులు
ఆదాయం ఎండమావులు
మా రెప్పల కింద జలాశయాలు
రెక్కల కింద అగాధాలుపూర్తిగా »

నీ నడకల సొంపులు కని
తొలినాళ్ళలో పరవశించాను
నీ పలుకుల మధువుల్లో
మునకలువేసి మత్తుడి నయ్యానుపూర్తిగా »

కారుచీకటిని నిలువున చీలుస్తూ
పరుచుకుంటున్న వెలుగుల తీరంలో
అనుభూతికి అందని ఒక ప్రణవ నాదం
కర్ణపేయమై…
పూర్తిగా »

ప్రతీ రోజూ తీసే తెరను ఆరోజు ఉతకడానికన్నట్టు, ఆదివారం పొద్దున్నే చెరువొడ్డు చేరతాడు సూర్యడు. పొగమంచుని అటూ ఇటూ ఊది…
పూర్తిగా »

ఇవి తెరిపినీయక కురిసే ఆర్ద్ర క్షణాలు
తడవక తప్పదు!
అనాదిది ఈ నిరంతర కాల జీవన ధారపూర్తిగా »

నాకు తెలిసేసరికే నువ్వున్నావు.

గుండె గదులు కబ్జా చేసి
మోయలేనంత భారంగా
దూరలేనంత చిక్కంగా
ఆకాశంలా…
పూర్తిగా »