కథ

అమ్మ ఫోటో ముందు నిలబడ్డాను. అమ్మ పోయి అయిదేళ్ళు అయ్యింది. నాకు 35 ఏళ్ల వయసొచ్చినా నేనింకా అమ్మ ముందు చిన్నపిల్లాణ్నే. నా జీవితంలోనాకు ఆనందం పంచిన ఒకే ఒక స్త్రీ అమ్మ. నెమ్మదిగా కదిలి కిటికీ దగ్గరికి వచ్చి బయటకు చూశాను. మనుషులూ, కార్లూ, స్కూటర్లు, సైకిళ్ళతో రోడ్డు బిజీ గా వుంది. అందరినీ అలా చూస్తూవుంటే…‘నేనే ఎందుకలా?’ అన్న ప్రశ్న నాలో ముల్లులా గుచ్చుకుంటోంది. చాలా రోజుల తర్వాత ఆప్రశ్న మళ్లీ మళ్లీ నాలో ఉదయిస్తోంది.

కిటికీ దగ్గర్నుంచి వెనక్కి వచ్చి నా రీడింగ్ టేబుల్ దగ్గరికి వెళ్లాను. పేపర్ వెయిట్ ని కూడా పట్టించుకోకుండా మైథిలి రాసిన ఉత్తరం గాలికి…
పూర్తిగా »

నా మొబైల్ రింగవుతోంది. స్క్రీన్ మీద ‘రాధాకృష్ణ’అని డిస్ప్లే అవుతోంది. కాల్ కట్ చేసాను. మరల రింగ్ అయ్యింది. ఇగ్నోర్ నొక్కాను. రెండు నిమిషాల తరువాత మరల రింగ్ అయ్యింది. ఈ మాటు ‘అనూహ్య’ పేరు డిస్ప్లే అవుతోంది. ఇక భరించలేక ఫోన్ ఎత్తి రాష్ గా ‘హలో’ అన్నాను. “నా ఫోన్ లో చార్జ్ అయిపోయింది ఆందుకే అమ్మాయి ఫోన్ నుండి.....” అవతల ఫోన్ లో రాధాకృష్ణ గారు, నా మామ గారు. “అసలు విషయమేమిటో చెప్పండి” ఆయనని కట్ చేస్తూ విసురుగా అడిగాను.
పూర్తిగా »

మల్లెపువ్వులాంటి తెల్లని బట్ట బుట్టపైన కప్పి ఉంటుంది. ఎవరైనా బిస్కెట్టు కొనుక్కుంటుంటే ఆ గుడ్డను కొంచెంగా తొలగించి అడిగిన బిస్కెట్టు తీసి ఇస్తాడు. మేం పిల్లలందరం ఆ కొంచెం సందులోంచే బిస్కెట్లని చూడాలని ఉబలాటపడేవాళ్ళం. నేనైతే అందర్నీ నా మోచేతులతో తోసేసి సాయిబు పక్కకెళ్ళి చూసేదాన్ని. గుండ్రనివి, వంకలవి, నిలువువి, చతురస్రాకారపువి, త్రిభుజాలు, నక్షత్రాలు ముఖ్యంగా చంద్రవంకలు వీటన్నింటికీ మధ్యలో పెద్ద చందమామ బిస్కెట్టూ...... తీపివి, ఉప్పువి, జీలకర్ర బిస్కెట్లు, వాము బిస్కెట్లు అన్ని రకాలూ ఉండేవి సాయిబు దగ్గర. కొన్ని బిస్కెట్ల పైన వేరుశనగ పప్పు ముక్కలు, పిస్తా పప్పు ముక్కలు, జీడిపప్పు ముక్కలు చల్లి ఉండేవి. అవి కాస్త రేటు ఎక్కువ. అన్నిటికంటే…
పూర్తిగా »

వెలుతురూ గాలీ ధారాళంగా ఉన్న ఆ గదిలోనే గత పదేళ్ళుగా నా నివాసం! గది కిటికీ దగ్గరే ఇన్నేళ్ళుగానూ నా మకాం కూడాను. ఆ కిటికీలోనుంచి చిత్రకారుడు తీర్చిదిద్దినట్టుగా కనిపించే పచ్చిక బయలు కనువిందుగా కనిపిస్తూ ఉంటుంది. “అరణ్య ” అన్న ఈ ఎస్టేట్ కు పెట్టిన పేరును సార్థకత చేకూరుస్తూ ఏపుగా పెరిగిన చెట్లు, గుబురుగా ఉండే పొదలు ఇవన్నీ వందల అపార్ట్ మెంట్ భవనాల మధ్యలో చక్కని పచ్చదనాన్ని కళకళలాడిస్తూ ఉంటాయి.

నా భర్త చనిపోయాక నా ఒక్కగానొక్క కొడుకూ, వాడి భార్య, నేనూ అద్దె ఇంట్లో మిగిలాం. వాళ్ళిద్దరూ ఉద్యోగస్తులే కావడంతో నగరానికి చివరలో వాళ్ళకు అందుబాటు ధరలో వచ్చిందని…
పూర్తిగా »

మిట్టమధ్యాహ్నం సూరీడు నడినెత్తిన ఉండి తన ప్రతాపాన్ని చూపిస్తున్న వేళ స్కూలు వదలగానే రోడ్డు మీద పడ్డాను మాసిపోయిన యూనీఫాంతో, అవ్వాయి చెప్పులేసుకుని. ఓపక్క ఆకలి, మరోపక్క వేడెక్కిన రోడ్డుమీద నడక, ఎంత తొందరాగా ఇంటికి వెళ్ళి అన్నం తింటానా అనే తొందరలో ఉన్నాను. సరిగ్గా మా గుడి సందు దాటుతుంటే, ఎత్తరుగు మీద ఇంటి చూరు కిందగా, కాళ్ళు బారజాపుకుని చేతి కర్రతో కాకుల్ని తోలుతూ వడియాలకు కాపలాకాస్తూ కూచునుంది సిద్ధేర్వరి బామ్మ. ఆకలి వల్ల కళ్లానక ఇలావచ్చేసాను. “చచ్చానురా దేవుడా… ఉత్తపుణ్యాన బామ్మకు పలారమైపోతానే” పక్కదారిగుండా పోకుండా ఎందుకు గుడి దారిన వచ్చానురా అనుకున్నాను. నేను తనను చూడక మునుపే బామ్మ తన…
పూర్తిగా »

ఎంత మురికైనా నీరు కడిగేస్తుంది, మరి నీటికే మురికైతే? ఆలోచనలు మలినమైనా, మనసు పవిత్రంగా ఉండాలా? మనసు ఆలోచనలూ వేరువేరా? బుధ్ది మనసు ఒకటేనా? వాటికి శుధ్ది మరణమేనా? కాలిపోడమేనా? నేనే ఏదో ఆశిస్తునాను పావనిద్వారా, అందుకే అదెక్కడ దొరక్కుండా పోతుందేమో అన్న భయం కలిగించిన సూడో కన్సర్న్ యే కదా ఇదంతా, సెక్స్ అంత ముఖ్యమా, అదిలేకుండా ఓ ఆడా మగా స్నేహితుల్లా ఉండలేరా, కనీసం అలా ఉండగల నియంత్రణకు లోబడగలరా, ఖచ్చితంగా ఎప్పుడోకప్పుడు ఏదోమూల అగ్నిపర్వతం బద్దలవ్వాల్సిందేనా, బాసూ, ఆపుతావా నువ్వూ నీ లూసర్ ఫిలాసఫీ ఉవాఛల వాచాలత, దొరికితే ఏదైనా తిను, లేదా దొరికింది తిను, ఆకల్తో మాత్రం ఛావకు, ఇక్కడ…
పూర్తిగా »