‘ అవ్వారి నాగరాజు ’ రచనలు

ఒక్కటే

అక్టోబర్ 2017


మరరణం సన్నిధిన గొంతుక కూర్చొని తన తడి చేతులతో పుణుకుతున్నపుడు కలుస్తూ విడిపోతూ కన్నీటి చారికల దారి. ఇంకాసిన్ని అక్షరాల చితుకులతో చలి కాచుకుంటున్న చేతులపై విచ్చిపోతూ కొన్ని వీడ్కోలు ముద్దులు.
పూర్తిగా »

ఈ వెన్నెల సదా ఇలాగే వర్షించును గాక…

దూరంగా ఎక్కడో
వెలిసిపోతున్న రంగు దీపాలకావల

పాదాల కింద నెమ్మదిగా కదిలి
అడుగుల ముద్దరయ్యే మట్టి అలల మీద

కాళ్ళ చుట్టూ పసిదానిలా పారాడుతూ
నేలంతా లేలేత వెన్నెల

1
పరవాలేదు
మనం ఇంకా బతికే ఉన్నాం

ఇప్పుడిప్పుడే కొద్ది కొద్దిగా ఆకులు రాల్చుకొంటూ
కొత్త చివురుల కోసం
ఒక్కొటొక్కటిగా సిద్ధమవుతున్న చెట్టుకొమ్మల నీడల కింద నిలబడి

నెమ్మదిగా తల పైకెత్తి చూసినప్పుడు
ఆకాశంలో అంతటా పరుచుకున్న నునులేత కాంతి

2
పరవాలేదు
ఇంకా మనం బతికే ఉన్నాం

దిగంతాల జలతారు కదలికల మీద
పారాడే చుక్కల మిణుగురులను లెక్క…
పూర్తిగా »

ఎప్పుడో జరిగింది…

ఎప్పుడో జరిగింది…

ఇది ఇప్పుడు జరిగినది కాదు

మనం మన పడక గదుల్లో పిల్లలతో పాటుగా లోకంలో ఉన్న సిలబస్ సమస్తాన్నీ
తిరగేసి మరగేసి కుస్తీపడుతున్నప్పుడు
మనలాగే ప్రపంచమూ, కలలకూ భవిష్యత్తుకూ కొత్త అర్థాలు తొడుక్కుంటున్నప్పుడు
తుపాకీ కొసల మీద అలుముకుంటున్న ఆకాశపు ఉనికిలా
ఇది ఎప్పుడో ఇంతకు క్రితమే జరిగింది

ఇది ఇప్పుడు జరిగినది కాదు
బతుకును ఓ పోటీలా నిర్వచించుకొని
దరిదాపులకు ఎవ్వరూ రానివ్వకుండా చుట్టూ గోడలు కట్టుకొని సాగుతున్నప్పుడు
మనలాగే ఈ లోకమూ ట్రాఫిక్‍లో ఇరుక్కపోయిన స్వప్నంలా ఊపిరాడక అటు ఇటూ మెసలుతున్నప్పుడు
విలువల పదునంచు చివరల వేలాడుతున్న భూగోళం పువ్వులా

పూర్తిగా »

ఊరికనే

ఊరికనే

వస్తూ వస్తూ జ్వరంతో వస్తాయి అక్షరాలు

రాత్రిని భోంచేసి మూతి తుడుచుకుంటున్న
పిల్లి ఒకటి ఊరకే అలా పడుకొన్నది

ఎవరూ అడగని వాటిని గురించి ఇక్కడ సంసిద్ధత

నీకు కలలే రావు కదా ఇక కవిత్వం ఎలా రాస్తావూ
అని అడుగుతారనే భయం లేదు

అంతా పద్ధతి ప్రకారమే కదా జరగుతోంది

తెలిసిన నిశ్చింతత పుటం కట్టి మానని గాయమై
తనలోనికి తాను కళ్ళు పెట్టి చికిలించుకొని చూసుకుంటున్నప్పుడు
కలుక్కుమని విరిగిన ఒక కవితా పాదం ముందుకు కదలక మరో పాదంతో
ఇల్లా అంటూందట:

ప్రేయసీ, ఇక్కడ మరీ అంత ఏమీ లేదు

కొన్ని దుఃఖించే హృదయాలున్నట్టుగానే వేడుకగా…
పూర్తిగా »

అసింటా-

అసింటా-

ఈ ఎండా కాలపు రోజులలో ఏం చేసినానూ?
ఒక నిశ్చితార్థంతో తెలిసిన విషయాన్నే తిరిగి తిరిగి తెలుసుకుంటూ
మిట్టమధ్యాహ్నపు నిప్పుల కుంపటిలో నాలోనికి నేను చొరబడి కొద్దికొద్దిగా
నన్ను నేను కొరుక్కతింటూ సుప్తావస్థలో పవళించినాను

చూడు చూడు వీడు అధ్వైతం బోధించువాడు, మోడీ ముందొక పరవశ గీతమై సాగిల
పడుతున్నాడు చూడుడని, ధిక్కారపు చాటింపులో వీధివీధికీ దోసిళ్ళ కొలదీ
మైకాన్ని తాగి తాగి వొదిరినాను

కొన్ని పనులను చేసి మరికొన్నింటిని ఇష్టంగా పక్కనపెట్టి తిరగని దారులలో
తల చెడినట్టుగా తిరిగినాను

కొందరిని ఇంపితంగా గారాము చేసి మరికొందరిని పక్కకవతలనెట్టి మాటకు మాట మహా
పెడసరంగా చెప్పకనే…
పూర్తిగా »

ఖాళీ

సెప్టెంబర్ 2013


దేహపు గూడు నుండి కొన్నాళ్ళకు పక్షులు ఎగిరిపోతాయి
ఇక అప్పుడు ఎందుకు దుఃఖించిందీ అడిగేందుకు ఎవ్వరూ ఉండరు

గడిచిన కాలపు పద్దుల నుండి
క్షణాల లెక్కన ఒక్కొక్కటిగా అన్నీ తుడిచి పెట్టుక పోతాయి

ఖాళీ అయిన పాత్రతో నడచి వెళుతున్నప్పుడు
నాతో సహా ఇక నన్నెవరూ గుర్తు పట్టలేరు

బతికినందుకు ఏదైనా ఒక దానిని గుర్తుగా ఎందుకు మిగిల్చి పోవాలనే సందిగ్ధతలో

రాసి చించేస్తూ పోగా మిగిలిన
ఒకేఒక్క ఆఖరి పేజీలో
కొట్టకొస పంక్తిని కొట్టేస్తూ-


పూర్తిగా »

కొన్ని రోజుల తర్వాత

ఉద్వేగ రహిత మృత్యు సమానమైన కొన్ని రోజుల తర్వాత
తిరిగి లేచిన అతనిని

గడ్డ కట్టుక పోయిన రోజుల గురించి
రోజుల లోతులలో ఇరుక్కపోయిన శిలాజ సదృశ సందర్భాల గురించి
సందర్భాలలో మిణుక్కున మెరిసే
ఉద్వేగ సంబంధిత సజీవ సంస్పందనల గురించి వాళ్ళు తరచి తరచి అడిగారు

ప్రతీ ప్రశ్నకూ అతను మౌనాన్ని సమాధానంగా చెబుతూ
తనలో తను:

కొన్ని రోజులను మనము నిజంగానే మరణంలా, ఆభరణంలా ధరించాలి
రణగొణ ధ్వనుల జీవితం నుండి, మందమెక్కిన వ్యక్తులు, వ్యక్తీకరణలనుండి
దూరంగా ఉండాలి

సర్వమూ పరిత్యజించిన బైరాగిలా సంచరిస్తూ అన్నింటిలోనూ ఉంటూ
దేనిలోనూ లేకుండా చివరకు…
పూర్తిగా »

దోసకాయ పప్పు మరియు unsetteled wars

22-మార్చి-2013


ఎంతయినా పెళ్ళాల కంటే అమ్మలు చేసిన వంటలే నచ్చుతాయి మీకు అని భోజనం
వడ్డిస్తూ కాస్త ఆరోపణగా తను అంటున్నప్పుడు:

దోస కాయ పప్పుతో ముద్దమ్మటి ముద్ద కుక్కుకుంటూ లోలోపల తను ఇలా అనుకున్నాడు కదా-

అనేకానేకమై
నిబిఢాంతర్గత సంకేత జాలమై పొరలు పొరలుగా అలుముకపోయిన కీకారణ్యపు లోకంలో
దోసకాయ పప్పు దేనిని సూచించుచున్నది?
అదియునూ పచ్చి మిరపకాయలు వేసి అమ్మ వండిన దోసకాయ పప్పు-?

బహుశా కాసేపు దానినొక సేద తీర్చే గూటిగానో
దూరాన ఎక్కడో వెలిగే సన్నని దివ్వెగానో
పురానుభవాలవైపుగా ఒక అమాయకపు బాల్యం పేరుతో పొందే ఆశ్రయంగానో
ఇంకా ఏమిటేమిటిగానో అతను…
పూర్తిగా »

పాత నేరస్తుడు

15-ఫిబ్రవరి-2013


గుర్తుందా నీకు

మోకాళ్ళ వరకూ మట్టి కొట్టుకపోయిన కాళ్ళతో గొంతు కూర్చొని ఉన్న వసివాడని పిల్లల నడుమ దిస మొలతో
అర చేతులలో లావు పాటి లాఠీలు విరిగి తునాతునకలవుతున్నప్పుడు ఒడ్డున పడిన చేప పిల్లల వలే గిజగిజలాడి బాధతో వణుకుతున్నఆ లేత వేళ్ళతో
కాళ్ళ వెంట ఉచ్చ, దేహం యావత్తూ ఒక్కలా ప్రసరించే భయంతో

మట్టిలో నేలపై ఆ పిల్లలతో కలిసి హత్తుక కూర్చొని ఉన్న రోజు

సంవత్సరాలు గడచినా చెరగని అదే నిందితుని ముద్ర
ఊహించగలవు నువ్వు కన్న ఊరిని విడిచి అయిన వాళ్లను విడిచి రెక్కలు తెగిన పక్షివై యుగాల దూరంలో తిరుగాడుతున్నప్పుడు కూడా కశ్మీర్ నాగా…
పూర్తిగా »

దూరంగా

అప్పుడప్పుడయినా నీ లోకాన్ని ఒదిలి దిగివొచ్చి కిందికి
సర్వమూ విడిచి
ఇదిగో నీ దేహం నీ ఊహా సరికొత్తగా
అపపరిచితమై నిన్ను నీవు అన్ని విదిలించుకొని చూసినట్టుగా

ఎత్తయిన గుట్టపై కాకుంటె ఒకానొక అలల చింపిరి జుట్టు సముద్రం ముందర కదిలే ఆకుల సడి లీలగా

వస్తూ పోతూ ఉన్న కదలికల పురా పురా ఙ్ఞాపకాల ఆవరణంలో
తడి బారిన ఇసుక తీరాల ఒడ్డున చెరిగిపోయే పాదముద్రలతో ప్రాచీనపు దారులలో మలిగిన అడుగుల నిద్రిత నిరామయ ధ్వానంలో

బహుశా నిన్ను నీవు చూసుకుంటున్నప్పుడు
నీలోని ఖాళీ నీ చుట్టూ పరివ్యాపితమవుతున్నప్పుడు
పాడే పిట్టగొంతుకలోని పచ్చదనపు కాంతుల నడుమపూర్తిగా »